Mentionsy

na ile sądzę sądzę

niezależnymi arbitrami które mogą nawet w tak ostry sposób karać najwyższych polityków a na ile w imię bycia arbitrami wiadomo gwarantami sprawiedliwości wszyscy są równi wobec prawa a z drugiej strony narracja bardzo silna w części środowisk zwłaszcza na dużej chociaż nie na całej francuskiej prawicy o tym że sądy są narzędziem politycznym

Sam postać Sarkoziego także jest moim zdaniem na tyle ciekawa, że warto się nad nią na chwilę zatrzymać.

Warto tutaj zauważyć, że sąd zdecydował, że prezydent Sarkozy, były prezydent Sarkozy pójdzie do więzienia jeszcze przed rozpatrzeniem apelacji, więc jest to taki sam tryb jak ten, który pół roku temu inny sąd zastosował wobec Marine Le Pen, na którą sąd nałożył karę wykluczenia z wyborów, pozbywania biernego prawa wyborczego, czterech lat ograniczenia.

Znaczy oczywiście ma prawo do apelacji, ale kara biegnie już w momencie, w którym ta apelacja, jeszcze zanim ta apelacja zostaje rozpatrzona, jeśli chodzi o to pozbawienie biernego prawa wyborczego, czyli to, co tak naprawdę ją jako polityk

No a tu w przypadku Sarkozy to idzie o tyle dalej, że sprawa, która jego dotyka jest dużo poważniejsza niż ta Le Pen.

Zarzuty są dużo poważniejsze, ponieważ Nikola Sarkozy został uznany za winnego organizacji związku przestępczego, który miał na celu pozyskanie w sposób nielegalny

Ale z drugiej strony, czy tak naprawdę pogłębiło jego powrót nasolony, który trwał już od kilku lat, mimo że w przeszłości przecież Kaddafi był uważany za terrorystę.

która przyczyniła się do wojny domowej w Libii, do obalenia Kaddafiego, śmierci Kaddafiego i wojny domowej, która trwała kolejne kilkanaście lat w gruncie rzeczy.

Jeśli oni absolutnie chcą, będę spał w więzieniu, ale będę tam z podniesioną głową, bo jestem niewinny.

A w tle, tak jak mówiłem, nowy premier Le Corneau, który próbuje zmontować budżet, próbuje zmontować większość, bije rekord, jeśli chodzi o niepowoływanie ministrów, bo jest nowy premier...

a nie ma jeszcze ciągle nowych ministrów i będzie mu już widać bardzo, bardzo ciężko, ale Korni dosłownie kilka dni temu spotkał się z Sarkozym, który cały czas jest postacią bardzo aktywną.

politycznie i ten, że Le Corny zresztą już po tym wyroku odmówił jego skomentowania, mówiąc, że nie komentuje decyzji sądu, prawda, w imię jego niezależności, ale podtrzymuje swoją przyjaźń dla Nikolasa Sarkozy, zresztą także obecny minister sprawiedliwości, Rzehalda Achmanę.

Świętuje lewica, lewica, która Sarkoziego od lat traktuje jako jednego ze swoich głównych przeciwników.

W bardziej ostrożny sposób wypowiadają się lepeniści i makroniści, no a

Na przykład tygodnik Le Figaro, jeden z, przepraszam, dziennik Le Figaro, jeden z dwóch najważniejszych dzienników, który za kilka miesięcy będzie obchodził aż 200 lat od swojego powstania.

No to tam czytamy i to nie pisze tego byle kto, tylko wiceszef redakcji, Vincent Tremolet de Villers-Hoppe.

I to jest też moim zdaniem tutaj ważne, że wyrok na Sarkoziego przybliża sojusz między narodową prawicą lepenistowską i tą bardziej mainstreamową centroprawicą postgolistowską.

Przez to właśnie, że w ciągu kilku miesięcy mieliśmy najpierw wyrok na Le Pen, potem wyrok na Sarkoziego i bardzo podobne

Le Pen nie grozi realnie pójście do więzienia, natomiast grozi wykluczenie z polityki, co tak naprawdę dla niej, jako ciągle aktywnej polityki, przywódczyni opozycji, jest także rzeczą bardzo, bardzo poważną.

Do tego wątku oczywiście później wrócę, a teraz obiecany cytat z Tremolet de Villers.

Był w regularnym kontakcie z czołowymi politykami, w tym także z Emmanuelem Macronem.

a sama dobiła już siedemdziesiątki, miała problemy zdrowotne, była w szpitalu psychiatrycznym i tego typu już mocno starszą panią Macron ułaskawił.

byłoby absolutnym precedencem, ale także precedencem jest sam ten wyrok.

Można by oczywiście szukać w odleglejszych annałach historii Francji.

Znaleźlibyśmy Petena, sądzonego po wojnie, też głowę państwa sądzonego po wojnie za kolaborację z Niemcami.

Znaleźlibyśmy oczywiście Ludwika XVI, króla uwięzionego przez rewolucję, jako była głowa państwa sądzonego i skazanego, jak wiemy, na śmierć.

znaleźlibyśmy, we Włoszech mieliśmy procesy kilku byłych premierów.

Więc głowa państwa w dużym kraju zachodnim tego jeszcze nie było i to naprawdę jest, jeśli chodzi o to, jak daleko mogą posunąć się sądy ze względu na taką do tej pory jednak niepisaną zasadę.

że tak daleko się nie idzie, no to jest bardzo, bardzo ciekawe.

jako że został wybrany prezydentem republiki, którego zadaniem było pilnować przestrzeganie konstytucji, gwarantem niepodległości narodowej.

który uzasadnia też ten daleko idący wyrok.

Takie 5 lat więzienia to oczywiście nie przelewki.

Działanie Sarkozy miało z natury negatywny wpływ, poważny, zły wpływ na zaufanie obywateli wobec tych, którzy ich reprezentują i którzy powinni działać w interesie ogólnym, ale także w instytucje republiki.

I te wszystkie elementy czynią...

przez te kolejne pięć lat, no czego i tak by już nie robił, bo już tak był politycznym emerytem, chociaż politycznym emerytem bardzo aktywny, tak, mówiłem o Macronie, mówiłem o Le Corneau, ale także na przykład w ostatnich dniach spotkał się z Gabrielem Attalem, tak, byłym premierem, a obecnie przywódcą partii prezydenckiej odrodzenie, potencjalnym kandydatem prezydenta za bozu Macrona, także jest w kontakcie z na przykład obecnym...

ale uznał, że ma wystarczające dowody, żeby dowieść, że taki był plan, żeby one trafiły do jego kampanii.

Stąd też Sarkozy cały czas się broni, że jest niewinny, że się nijak na tym nie wzbogacił, że sąd poszedł zdecydowanie zbyt daleko z przyczyn politycznych itd.

No ale mimo tego, że próbował w dwóch instancjach, nawet złożył kasację, nie był w stanie udowodnić, że Mediapar sfałszowało to, że ta notatka opublikowana to jest fałszywka.

no to wtedy może próbować być zwolniony z odbywania kary, może złożyć o to wniosek, uzasadniając to chociażby wiekiem, bo ma już skończone 70 lat, ewentualne problemy zdrowotne, chociaż nie wiadomo, żeby Sargozji miała jakieś poważne problemy zdrowotne, ale w tym wieku oczywiście mogą się one pojawić.

No ale wszystko wskazuje na to, że on trafi do więzienia.

We Francji jest taka interpretacja, że dopóki nie będzie ostateczny wyrok, więc musiałby Sarkozy teoretycznie mógłby zrezygnować ze składania apelacji, jeżeli Macron by go ułaskawił, ale wątpię, że Macron go ułaskawi.

No i wiadomo, tak jak inni więźniowie, będzie mógł się komunikować z bliskimi, określonych z góry numerach telefonu.

Zwolennicy Sarkoziego przypominają, że sędzia, która wydała wyrok, pani Nathalie Gavarino, w 2011 roku brała udział w demonstracjach przeciwko Sarkoziemu, który wówczas wszedł

Na tle jednego z kontrowersyjnych wyroków, mówiąc zbyt łagodny, wszedł w konflikt z sędziami, krytykował ich.

Ale temat jest bardzo żywy.

To znaczy można dyskutować o samej wysokości kary, ale absolutnie robienie z niego takiej nienagannej ofiary straszliwych lewicowych sędziów jest moim zdaniem bardzo mocno naciągane.

Tym bardziej, że Sarkozy też ma już na koncie kilka innych wrog, chociaż żaden nie wtrącałby go trwale na twardo do więzienia.

miał wyrok, który nakazywał mu noszenie bransoletki na nozę, ograniczenie wolności.

W skrócie o to, żeby przy pomocy właśnie agencji Big Malion, która organizowała spotkanie podczas jego kampanii w 2012 roku, żeby fałszować to, ile tych spotkań tak naprawdę było i żeby po prostu wyciągnąć dzięki temu więcej pieniędzy zwrotu z dofinansowania, z pieniędzy publicznych, tak.

ale nie tak jak teraz do więzienia, tylko ograniczenia, tak nawet po polsku byśmy powiedzieli, wolności pod bransoletką elektroniczną, którą właśnie przez kilka miesięcy tego roku nosił.

Mamy także, tutaj nie mamy jeszcze ostatecznego wyroku, ale w sprawie łączącej się z tą Kaddafiego,

Sarkozy w 2007 roku, kiedy pierwszy raz startował na prezydenta, tak naprawdę była to jedyna sytuacja, w której on był w stanie zabrać poparcie Jeana-Marie Le Pen, która pisała o tym oczywiście szerzej w swojej książce na temat rodziny Le Penów.

Saga rodu Lepenów.

Serko Zipo, że taką mocniej prawicową retorykę, jako młody minister szeryf zabrał część poparcia staremu Lepenowi, dzięki czemu staremu Lepenowi poparcie spadło z 16 do 10%.

Wyrzucił Lepena z drugiej tury, wygrał wybory prezydenckie.

Ktoś z rodziny Le Pen nie był w drugiej turze.

W 2002 roku był stary Le Pen, potem dwa razy Sarkozy startował i wtedy nie było Le Pena w drugiej turze wyborów prezydenckich, a później Sarkozy już nie było go w wyborach, więc Arebur, Le Pen, Mariniusz tym razem była w drugiej turze.

Rzeczywiście Sarkozy przez tę swoją prawicową retorykę potrafił zabrać trochę wyborców narodowcom, ale całkiem sporo.

Ale z drugiej strony on tej szansy nie wykorzystał, ponieważ jego prezydentura, mimo tego, że tam powołał Ministerstwo Imigracji, które miało się zajmować zaostrzeniem polityki, tak naprawdę kontynuował politykę osiedlania we Francji kolejnych setek tysięcy cudzoziemców, w tym w ogromnej mierze muzułmanów.

Co więcej, ta zdrada jest mu ciągle wyciągana, przeprowadził traktat lisboński.

Jak pamiętamy, dzięki temu, że Francuzi i Holendrzy zagłosowali przeciw, to ten traktat nie wszedł w życie.

Mimo to Sarkozy był oczywiście za tym traktatem, za oddawaniem kolejnych kompetencji na poziom unijny, a później jako prezydent bardzo podobny traktat lizboński przeprowadził już bez referendum.

No i później jak w 2012 roku znów próbował grać hojraka prawaka, no to już Marine Le Pen go w drugiej turze nie poparła.

I tutaj Sarkozy miał to jej za złe, że zachowała neutralność w tej sprawie, ale Le Pen powiedziała, że Sarkozy czy socjalista to jest dwie strony tej samej monety, takie samo zło, Sarkozy zdradził itd.

I rzeczywiście Hollande minimalnie wygrał wybory, co Sarkozy jej zarzucał, ale z drugiej strony była najmniejsza różnica między Sarkozy i Hollande'em.

tutaj wyborcy Le Pen z jednej strony, z drugiej strony, bo ona zajęła trzecie miejsce w wyborach i nie poparła nikogo, a z drugiej strony mieliśmy muzułmanów, którzy tak, że matematycznie patrzą, można policzyć, że o ile tylko było ich więcej niż 4,5%, a raczej było ich więcej niż 4,5% wśród głosujących w drugiej turze,

a później to się na nim zemściło, bo oni i tak oczywiście z dwojga woleli polityka Lewicy, a nie jego.

dzisiaj medialnie, ale nie tylko, on zrobił pieniądze w dużej mierze na odbudowę rodziny, biznes w dużej mierze na Afryce, na kontaktach z tamtejszymi rządami, no i Bolloré był bardzo blisko Sarkozy, jego dzisiaj już jest jeszcze dalej na prawo tak naprawdę, też dlatego, że scena polityczna się przesunęła.

Burzliwy rozwód z żoną, która była jego żoną, zresztą już drugą ogólnie, ale pierwszą, kiedy zostawał prezydentem, a później małżeństwo z modelką Karlą Bruni.

Wszystko to nie pomogło raczej Sarkoziemu, który podczas kampanii prezydenckiej w 2012 roku znów próbował iść bardziej na prawo, ale jak już mówiłem, to mu się nie udało.

to mimo, że był absolutnym faworytem i wielu się spodziewało, że on wystartuje ponownie, będzie miał ponowne starcie z Hollondem i co więcej, że jeżeli już zostanie drugi raz prezydentem, to będzie mógł być kolejne dwie kadencje, ponieważ limit, który zresztą to on wprowadził do Konstytucji, wcześniej nie było żadnego, dotyczy dwóch kadencji z rzędu.

No ale niespodziewanie Sarkozy zajął dopiero trzecie miejsce w tych prawyborach, co dobrze za swoim byłym premierem i byłym ministrem spraw zagranicznych, François Fillonem i Alainem Juppé, co moim zdaniem bardzo dobrze pokazywało jednak zmęczenie tą postacią.

w kolejnych latach zachował te pozycje, ale w sensie kogoś, kto się stale wypowiada, ma wpływy na partię i tak dalej, no ale też w dużej mierze nie czarujmy się.

że miał działać na rzecz Kataru jako prezydent miał także wraz z Michelem Platinim byłym piłkarzem a wówczas szefem UEFA miał być zaangażowany na rzecz Mistrzostw Świata w Katarze i czerpać z tego korzyści majątkowe wielokrotnie wypowiadał się

Więc nie ma tak naprawdę czego żałować, chociaż jednocześnie sam fakt tak daleko posuniętej interwencji sądu...

No ale nastroje polityczne są takie, jakie mówiłem.

Ponieważ z jednej strony na lewicy mamy ciekawą na przykład wypowiedź posła Aleksisa Korbieła.

Z drugiej strony Marine Le Pen, która wielokrotnie wcześniej krytykowała Sarkoziego, chce wykorzystać tę sytuację do tego, żeby wciągnąć go listów,

przeciwko sędziom w narracji o tym, że sędziowie są lewicowi.

Skryst stąd nie wypowiedziała się na temat samego wyroku, mówiąc, że zostawia to, że ona tego nie komentuje, ale upowszechnienie prewencyjnego wykonywania kary, czyli tego, żeby skazywać, żeby kara była wykonywana jeszcze przed apelacją,

No i także jej kolejna wypowiedź, już ostrzejsza.

No i to także się wpisuje w tę linię, tak, przejmowania częściowo golistów, ale także wciągania ich w ewentualność koalicji, tak, jeżeli Le Pen nie będzie miała, raczej nie będzie miała samodzielnej większości w wyborach parlamentarnych, które prędzej czy później się odbędą, ale żeby przybliżać ich do tego, że po prostu poszli z nią na koalicję.

Powoli, bo powoli, ale idzie.

Zresztą sam Sarkozy jeszcze przed tym wyrokiem miał taki głośny wywiad w Le Figaro, w którym wzywał Macrona do ponownego rozwiązania zgromadzenia.

Mówił, że on całe życie zwalczał Le Pen, ale Marine Le Pen jest już dzisiaj jego zdaniem w łuku republikańskim.

Jasno więc z tego wynikało, że dopuszcza współrządzenie z lepenistami w jakiejś formie.

No i tutaj dochodzimy do problemów samego obecnego premiera, który parę dni się ze skazanym już Sarkozym spotkał.

Mamy bowiem rekordowy stan zawieszenia i tak naprawdę naciąganie kolejnych zapisów Konstytucji.

Teraz Lecournier ciągnie już 18, tak?

Jest taka absurdalna sytuacja, w której jest powołany nowy premier, ale wszyscy ministrowie rządu są jeszcze z poprzedniego rządu, tak?

Sam Lecournier zresztą cały czas jeszcze pełni obowiązki ministra obrony narodowej.

Mówiłem o tym szerzej przy poprzednim nagraniu, chociaż nie komentowałem jeszcze samego wyboru Le Corneau, bo to było jeszcze przedtem, to było po opadku rządu François Bayrou.

Z jednej strony premier, ktokolwiek by nim był, został nim Le Corneau, jako zaufany współpracownik Macrona i jako dotychczasowy właśnie minister sił zbrojnych, jako ktoś, kto...

No i tutaj Le Corneau z jednej strony, żeby przyjąć jakiś budżet w tym parlamencie, musiałby się albo dogadać z socjalistami, albo z narodowcami.

koalicji rządzącej wykluczają swoje poparcie dla tego typu zbyt daleko idących, jeśli chodzi o politykę socjalną, zabiegów.

Po deklaracji premiera Le Corneille, że priorytetem będzie cięcia wydatków, szef Medef, Patrick Martin, Medef, największa organizacja pracodawców,

A równolegle niezadowolone są związki zawodowe, związki zawodowe, które już robiły kilka dni temu strajki, a 2 października mają być kolejne strajki związków zawodowych w ramach wywierania presji na rząd, ale także na socjalistów, żeby oni ze swojej strony na rząd naciskali.

No i pierwszy sekretarz partii socjalistycznej Olivier Faure mówił po kolejnych wypowiedziach Le Corneille, który wykluczył chociażby poparcie tak zwanego podatku Zygmana.

w ramach tego podwyższania podatku najbogatszym, że na dzisiaj byśmy zagłosowali za obaleniem rządu.

Jednocześnie nie wydaje się także, żeby Lekorni był gotowy pójść zbyt daleko, jeśli chodzi o realizację.

żądań lepenistów, jeśli chodzi chociaż o zmniejszenie wydatków na imigrację, na przykład odmówił całkowitej likwidacji programu darmowej opieki zdrowotnej dla nielegalnych imigrantów.

Więc cóż, szczerze mówiąc, nie bardzo widzę, jak Le Corneau ma przetrwać dłużej niż kilka miesięcy.