Mentionsy

Kompaktowa klasa A od 1199 zł netto miesięcznie.

Wszystkie samochody w ofercie dostępne od ręki do wyczerpania zapasów.

Kulisy Puczu Stennesa.

Pod budynkiem głównej siedziby NSDAP w Berlinie gromadzą się oddziały SA.

W pewnym momencie oddziały SA pod wodzą Waltera Stennesa przepuszczają szturm na budynek.

Mniej liczne SS zostaje pokonane, a członkowie SA wkraczają do budynku.

Rok później Stennes po raz kolejny rzuca wyzwanie Hitlerowi i ponownie przepuszcza szturm na siedzibę NSDAP, co popchnęło SA do tak radykalnego kroku.

W dzisiejszym odcinku Misji Specjalnej przedstawimy historię dwóch puczów Waltera Stenesa.

W ramach struktur partyjnych 5 października 1921 roku zostają utworzone bojówki o nazwie Sturmabteilung, w skrócie SA.

Bojówkarze z SA pomagają też w akcjach propagandowych, na przykład rozdając ulotki czy wieszając plakaty.

Z kolei Ernst Rem, który zajmuje się rekrutacją i szkoleniem członków SA, widzi w tej formacji zalążek przyszłej armii niemieckiej.

W tym wydarzeniu czynny udział biorą bojówkarze z SA.

NSDAP, a wraz z nim SA zostają zdelegalizowane i muszą działać w ukryciu.

W ten sposób zaczyna tworzyć się coraz większy rozdźwięk między wizją Hitlera i jego otoczenia, a przywódcami SA.

Kwestią sporną staje się też różnica poglądów na temat roli SA.

Przywódcy SA, w tym Ernst Rehm, chcą jednak, aby w przyszłości stała się ona nową armią niemiecką.

Nowym przywódcą organizacji zostaje Franz Pfeffer von Salomon.

Hitler wie, że SA jest siłą, z którą nadal musi się liczyć.

Mimo to w kolejnych latach w coraz większej grupie członków SA rośnie przekonanie, że szturma Ptaylung jest spychane na dalszy plan.

Członkowie SA nie potrafią też pojąć, dlaczego Hitler nie zdecyduje się na siłowe przejęcie władzy w kraju i nie zniszczy znienawidzonej przez nich Republiki Weimarskiej.

Jednym z największych krytyków Hitlera staje się dowódca berlińskich oddziałów SA, Walter Stennes.

Chcemy, by w tegorocznych wyborach co najmniej trzy miejsca w Reichstagu przypadły członkom SA.

A ze mną prawie całe berlińskie SA.

Poza tym Goebbels wie, że także w innych częściach kraju członkowie SA wyrażają swoje niezadowolenie.

SA nie będzie ochraniać tego wydarzenia.

Zamiast tego SA organizuje marsz w Berlinie, a następnie bojówki wkraczają do budynku kierownictwa NSDAP w stolicy.

SA przejmuje kontrolę nad budynkiem, a brunatne koszule zaczynają demolować wnętrza.

Gdy później do budynku przybywa Goebbels i jest zszokowany skalą zniszczeń, w rozmowie telefonicznej z Hitlerem mówi... Musimy koniecznie znaleźć sposób na uspokojenie SA, bo jeśli nic nie zrobimy, to sytuacja może bardzo szybko wymknąć nam się spod kontroli.

1 września 1930 roku ma miejsce spotkanie przywódcy NSDAP z prawie dwoma tysiącami członków SA.

Chcę Was osobiście zapewnić, że fundusze przeznaczone na działalność SA zostaną zwiększone.

Na ich czele stoi Heinrich Himmler, który dąży do uniezależnienia się tej formacji od SA.

Tymczasem Stennes nadal głośno wyraża swoje niezadowolenie i stara się zwrócić uwagę na to, że bojówki SA w dalszym ciągu nie są dostatecznie finansowane.

Stennes wciąż pozostaje w opozycji do Hitlera i uważa, że to SA powinno stać się głównym narzędziem do zdobycia władzy przez NSDAP.

W lutym 1931 roku Ernst Remm na polecenie Hitlera wydaje SA nowe instrukcje.

Zabrania się członkom SA uczestnictwa w ulicznych bójkach.

Przywódcom SA zakazuje się ponadto udzielanie jakichkolwiek wypowiedzi publicznych.

20 lutego Hitler wydaje zarządzenie, zgodnie z którym oddziały SA mają podlegać od tej pory lokalnym władzom partyjnym.

Wywołuje to ogromną złość u Stennesa, który jawnie krytykuje tę decyzję.

1 kwietnia 1931 roku oddziały SA ponownie zajmują siedzibę NSDAP w Berlinie.

SA jest dużo liczniejsza niż ówczesna armia Republiki Weimarskiej.

Dlatego Hitler natychmiast dzwoni do Goebbelsa.

Goebbelsowi przy wsparciu policji i oddziałów SS udaje się aresztować i wyprowadzić bojowników SA z budynków.

Dlatego każdy, kto toleruje działania Stennesa lub mu pomaga, zostaje automatycznie usunięty z partii.

W wyniku klęski Puczu Stennesa niezwykle wzrasta pozycja SS, którego członkowie pozostali w pełni wierni Hitlerowi.

Choć przywódca SA, Ernst Rehm, nie poparł Puczu, Hitler już nigdy nie odzyska pełnego zaufania do brunatnych koszul.

Gdy w 1933 roku naziści obejmują władzę w kraju, postanawiają rozprawić się z kierownictwem SA.

Od tego czasu rola SA staje się marginalna, a jej członkowie będą już pełnili jedynie funkcje reprezentacyjne.

Sam Walter Stennes unika represji i gdy naziści przejmują władzę, opuszcza Niemcy.