Mentionsy

To jest jasne, że Donald Trump i jego administracja postrzegają Europę jak Putin, jak Xi Jinping i jak wszyscy, którzy chcą rozgrywać Unię Europejską.

Filozofia polityki całej, nie tylko zagranicznej Donalda Trumpa jest na wskroś autorytarna.

Dokumentu, który zawiera priorytety amerykańskiej polityki zagranicznej, polityki w zakresie bezpieczeństwa pod przywództwem Donalda Trumpa i jest, można powiedzieć, najgoręcej dyskutowanym dokumentem, jeżeli chodzi o arenę międzynarodową.

Czym jest samodzielność obronna Europy, o której tak mówią Stany Zjednoczone i administracja Donalda Trumpa?

Jakie są pańskie pierwsze wrażenia dotyczące tego, co tak naprawdę administracja Donalda Trumpa chce nam wszystkim przekazać w tym dokumencie?

W takim sensie, że te działania Stanów Zjednoczonych, raczej administracji Donalda Trumpa dokładnie w tym kierunku szły.

To jest jasne, że Donald Trump i jego administracja postrzegają Europę, bo głównie póki co na tym się pan redaktor skupił, jak Putin, jak Xi Jinping i jak wszyscy, którzy chcą rozgrywać Unię Europejską, a my jesteśmy tym słabsi, im bardziej jesteśmy podzieleni i to dokładnie jest tam zapisane.

No właśnie, bo można powiedzieć, że niejako Donald Trump i jego ekipa, no bo właściwie tak to możemy mówić, bardzo mocno skupia się na państwach narodowych i na relacjach bilateralnych, umniejszając niejako te wszystkie transnarodowe, międzypaństwowe sojusze i instytucje na czele z Unią Europejską, chociaż też NATO.

To jest kwestia filozoficzna tak naprawdę, filozofii polityki i filozofia polityki całej, nie tylko zagranicznej Donalda Trumpa jest na wskroś autorytarna.

I to się nie podoba takim politykom jak Trump, Putin.

Administracja Donalda Trumpa wydawała się na początku, jeżeli już tu wspominam o Chinach, bardzo konfrontacyjnie nastawiona do Chin, ale z drugiej strony jest konfrontacyjnie nastawiona do Unii Europejskiej, która może jako jedyna skutecznie powstrzymywać ekspansję Chin, więc gdzie tu konsekwencja?

Tak, czyli powtórzyć Kissingera, a o Trumpie często się mówiono, że on chce odwróconego Kissingera zrobić, to znaczy odciągnąć Rosję od Chin.

Jednak jakby poklepaliśmy Trumpa po plecach, daliśmy mu świecidełka w postaci obietnic absolutnie niemożliwych do zrealizowania inwestycji wielomiliardowych w amerykańską gospodarkę i pokazaliśmy asertywność, że słuchaj, nie, nieodpuszczamy Ukrainy, Rosja jest agresorem, nie idziemy w takie rzekome rozmowy pokojowe, które de facto są rozmową o kapitulacji ofiary.

to Trump się potem cofał, cofnął się po Alasce, kiedy ze swoim dobrym i szanowanym kumplem Putinem się spotkał.

I podobnie oni teraz znaleźli kogoś takiego w Trumpie.

Polska sytuacja jest rzeczywiście ciekawa, bo mamy dwóch władze de facto i Amerykanie chyba to rozumieją, bo to, że Trump nas lubi, to nie jest zasługa tego rządu rzeczywiście.

I ta prawica w Polsce też się... Który można powiedzieć, że w swojej retoryce jest nawet nie tyle pro-trampowski, co czasami brzmi trochę jak rzecznik Donalda Trumpa, bo on zapytany o strategię bezpieczeństwa powiedział, że ona nie jest zaskoczeniem i że wręcz nie można rozpatrywać polityki obrony i bezpieczeństwa Polski bez Stanów Zjednoczonych.

Z jednej strony Stany Zjednoczone i to jest akurat to, co ja zawsze będę wspierał, tę narrację administracji Trumpa.

Dodatkowo, oni się do nas zrazili i też te zarzuty administracji Trumpa są moim zdaniem słuszne.

Czy to oznacza, że administracja Trumpa będzie tak jak w ostatnim roku wspierać raczej prawicowe, konserwatywne, tradycjonalistyczne, antyliberalne ruchy polityczne w poszczególnych krajach?

Teraz demokratka wygrała na przykład wybory w Miami, więc zastanawiam się, czy to też będzie miasto, do którego Donald Trump będzie chciał wysłać Gwardię Narodową.

Właśnie, co jeżeli za trzy lata w Białym Domu, do Białego Domu wprowadzi się demokrata, demokraci przejmą kongres i rozumiem, że wtedy ta strategia bezpieczeństwa, ta republikańska, trumpowska stanie wyrzucona do kosza.

Nie chcę użyć zbyt mocnego słowa, ale tak się zanurzamy w tym nastroju chwili, że teraz mamy tego Trumpa, jest tak źle, jest tak strasznie.

Nagle w Europie może skutek pustki i grusz, którą pod naszym adresem zesuwa administracja Trumpa, może ta koalicja chętnych wesprze w końcu Ukrainę tak mocno.

No tak, prawdę mówiąc, tak jak zaznaczyliśmy na początku, jeżeli cała administracja Trumpa miała być konfrontacyjnie nastawiona przeciwko Chinom, to to by zupełnie wywróciło tę geopolityczno-ekonomiczną układankę.

Trump wrócił po czterech latach jeszcze silniejszy niż kiedykolwiek, więc tu chyba wszelkiego rodzaju dalekosiężne wieloletnie strategie polityczne chyba nie mają żadnego sensu.

Wiemy też, że Ukraińcy mają własne propozycje, że Włodymir Zołański nie chciał się zgodzić na wszystkie te trumpowskie pomysły, które zostały wypracowane w gruncie rzeczy przez wizyty Steve'a Witkoffa i Jareda Kaschnera w Moskwie.

Z trzeciej strony Wołodymyr Załęski jest chętny do tego, żeby za trzy miesiące przeprowadzić wybory prezydenckie, o których też Trump wspominał.

A tak najlepiej, żeby tego nie zrobili, aż kadencja Trumpa minie.

No właśnie, bo Trump bez ogródek mówi, tam się powinno odbyć wybory prezydenckie, bo to nie jest demokracja, może Załyński wygra, może nie, ale oni muszą mieć wybór, co to ma być, że Załyński sobie przedłuża kadencję.

Tu się akurat chyba zgodzimy, że retoryka Trumpa wobec Zełyńskiego jest dużo ostrzejsza niż wobec Rosji.