Mentionsy

56-letni kupiec Carl Grossman, Carl przez C, jak instruował później przesłuchujących go policjantów i swojego adwokata.

To była szemrana okolica może, dlatego kupiec Grossman

Z czasem Grossman przerzucił się na czarnorynkową sprzedaż mięsa, a później obok dworca na Andrasplatz prowadził nawet stoisko z kiełbaskami, z niemieckimi wurstami.

Grossman kręcił się w pobliżu Dworca Śląskiego, dzisiaj Ostbahnhof.

A Carl Grossman, zapewne wściekły, za chwilę pobiegnie na komisariat policji nr 50 przy Andrasstrasse, by poskarżyć się np.

Po zniknięciu każdej kolejnej lokatorki Grossman zgłaszał policji, że został okradziony.

Sąsiedzi więc, ci którzy tracili ruch rachubę, sądzili, że pan Grossman jednak jest tym niepozornym człowiekiem z walizką, który być może niezbyt roztropnie szastając pieniędzmi po prostu staje się ofiarą tych podłych kobiet.

I zajmowała się i tak tym co najpilniejsze, czyli tłumieniem zamieszek i protestów politycznych, a nie jakąś tam kradzieżą, o którą Carl Grossman tak naprawdę sam się prosił.

Ale z czasem nie tylko Grossman zaczął składać skargi.

24 marca 1920 roku jego 66-letnia sąsiadka z niższego piętra, niejaka Gertruda Grabowski, wyzwała pracownicę opieki społecznej, bo usłyszała płacz dochodzący z mieszkania Grossmana.

Wspomniana pracownica opieki społecznej znalazła w mieszkaniu Grossmana 15-letnią dziewczynkę i oczywiście z miejsca zawiadomiono policję.

Pętla wokół Grossmana, który jak się niedługo okaże ma więcej na sumieniu, powoli zaczęła się zaciskać.

Wydawało się, że to koniec Carla Grossmana.

Po przybyciu mundurowych piętnastolatka zeznała, że Grossman owszem zaprosił ją do siebie, a następnie, kiedy usnęła, zaczął ją obmacywać.

tłumaczył się Grossman.

Tak się tłumaczył Grossman.

Gdy znaleziono kobiece ubrania, Grossman wykpił się, że należały do jego zmarłej żony.

Zeznania Balcer potwierdził narzeczony zaginionej, Otto Tannenbaum, który zeznał, że ostatni raz widział Friede Schubert w towarzystwie właśnie Grossmana.

W mieszkaniu znaleziono dwie kobiety, jednak policja uznała, że nie ma dowodów łączących Grossmana z zaginięciem Schubert, a z kobietami nie działo się nic podejrzanego, więc i tym razem wywinął się policji.

Wtedy to Grossman poznał bezdomną kobietę, zjadł z nią obiad i zaprosił do siebie na nocleg.

Zgodziła się, ale wtedy Grossman podjął próbę gwałtu na kobiecie.

Grossman najpierw ogłuszył kobietę, a potem zaczął katować, po czym zakneblowaną ręcznikiem rzucił na łóżko i patrzył spokojnie jak się dusi.

Ale nie pobiegła na komisariat, bo Grossman, co za człowiek, jeszcze ją przekonał, że to był taki scenariusz, że ze wspomnianą kobietą oni się tylko zabawiali, a on po prostu, żeby mieć więcej czasu, proszę uważać, podał jej środek na senny.

Niech pan Grossman pozostanie dla nas człowiekiem, który nosi w torbie grzebienie.

Po załatwieniu sprawy z Helenę Itzyk, Carl Grossman położył się obok ciała ofiary i zasnął.