Mentionsy

Dzisiaj, moi drodzy, opowiem wam o Mondrianie.

Ale my nie należymy do osób, które oceniają obraz po kwadratach czy ilości pracy w niego włożonej, więc zapraszam Was na podróż w głąb życia i sztuki Pieta Mondriana.

Amerykanie pewnie by powiedzieli Pete Mondrian, my tak nie powiemy.

Piet Mondrian, pisane przez dwa A, to istotne, urodził się 7 marca w 1872 roku w Amersfoort w Holandii.

Wręcz odwrotnie, bo jego tata, który notabene nazywał się również Piet Mondrian, ja nie wiem co te Korniszony mają z nadawaniem takiego samego imienia swoim synom.

W każdym razie tata Mondrian zaangażował syna w tworzenie plakatów politycznych, a jako kalwinista był konserwatywnych poglądów.

Dobra, ale jako 17-latek Mondrian otrzymał dyplom, który upoważniał go oficjalnie do tego, by mógł uczyć rysunku i zatrudnił się w szkole podstawowej, tej gdzie zarządzał ojciec.

No ale czy to powstrzymało Mondriana przed marzeniami?

Mondrianowi świetnie wychodziło pejzażowanie, można tak odmienić, pejzażowanie?

Mondrian podobno w ogóle nie cenił portretów, tak ogólnie malarsko.

Ma takie lekkie zabarwienie artystyczne, mianowicie chłopcy lubili strzelać z broni palnej i często strzelali w nieudane obrazy, czy jakieś szkice, czy właśnie portrety, które stworzył Mondrian.

Ten mój wzrok się w ogóle nie zatrzymywał na tych pracach i dopiero jak przewróciłam kartkę, kiedy nastał ten czas tych kwadratów, to było takie wow, już rozumiem, rozumiem dlaczego Piet Mondrian zapisał się na kartach historii.

I w 1908 roku właśnie Mondrian zafascynował się pracami Muncha i jego ekspresjonizmem.

Którym, w sensie kubizmem, z resztą Mondrian również będzie się bawił z wielką przyjemnością.

I idee tego założenia były takie, że wiara w bezosobowy absolut i wszechobecną świadomość, to bardzo istotne dla Mondriana było, wieczność kosmosu i natury jako emanacji absolutu, reinkarnacja, karma, ewolucja, cały wszechświat od ludzi po gwiazdy dąży do doskonałości i zjednoczenia z absolutem.

Kiedy zaczął zmieniać to myślenie, no to oczywiście nie obyło się bez dram, bo wszyscy profesorowie, którzy wcześniej bardzo chwalili Mondriana i zachwycali się jego warsztatem, nie byli zadowoleni, widząc jak u ich ucznia następuje głęboka zmiana podejścia do tej sztuki.

Mondrian to malarz chory i zdegenerowany.

W skrócie Mondrian w końcu miał dość tych starych dziadów, którzy nie chcieli zmienić patrzenia na świat, no i postanowił, że nie będzie już bazował na ich opinii.

Konrad Kiker, który związany był z paryskimi kubistami, opłacił w ogóle przeprowadzkę Mondriana do Paryża.

Pisze się Piet Mondrian i tyle.

Więc nie wiem, może po prostu Mondrian nie trafił na odpowiednią kobietę albo na odpowiednią po prostu osobę.

Dobra, słuchajcie, jednak pogrzebałam jeszcze chwilkę i znalazłam jeden romans Mondriana, czyli jednak wolał kobiety, bo wyczytałam, że generalnie często...

I okazało się, że jak Mondrian miał 57 lat, to wdał się w romans pewną Lili, która miała 19.

No, uważam, że Mondrian ma trochę poczucia humoru, chyba, bo w wywiadzie powiedział, że jak zakażą tego tańca w Holandii, to nigdy już nie wróci do ojczyzny.

Mocno związany był z surrealizmem, ale to co najważniejsze dzisiaj, no to on zachwycał się Mondrianem i pisał o nim w superlatywach, tu taki krótki cytacik.