Mentionsy

Politolodzy zadają sobie pytanie, jak to możliwe, że tak radykalna partia stała się znaczącą siłą w greckim parlamencie?

Do dziś komentatorzy życia politycznego nie mogą uwierzyć, że w dobie dominacji, demokracji liberalnej w Europie, na życie polityczne Grecji mogła wpływać radykalna partia nacjonalistyczna, posiadająca regularne partyjne bojówki.

Żeby chociaż powierzchownie zrozumieć, w jakich warunkach i dlaczego w tak brutalnym wydaniu narodziła się partia Ludowy Związek Nowy Świt, sięgnąć należy do historii greckiego nacjonalizmu.

Niestabilność władzy oraz przepychanki między prawicowymi i lewicowymi partiami nie dawały poczucia bezpieczeństwa społeczeństwu.

W 1963 roku partia EDA, popierana przez komunistów, otrzymała trzecie miejsce w wyborach, zdobywając 30 mandatów do parlamentu.

Zainspirowany historią przedwojennej, nacjonalistycznej dyktatury, generała Ioannisa Metakasa dołącza do marginalnej partii politycznej o wymownej nazwie Partia 4 Sierpnia.

Partia EPN w tym samym roku startuje w wyborach do Parlamentu Europejskiego.

Partia nie otrzymała żadnego mandatu do Parlamentu Krajowego.

Od roku 1987 partia pozostaje na marginesie polityki.

Partia co roku organizowała manifestację upamiętniającą bitwę pod Termopilami, w trakcie której król Leonidas oraz jego wojownicy byli stawiani jako wzór dla wszystkich Greków.

Partia nawiązywała również do tradycji Bizancjum, organizując obchody rocznicy upadku Konstantynopola w 1453 roku.

Partia z góry odrzucała kompromis i koalicje rządzące.

Och, to nie jest zwyczajna partia skrajnej prawicy, taka, która jak inne ulega kompromisom i czyni ustępstwa.

Partia miała stanowczo sprzeciwiać się modernistycznym, głównie zachodnim prądom sztuki nowoczesnej.

Partia aspirująca do przejęcia władzy w państwie dążyła do uzyskania cichego poparcia dominującego kościoła.

Pomimo antydemokratycznej struktury i jawnie dyktatorskiego charakteru funkcji Michala Jakosa, partia w przestrzeni publicznej nie mogła wprost nawoływać do wprowadzania ustroju autorytarnego, dałoby to bowiem możliwość delegalizacji.

Partia nie utożsamiała się z żadną szkołą ekonomii.

Dzięki takiej formacji partia mogła liczyć się z poparciem setek, a następnie tysięcy fanatyków, którzy byli gotowi do każdego rodzaju walki politycznej, w tym fizycznej, na greckich ulicach, z imigrantami oraz lewackimi aktywistami.

Partia w wyborach uzyskała zaledwie 7264 głosy, co przełożyło się na 0,11% głosów.

W tym samym roku partia bierze pierwszy raz udział w wyborach krajowych do parlamentu.

Partia odnotowuje wynik w wysokości 0,75%.

Po okresie klęsk politycznych w ramach samodzielnych startów w wyborach w latach 2000-2004 partia stawia większy nacisk na aktywizm społeczny oraz walkę na ulicy.

Partia w 2004 roku podczas wyborów do Parlamentu Europejskiego uzyskuje 0,17% głosów.

Partia otrzymała 440 894 głosów, czyli 6,97 elektoratu, co przełożyło się na 21 deputowanych w 300-osobowym parlamencie.

Warto podkreślić, że partia od początku sprzeciwiała się zawiązaniu jakiegokolwiek rządu.

Partia idzie w szranki wyborcze z otwartym procesem karnym oraz szefem przebywającym w areszcie śledczym.

Partia, pomimo trwającego procesu i oskarżenia o morderstwo antyfaszystowskiego aktywisty Pawlosa Fyssasa, zdobywa 536 910 głosów, co przełożyło się na 9,4 poparcia i 3 mandaty.

Partia poniosła klęskę na wszystkich polach.

Ostatnie wybory, w których partia brała udział, to wybory samorządowe.

Aktualnie partia nie ma już ani jednego europosła i posła.

Partia po otrzymaniu środków z subwencji zapowiedziała, że całość środków będzie przekazywać na działalność charytatywną.

Istnienie grup obronnych było publicznie uzasadniane, ponieważ partia od początku istnienia rywalizowała na polu walki fizycznej ze skrajnie lewicowymi bojówkami.

To właśnie dzięki przemocy marginalna partia mogła zaistnieć w przestrzeni medialnej i przeciągnąć młodych zbuntowanych ludzi, którzy wywodzili się ze środowisk pseudokibiców oraz subkulturowych.

W konsekwencji ciągłych walk ulicznych ze skrajną lewicą oraz nagonki medialnej partia zawiesiła działalność w 2004 roku.

Nasza partia startuje w wyborach.

Warto zauważyć, że partia przez cały okres swojej działalności miała jeden z najwyższych wskaźników poparcia wśród funkcjonariuszy policji.

Partia postanowiła otworzyć nową siedzibę na podobnym terenie.

Partia otwierała siedzibę, która stawała się centrum życia społecznego sympatyków greckiego nacjonalizmu.

Kolejnym krokiem było przekonanie lokalnych mieszkańców o tym, że partia będzie ich obrońcą i dobrodziejem.

Na podstawie takiego schematu partia budowała swój wizerunek silnych ludzi na trudne czasy.