Mentionsy

Dzień dobry, Kacper Kita Państwa wita, a dzisiaj krótki komentarz bieżący do wczorajszego szczytu w Szarm el-Szejk i przemówienia prezydenta Trumpa w Knesecie, ogłoszonego przez niego wielkiego pokoju na Bliskim Wschodzie.

Trump, jak pamiętamy od początku, w zasadzie jeszcze swojej kampanii i tutaj pierwszej, w 2016 roku, przedstawia się zawsze jako ten wielki dealmaker, wielki twórca pokoju, wielki prezydent, który będzie kończył kolejne konflikty.

No to jest coś, czym Trump próbował się zająć także w pierwszej kadencji, co oczywiście także jest bardzo trudne.

Trump wręcz w swoim stylu podkręcał, potwierdził, że niektórzy mówią, że ten konflikt trwa już 3000 lat, inni mówią, że ten konflikt trwa 500 lat.

Po pierwsze widzimy, jak Trump jest w stanie dominować w zasadzie świat zachodni, organizując tego typu szczyt i przyjeżdża na taki szczyt w zasadzie cała plejada czołowi przywódcy świata zachodniego, tak?

Trump tak samo jak wcześniej, chociażby przy okazji umowy handlowej z Unią Europejską jest w stanie narzucić swoje przywództwo światu zachodniemu w sposób bardzo bezpośredni i co więcej wszyscy wchodzą w to jego narrację o tym, że on tutaj kończy ten trwający wieki, jeśli nie tysiąclecia konflikt.

I znów, dobrze, że to zawieszenie broni ma miejsce, no ale prawdziwe rozbrojenie Hamasu, które przecież jest częścią tego planu Trumpa, wydaje się bardzo mało prawdopodobne w najbliższej perspektywie czasu.

Co więcej, sam Trump powiedział dziennikarzom, że

Z jednej Trump to przedstawia, że to jest wielki triumf Benjamina Netanyahu, którego wychwala pod niebiosa i do tych delikatności, do tej bardzo mocnej afirmacji relacji amerykańsko-izraelskich przedstawionych przez Trumpa do jego zięcia Jareda Kushnera i roli, jaką on tu odegrał, chce przejść za chwilę, bo widzimy, że Trump chce trzymać się właśnie tej linii, którą uosabia Kushner, tych bliskich, rodzinnych, towarzyskich, biznesowych relacji,

między Stanami Zjednoczonymi a Izraelem i środowiskami żydowskimi, a z drugiej strony także tak naprawdę wchodzi w to podstawowe twierdzenie Kushnera, które Kushner wielokrotnie wykładał podczas pierwszej kadencji Trumpa, kiedy był bezpośrednio zaangażowany w administrację.

i był tym stałym wysłannikiem na Bliski Wschód i które także wykłada tak naprawdę w swojej książce, w swojej takiej autobiografii wspominkowej, którą przeczytałem, wydanej kilka lat temu w czasie, kiedy Trump był w głębokiej opozycji.

między Izraelem a pozostałymi państwami regionu, przede wszystkim państwami arabskimi, dążą do tego i to są tak zwane porozumienia Abrahamowe, w zasadzie jedyny taki poważny deal, który Trump naprawdę przeprowadził, skutecznie przeprowadził w ciągu swojej pierwszej kadencji, który chce cały czas rozwijać.

Stany Zjednoczone za Trumpa, za Kushnera idą w dokładnie odwrotnej kolejności.

Trump oczywiście przedstawił pomysł tego, co miałoby się dziać dalej, to znaczy Hamas miałby złożyć broń i Palestyną miałaby zarządzać międzynarodowa Rada Pokoju, Board of Peace, z Tonym Blair'em, byłym premierem Wielkiej Brytanii, jako postacią zarządzającą.

Nawet jeżeli proforma, tak jak za pierwszej kadencji Trumpa, powie, że bardzo ograniczona państwowość palestyńska w przyszłości, to wiadomo, w takiej formie, żeby to na pewno nie zostało zaakceptowane przez samych Palestyńczyków.

Trump oczywiście chciałby wprowadzić...

Co zatem jest ważne, jeśli chodzi o to przemówienie Trumpa i o ten szczyt?

Oprócz tego, że Trump może w blasku reflektorów się ogrzać i przedstawiać się jako ten wielki, prawda, twórca pokoju, wielki peacemaker.

Kilka cytatów z przemówienia Trumpa w izraelskim parlamencie.

No i ta bardzo mocna afirmacja Benjamina Netanyahu, z którym przecież Trump...

Pokazuje, że Trump jednoznacznie stawia na to, żeby wzmacniać wewnętrzną pozycję.

Netanyahu, co charakterystyczne, później w tym samym przemówieniu Trump wezwał prezydenta Herzoga, wywodzącego się z żydowskiej lewicy, tak, w ramach syjonistycznej lewicy, w ramach izraelskiej sceny politycznej, wybranego chociaż częściowo za akceptację Netanyahu, no ale jednak jego generalnie człowieka z innego obozu.

No to jest też myślę bardzo charakterystyczne, że Trump tutaj

Oczywiście to jest taka typowa trumpowska gadanina, że wszyscy są nice, chyba że ktoś go akurat zdenerwuje.

Trump tutaj postanowił wyróżnić.

który był największym sponsorem pierwszej kampanii Trumpa w 2016 roku i który także przez lata był politycznym sojusznikiem, chociaż właśnie różnym.

Oni czasami się kłócili, trochę tak jak z Trumpem i Netanyahu, tak?

Netanyahu przeszedztwany, Netanyahu na przykład jak były wybory w 2020 roku, to nie chciał wcale popierać jednoznacznie Trumpa przeciwko Bidenowi.

No i właśnie Sheldon Adelson i jego żona Miriam byli długo sojusznikami Netanyahu, nawet jeżeli potem się przejściowo i jednocześnie sojusznikami Trumpa, chociaż oni się przejściowo kłócili, tak, chociażby, no...

Jak Trump, siedzącą tam oczywiście wdowę podczas jego przemówienia w Knesecie, w loży honorowej, jak się do niej zwrócił?

To też pokazuje, że Trump wbrew krytyce, która go spotykała także na amerykańskiej prawicy za mocne wspieranie Netanyahu i Izraela,

Oczywiście trzyma się jej, ale jedno, Trump chce pogodzić dwie rzeczy.

Trump, Kushner także chcą pogodzić tutaj dwie rzeczy.

Tak jak Trump chce przedstawiać się jako ten człowiek, który dokonuje niesamowitych deali, który kończy kolejne wojny.

ale jednocześnie presja na niego, żeby on wzmacniając siebie i Izrael na Bliskim Wschodzie, na co Trump mu daje carte blanche.

Trump ani jednym słowem podczas całego tego przemówienia nie wspomniał, że może to, co się działo w strefie gazy, te dziesiątki tysięcy zabitych osób, może to była pewna przesada.

Nie, nie było o tym ani jednego słowa, chociaż Trump zna liczby.

To znaczy Trump później podczas rozmowy z dziennikarzami wspomniał, że w gazie zginęło ponad 60 tysięcy osób.

To jest bardzo typowe dla Trumpa.

No i tutaj wydaje się, że Trump się prędzej czy później na tym przejedzie.

A później, jak widać, Trump może owszem wzmacniać Izrael względem Iranu, względem państw arabskich, względem Hamasu, względem Hezbollachu, czym się chwalił.

W tym przemówieniu Trump właśnie się chwalił.

Dosłownie Trump stwierdził, że Biden i Obama, którzy przecież miliardy dolarów amerykańskiego podatnika przekazywali na broń dla Izraela, nienawidzili Izraela, tak?

Dlatego, że Obama chciał wynegocjować, no wynegocjował, tylko ona długo nie przetrwała, potem przyszedł Trump.

No ale ta umowa nie przetrwała długo, a Trump już po roku z niej wyszedł.

Po roku, ponieważ początkowo ulegał presji po takich ludziach, jak na przykład jego ówczesny sekretarz obrony, generał James Mattis, który przekonywał Trumpa, że ze względu właśnie na stabilność nie należy się wycofować z tej umowy, skoro już jeden prezydent USA się do niej zobowiązał itd.

i wówczas kontrolowany przez republikanów, ale jeszcze prezydentem był Obama, no i wbrew prezydentowi, z którym się w ogóle nawet wtedy nie spotkał, tak, wystąpił w Izbie Reprezentantów, atakując prezydenta Obamę, tak naprawdę opowiadając się jednoznacznie po stronie opozycji ówczesnej, tak, czyli właśnie partii republikańskiej, jako tej bardziej proizraelskiej, no i Netanyahu skończył na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat, no wyraźnie stracił, zwłaszcza odkąd Trump został prezydentem, w oczach demokratów, także zaczął tracić na części prawicy, no ale on

Z drugiej strony teraz także oczywiście kolejna prezydentura Trumpa, to jest dla Netanyahu kolejna okazja, żeby maksymalnie dużo dla Izraela z tego wycisnąć.

No pamiętajmy, Netanyahu, kolejni prezydenci przy USA się zmieniają, tak z Billem Clintonem pracowano, z Georgem Bushem nie, ale potem miał Obamę, jednego Trumpa.

Bidena teraz, drugiego Trumpa, Netanyahu, co ważne, do Trumpa nie miał nigdy republikańskiego prezydenta.

I to było, to był jego problem, potem to wróciło trochę za Bidena, ale mając Trumpa, on rzeczywiście jest w stanie dużo dla Izraela wycisnąć, przede wszystkim jeśli chodzi o to, że Stany Zjednoczone mu pomagają w normalizacji relacji z arabskimi sąsiadami, przekonują ich, że dla relacji ze Stanami Zjednoczonymi, a także dla relacji handlowych i politycznych z Izraelem, ich krajów, lepiej będzie, jeżeli

I tutaj chciałem wrócić do tego, co mówił Trump i konkretnie do Jareda Kushnera, o którym wspominałem.

Ponieważ Trump, co bardzo charakterystyczne, podczas tego przemówienia wychwalał Steve'a Witkoffa i właśnie Kushnera jako tych dwóch wspaniałych jego znajomych z biznesu.

I tutaj zaczynam stawać Trumpa.

No i oczywiście później Trump zachwycony właśnie, że Putin rozmawiał z Wojtkowem aż 5 godzin, a nie 15 czy 20 minut.

Ale tutaj Trump jest zachwycony i tak, on nie miał pojęcia o Rosji, nie miał pojęcia o Putinie i właśnie dlatego go wysłałem, bo ci tak zwani eksperci kompletnie się na tym nie znali.

To znaczy Trump w swojej krytyce amerykańskiego establishmentu, który rozpoczynał kolejne wojny,

Kushner jak wiadomo jest mężem Iwanki Trumpu, lubionej córki Donalda Trumpa.

No i Kushner po tym jak 4 lata był wraz z Iwanką, czołowym doradcą Donalda Trumpa, bardzo zaangażowanym właśnie w te...

Oczywiście w międzyczasie nie próżnował, ponieważ zaraz po tym, jak Trump przegrał wybory, a Kushner odszedł z administracji amerykańskiej, wrócił do biznesu, a rząd Arabii Saudyjskiej, z której następcą tronu i faktycznym władcą Mohamedem Bin Salmanem, Kushner bardzo rozwinął relacje przez te cztery lata.

On przecież wspomina właśnie w swojej autobiografii, że początkowo zerwał z Iwanką Trump właśnie dlatego, że różniła ich religia, że wrócili do siebie po jakimś czasie i Iwanka, co Trump przypomniał podczas tego przemówienia, też jest niesamowite.

albo na przykład opowiada, że Trump bywał sfrustrowany, mówił, że już dość zrobiłem dla Izraela, że były priorytety, jeśli chodzi o inne państwie.

To jest charakterystyczne dla tej zmiany, jaka następuje w polityce amerykańskiej, którą personifikuje sobą Trump.

Trump szanuje siłę.

Egipt jako wieloletni sojusznik amerykański miał być przecież tym krajem, w którym Obama wspomniany przez Trumpa jako postać bardzo negatywna, chociażby liczył na to, że zajdą demokratyczne przemiany.

I Trump już po prostu ma to, brzydko mówiąc, gdzieś.

No i Obama czy Biden, którzy obiecywali transformację Egiptu do demokracji, także w praktyce musieli uznać po prostu kontynuację współpracy wojskowej z sojusznikiem, a sam Trump demonstracyjnie ignoruje to.

Kiedy w 2019 roku był szczyt G7 i Trump się spotykał z Sissim, no to nazwał go wręcz moim ulubionym dyktatorem.

Gdy niedawno, teraz już jak Trump jest drugi raz prezydentem, aresztowano ponad 500 uczestników demonstracji antyrządowych, to pytany o to przez dziennikarzy przed spotkaniem z prezydentem Sissim Trump stwierdził, każdy ma u siebie demonstrację, nie interesuje mnie to.

Podobnie rzecz, no jak to, że Recep Tayyip Erdoğan, prezydent Turcji, także przecież obecny na tym szczycie w Sharm el-Sheikh, którego także Trump niedawno zaprosił do gabinetu owalnego, no i powiedział przy nim, no fałszowanie wyborów, on wie o tym wszystko, prawda?

Zwróćmy uwagę, przecież Trump w tych swoich wszystkich działaniach na rzecz Izraela, chociażby w bombardowaniu Iranu, nie przejmował się szczególnie tym, czy to łamie prawo międzynarodowe.

dla Trumpa liczy się wyłącznie siła i w ramach polityki siły wzmocnił Izrael, jest gotowy dalej wzmacniać Izrael, mimo kontrowersji, jakie to wywołuje.

I dlatego też premier Netanyahu uważa, że pokój może być oparty tylko na sile, jak to zresztą też do tej frazy odwołał się Donald Trump w swoim przemówieniu w Knesecie.