Mentionsy

Ich członkowie niejednokrotnie odwołują się do dziedzictwa Włodzimierza Żabotyńskiego, lidera Bejtaru, prawicowej formacji syjonistycznej, zestawianej często z ruchami narodowo-radykalnymi, której celem było stworzenie nowego Żyda.

Przyjrzyjmy się karierze i programowi politycznemu Żabotyńskiego, który był skierowany m.in. do żydowskiej młodzieży żyjącej w przedwojennej Polsce –

Będąc pod ogromnym wrażeniem poglądów Żabotyńskiego, grupa młodzieży z Ryskiego Liceum Hebrajskiego stworzyła młodzieżówkę, która dała początek organizacji Brit Trumpeldor Bejtar.

Nazwa ta wzięła się od nazwiska wspomnianego współpracownika Żabotyńskiego, który poległ w 1920 roku oraz miejscowości, która była ostatnim silnym bastionem żydowskiego antyrzymskiego powstania Szymona Bar Kochby ze 132 roku, zakończonego trzy lata później kapitulacją miasta Bejtar i klęską Żydów.

W 1925 roku zwolennicy Żabotyńskiego i Grossmana powołali do życia grupę syjonistów-rewizjonistów.

W tym celu zwolennicy Żabotyńskiego powołali organizacje skierowane dla młodzieży, kobiet, a także paramilitarną organizację Irgun Tswaj-Leumi.

Popularność radykalnej prawicy sejonistycznej wśród polskich Żydów została dostrzeżona przez samego Żabotyńskiego, który stwierdził, że, cytat, żadna inna partia żydowska w Polsce nigdy nie zyskała tak licznego poparcia.

Stronnicy Żabotyńskiego chcieli, aby Żydzi porzucili stare zwyczaje życia w Golusie, czyli w diasporze.

Zwolennicy Żabotyńskiego uważali, że jedynym tego gwarantem jest utworzenie żydowskiej armii.

Militaryzm i dbanie o kondycję fizyczną młodych zwolenników Żabotyńskiego były elementami zaczerpniętymi z tradycji czeskiej organizacji sportowej o nazwie SOKÓŁ.

Pojmowanie militaryzmu przez zwolenników Żabotyńskiego jako drogi nieprowadzącej do zagarnięcia czyjegoś terenu, a związanej jedynie, jak uważano, z odtworzeniem własnego państwa, wiązało się z kultem Józefa Piłsudskiego.

Zwolennicy Żabotyńskiego przypisywali pikietującym przed żydowskimi sklepami i kramami antysemityzm o podłożu rasowym.

Zwolennicy Żabotyńskiego działający w II RP, w tym także bejtarowcy, twierdzili, że nie da się połączyć ideałów lewicy z dążeniem do odbudowy państwa żydowskiego w Palestynie.

Zwolennicy Żabotyńskiego uczestniczyli też w gospodarczym bojkocie III Rzeszy hitlerowskich Niemiec.

Zwolennicy Żabotyńskiego współtworzyli ruch oporu.

Formacja ta odwoływała się do dorobku żabotyńskiego.

Będąc spadkobiercami myśli Żabotyńskiego, w odrodzonym państwie żydowskim stali w opozycji do rządów, w których główną rolę odgrywała centrolewicowa partia Mapai.

W 1999 roku powstała partia Izrael Bejtanu, świecki ruch odwołujący się w swoim programie do dorobku żabotyńskiego.

Można powiedzieć, że przez dziesięciolecia kształtowała znaczną część narodu izraelskiego w duchu zasad wyłożonych przez Żabotyńskiego.