Mentionsy

Tajemnice alpejskiej rezydencji Hitlera.

Jej właścicielem był Adolf Hitler.

W okresie rządów Hitlera stał się niemalże drugą nieoficjalną stolicą III Rzeszy, gdzie niejednokrotnie zapadały kluczowe decyzje.

Hitler przyjmował w niej wielu zagranicznych przywódców i dygnitarzy, a sam dom i sceneria wokół niego były wykorzystywane przez nazistowską propagandę do kreowania wizerunku wodza.

Dlaczego Hitler wybrał właśnie to miejsce na swoją rezydencję i co stało się z nią po zakończeniu wojny?

Hitler po raz pierwszy przybywa do Berchtesgaden w 1923 roku.

W 1926 roku Hitler, po odsiedzeniu wyroku za zorganizowanie nieudanego puczu monachijskiego, przyjeżdża do Berchtesgaden, gdzie wynajmuje mały górski domek.

Gdy w 1933 roku Adolf Hitler zostaje kanclerzem Niemiec, kupuje Haus Wachenfeld za pieniądze zarobione ze sprzedaży Mein Kampf.

Zadanie to zostaje powierzone architektowi Aloisowi Degano, któremu Hitler tłumaczy swoją wizję.

Hitler chciałby przebudowę nadzorował członek partii nazistowskiej i zadanie to zostaje powierzone Martinowi Bormannowi.

Hitler początkowo nakazuje jednak, by zakup odbywał się po cenach rynkowych.

Gdy wszystkie działki wokół willi Hitlera zostają przejęte, rozpoczyna się wyburzanie domów.

Hitler sam projektuje wnętrza i dekoruje pomieszczenia dziełami sztuki oraz XVIII-wiecznymi meblami.

Na górnych piętrach znajdują się pokoje stałych mieszkańców, w tym sypialnie Hitlera i jego kochanki Ewy Braun.

Obiekt powstaje z inicjatywy Bormana i jest to prezent na 50. urodziny Hitlera.

Bormann staje się też zarządcą Berghofu i niejednokrotnie decyduje, kto będzie miał dostęp do Hitlera.

Hitler niezwykle lubi przebywać w posiadłości Berghof i w latach poprzedzających wojnę.

Hitler przyjmuje też w Berghof wielu zagranicznych przywódców.

Gdy rozpoczyna się II wojna światowa, Hitler spędza w swojej górskiej rezydencji coraz mniej czasu.

Sielska atmosfera panująca w okolicy sprawia, że Hitler zaczyna prowadzić dość beztroski tryb życia.

Albert Speer, jeden z najbliższych przyjaciół Hitlera, wspominał.

Hitler uwielbiał prowadzić niekończące się monologi, ponieważ większość obecnych doskonale znała już ich treść, wszyscy okropnie się nudzili i jedynie udawali, że słuchają.

W nocy z 5 na 6 czerwca 1944 roku Hitler jak zwykle do późna ogląda filmy.

Gdy pierwsze meldunki o desancie docierają do Berghofu, nikt nie ma odwagi obudzić Hitlera.

Hitler wydał zgodę na ich przemieszczenie do Normandii.