Mentionsy

Nowy Ład
Nowy Ład
20.05.2026 12:05

Prawicowa rewolucja w Wielkiej Brytanii? Wybory samorządowe i marsz antyimigracyjny - Adrian Kochan

🔹Skąd sukces antyimigracyjnego marszu "Unite the Kingdom"? Kim jest Tommy Robinson i dlaczego zachodnia prawica łączy poglądy antyimigracyjne ze skrajnie proizraelskimi? Dlaczego Dominik Tarczyński nie pojawił się na marszu?🔹Brytyjskie wybory samorządowe - wielki sukces Reform UK Nigela Farage? Dlaczego startowali z niej imigranci skoro jest partią deklaratywnie antyimigracyjną? Co mówią nam wyniki w Walii i Szkocji? Czy umocnili się również muzułmanie startujący z list Zielonych?🔹Restore Britain Ruperta Lowe to jedyna ideowa prawica? Również odnieśli sukces, ale na mniejszą skalę?🔹Czeka nas całkowita zmiana brytyjskiej sceny politycznej i upadek Partii Konserwatywnej oraz Partii Pracy? Jak zmiany w Wielkiej Brytanii mogą przełożyć się na politykę zagraniczną i relacje z Polską?🔹Keir Starmer zostanie odwołany przed końcem kadencji? Czekają nas przyspieszone wybory? Kto przejmie władzę?Rafał Buca rozmawiał z Adrianem Kochanem - absolwentem nauk politycznych na Oxfordzie, znawcą brytyjskiej polityki.

Rozdziały (9)

1. Introdukcja i opowieść o Marszu

Adrian Kochan przedstawia się i opisuje marsz antyimigracyjny Unite the Kingdom w Londynie.

2. Opis organizatora i historii EDL

Adrian Kochan opisuje historyę i ideologię EDL, a następnie opisuje marsz Unite the Kingdom.

3. Analiza marszu i jego cech

Adrian Kochan analizuje charakter i cechy marszu, podkreślając antyislamistyczny i proizraelski wątek.

4. Porównanie z Hiszpanią i sytuacją w Polsce

Adrian Kochan porównuje sytuację w Hiszpanii z brytyjską i podkreśla różnice w polityce.

5. Analiza wyborów samorządowych

Analiza efektów wyborów samorządowych w Wielkiej Brytanii, skupienie na sukcesach Reform UK i zmianach na lewicy.

6. Kwestia rasizmu i imigracji w Reform UK

Analiza dyskursu na temat imigracji w Reform UK, w tym kwestia rasizmu i akceptacji imigrantów przez partię.

7. Rozwój partii Restore Britain

Opis sukcesu lokalnego partii Restore Britain w Great Yarmouth i jej wpływu na Reform UK.

8. Perspektywy brytyjskiej polityki w 2029 roku

Adrian Kochan analizuje przyszłe wybory parlamentarne w Wielkiej Brytanii, skupiając się na sytuacji Partii Pracy i jej szansach na utrzymanie władzy, oraz na potencjalnych koalicjach politycznych.

9. Zakłócenia na brytyjskiej scenie politycznej

Kochan kontynuuje debatę na temat przyszłości brytyjskiej polityki, skupiając się na potencjalnych konsekwencjach dla Polski.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 25 wyników dla "Reform UK"

A przy tym mieliśmy sukces choćby Reform UK, Nigela Farage'a oraz Zielonych, czyli partię wspieraną bardzo mocno przez imigrantów.

A za to wielki sukces Reform UK Nigela Farage'a.

No i właśnie, czy to Reform UK będzie rzeczywiście takie reformatorskie, przełomowe,

Każdy się go spodziewał tutaj zwycięstwa Reform UK.

Kwestią tego było, jak bardzo Reform UK zwycięży i jak bardzo laburzyści oraz turyści się pogrążą.

Partia Reformy oczywiście odniosła sukces.

Partia Reformy, chociaż ten sukces oczywiście odniosła, to odniosła go

Sama Reform UK też trochę tutaj nie sprostała oczekiwaniom.

Oczywiście, jeżeli chodzi o samo Reform UK, jest dla Farage'a wielki sukces pod względem po prostu uzyskania prestiżu, legitymizowania się jako poważnej partii, partii, która potrafi wygrać wybory.

W 2024 roku Reform UK zdobyło pięciu posłów na cały parlament westministerski.

To już jest coś, co może pokazać innym i powiedzieć, patrzcie tutaj, jestem gotowy do przejęcia władzy, mam jakieś struktury lokalne, potrafimy wygrywać wybory, jesteśmy poważną alternatywą dla laburzystów i konsulatystów i faktycznie tak na ten moment dalej w większości kraju jest postrzegane, chociaż w sondażach Partia Reformy spadła o około 8% od swojego piku, który miała w tamtym roku, to dalej się utrzymuje na prowadzeniu.

Widzimy w tym też pewne przesuwanie dyskursu, ponieważ chociaż w samej partii parlamentarnej Rupert Lowe już nie zasiada, został wyrzucony, to na poziomie lokalnym znajdziemy kilka ciekawych kwiatków, jeżeli chodzi o radnych Reform UK oraz poglądy, które reprezentowali.

Radnych Reform UK to będzie Glenn Gibbons, który na przykład w 2024 roku zasugerował całkiem kreatywny sposób na poradzenie sobie z dziurami w drogach, mianowicie postulował przetopienie wszystkich nigeryjczyków i zalanie tych dziur w drogach.

Richard Tice, czyli jeden z przywódców Reform UK, jak został zapytany na ten temat, to zrobił klasyczną, klasycznie ominął ten temat, używając karty antysemickiej.

Powiedział, że głównym problemem Wielkiej Brytanii teraz nie jest tutaj żaden radny Reform UK, ale właśnie antysemityzm, który jest powszechnym w populacji muzułmańskiej w Wielkiej Brytanii.

I na prowadzeniu jest właśnie Reform UK, która zdobyła 26%.

I chociaż też nie posiada samodzielnej większości, to zdeklasowała laburzystów, którzy z kolei o ciut tylko wygrali drugą pozycję wobec Reform UK.

Więc Reform UK, co też jest ciekawe, stała się drugą największą partią czy największą partią unionistyczną w walijskim parlamencie.

Podgryzają laborzystów i nawet nie podgryzają, tylko ich konsumują, spychają na margines de facto, a z prawicy Reform UK przyjmuje tych wyborców, którzy są nastawieni bardziej unionistycznie.

Został już suspendowany po wygranych wyborach, więc to też pokazuje reakcję Reform UK na wygraną tego kandydata.

Chciałem się przyznać, że popełnili kardynalny błąd, chociaż mieli sprawdzać wszystkich kandydatów w bardzo zaawansowany sposób przy pomocy lewicowej fundacji, która miała w ogóle profilować wszystkich kandydatów Reform UK właśnie pod względem ich rasizmu czy potencjalnego rasizmu.

Z wizji trochę blairowskiej, zjednoczonego królestwa multietnicznej, ale jednokulturowej reprezentuje Reform UK.

Mianowicie Reform UK

W różnych innych też miejscowościach, gdzie faktycznie autochtoni dalej dominują, mieliśmy podobny model, gdzie Reform UK wystawiało przedstawiciela mniejszości etnicznej i, co też jest całkiem ciekawe, jeżeli chodzi o nastroje społeczne, przegrywało.

Kandydaci o imigranckim pochodzeniu, wystawieni nawet przez tą uznawaną za prawicową partię Reform UK, przegrywali.