Mentionsy

Pojawia nam się nazwisko, drodzy Państwo, Henryka Mieleckiego, warszawskiego pasera, trzydziestokilkuletniego warszawskiego pasera, który nawiązuje kontakt z naszym fałszywym kupcem głowińskim.

Były spotkania w restauracjach, pewnie była niejedna wódka, jakieś tu może panie, trzeba było się przede wszystkim poznać, ponieważ Mielecki był niezwykle ostrożny.

Mamy pana Słoneckiego i jeszcze pana Gabrielowicza, więc mamy czwórkę tutaj naszych potencjalnych kupców i pośredników i samego Mieleckiego, który na pewno znał Strzeleckiego, no bo on wyszedł jako ten pierwszy mężczyzna z tą propozycją, więc możliwe, że panowie finalnie by się podzielili tymi 14 tysiącami między sobą.

Czyli odbywają taki nocny rajd po mieście, gubiąc ogon, takim zegzakiem jeżdżą i w końcu finalnie trafiają na ulicę Moniuszki do restauracji Unia, ale tam się nie rozgoszczą i Mielecki zaprowadza ich do restauracji pod wiechą Przysiękiewicza 12, do której wchodzą od tyłu.

No i to też nam pokazuje, że Mielecki nie był zwykłym, prostym złodziejem, bo on wiedział, że jeżeli dostanie te pieniądze, to jest ustawiony, tak jak mówiliśmy, na rok, na dwa.

Tak, żona Mieleckiego, czyli najbliższa i Rolnik, który miał te skrzypce.

One już fizycznie były przygotowane, więc Mielecki wiedział, że oni tak czy siak zakończą ten wojażdż po Warszawie.

Według tego co podaje prasa, żona Mieleckiego i pan Rolnik, tak się pojawia jako nazwisko, więc może był to pseudonim,

Mielecki wychodzi, wychodzi na kilka minut.

To trochę już nam to trąci myszką, bo Mielecki wiedział, co ma.

Ponieważ detektyw w pewnej chwili dobywa rewolweru i krzyczy do Mieleckiego, ręce do góry, bo strzelam.

Mielecki wszczęśnięto odkrzyknął, zginiesz i ty łajdaku.

I pierwszy strzelił policjant, trafiając dwukrotnie Mieleckiego w nogi.

Dopiero kelnerzy, którzy usłyszeli wyszczał, wyszczały, wchodzą do gabinetu, zaczynają ich gryźć, dym oczywiście z rewolweru, wzywają policję i wzywają karetkę pogotowia ratunkowego, która bardzo szybko przyjeżdża i naszego tutaj poszczelonego pasera Mieleckiego przewożą do szpitala Dzieciątka Jezus, a osoby znajdujące się w pokoju zostają aresztowane.

Niestety po kilku dniach Mielecki umiera.

Możliwe, że jakaś tętnica też przebita na nogach, więc tutaj finalnie Mielecki umiera.