Mentionsy

Wszystkie artykuły przeczytasz na enlat.pl Jeden z ojców solidaryzmu, Leon Bourgois, w swojej pracy pod tytułem Solidaryzm zastanawiał się, czym wytłumaczyć dziwne zjawisko, że dookoła jednej i tej samej idei, jaką jest solidaryzm, skupiać się mogą umysły zasadniczo tak między sobą różne.

Konstatował, iż przyczyna tego może być tylko jedna, a mianowicie, że idea solidarności społecznej jest wypadkową dwóch sił, co długo sobie nieznane dziś zbliżyły się do siebie i zapłodniły się wzajemnie u wszystkich tych narodów.

Te dwie siły to metoda naukowa i idea moralna.

Rzeczywiście, solidaryzm dość szybko zaczyna budzić zainteresowanie w rozmaitych środowiskach ideowych.

Wkrótce też na gruncie chrześcijaństwa pojawiają się postaci, które postanowiły zaadaptować tę ideę na potrzeby katolicyzmu społecznego.

W ojczyźnie Solidaryzmu taką osobą będzie George Goyał, historyk religii, filozof i jeden z pierwszych teoretyków Solidaryzmu chrześcijańskiego.

Goyał zestawiał starochrześcijańską, ewangeliczną miłość bliźniego, karitas, braterstwo chrześcijańskie, mającą pochodzenie nadprzyrodzone ze współczesną mu ideą Solidaryzmu.

Karl von Weggelschank, biskup Wilhelm Emanuel von Ketteler, Albert de Meun, René de la Tour du Pin, Charles Perrin, Giuseppe Tognolo, Matteo Liberatore, Franz Hitze.

W latach 1896-1900 ukazało się w pięciu tomach jego pierwsze wielkie dzieło – liberalizm, socjalizm i chrześcijański porządek społeczny.

W 1901 roku w wieku 47 lat rozpoczął studia ekonomiczne na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie.

Bezpardonowo krytykował liberalizm gospodarczy oraz opowiadał się zdecydowanie za interwencją państwa w życie społeczno-gospodarczym.

Celem kultury są zaś wszelkie doczesne usiłowania człowieka, które służą wypełnieniu najwyższego, transcendentnego celu ludzkiej egzystencji.

Skoro kultura ma służyć ostatecznie rozwojowi moralnemu człowieka, to siłą rzeczy należy potępić takie rodzaje działalności gospodarczej, które dostarczają produktów przyczyniających się do jego moralnej degradacji.

Podobnie jak jego mentor, biskup Ketteler też w swoich pracach zajął się przede wszystkim krytyką filozofii indywidualistycznej, założeń ekonomii liberalnej i systemu gospodarczego kapitalizmu.

Zaczęto postrzegać go jako jeden z czynników produkcji, środek i narzędzie zysku.

Peż wyjaśnia społeczną naturę człowieka przede wszystkim potrzebami, które skłaniają go do aktywności, stając się głównym i najbardziej naturalnym motywem pracy.

Podobnie w dziedzinie duchowej konieczna jest wzajemna wymiana idei, osiągnięć naukowych i doświadczeń, bez czego człowiek nie mógłby rozwinąć się intelektualnie i opanować świata poprzez poznanie praw nim rządzących.

Zachęcamy Państwa serdecznie do polubienia i skomentowania tego nagrania, czym pomogą nam Państwo w docieraniu do nowych odbiorców.

To dzięki Państwa zaangażowaniu, w tym przede wszystkim cyklicznemu wsparciu finansowemu, możemy kontynuować naszą działalność i stale się rozwijać.