Mentionsy

I wydawałoby się, że to jest jeden z tych wymagających merytorycznie odcinków, takich, które wywołują myśl, ach nie mam na to dzisiaj siły.

gapier czyli przerwa, którą sobie fundujemy na rzecz naszych wyzwań np.

Tak, natomiast później już na tym etapie, na którym dana osoba staje się naszym pracownikiem, no siłą rzeczy potrzebuje pracowca trochę więcej informacji.

No to, a jeżeli ubiera się w stanowisko jakieś tam związane zupełnie z inną częścią, to pytanie jest czy na etapie rekrutacji potrzebujesz mieć informacje o tych wszystkich zatrudnieniach wcześniejszych.

Natomiast zgadzam się z Tobą, że to nie powinna być dana, która decyduje o przydatności kandydata do wykonywania danej pracy.

No ale raczej jakby wiesz no z perspektywy później, że mam takiego pracownika no to jest kwestia korzystania z jakichś dodatkowych uprawnień, które kodeks pracy przewiduje dla rodziców generalnie.

Bo każdy z nas może mieć swoje preferencje co do kandydatów, których poszukuje.

Ale co do zasady nie rekomendujemy, żeby w ogóle takie informacje się znalazły.

Jak mu rozmawialiśmy o tym, co jest konieczne, to konieczne jest to, co pokazuje kodeks pracy, a ta lista jest bardzo krótka.

Coś takiego luźnego albo coś ukazującego, że osoba ta żyje, moja praca, moja pasja to jedno, a że też faktycznie są jakieś inne aktywności.

Plus zawsze mnie zastanawia, jak są rozmowy rekrutacyjne i wiesz, pracodawca albo rekruterzy tam maglują, maglują, sto pytań tamto, a co tu pani robi, a na koniec, no to co by pani chciała tamten.

To też jest ciekawe, bo to pokazuje taki brak trochę zainteresowania.

I zastanawiałam się w ogóle, kiedy studiowałam sobie ten kodeks pracy, zastanawiałam się na ile te dane są możliwe do przetwarzania przez potencjalnego pracodawcę, a z drugiej strony co ta informacja realnie pokazuje i co ujawnia.

Faktycznie, przyznaję, dość często wskazuje, kiedy przygotowuje razem z kandydatem CV, czy mamy taką specjalną zakładkę, żeby gdzieś tam to umiejscowić.

Te dane, wiesz, tak naprawdę, jeżeli spojrzysz sobie na kodeks pracy, znowu wracając, wykształcenie, kwalifikacje zawodowe, przebieg doczasowego zatrudnienia, rys osobowościowy czy mocne, silne i słabsze strony, które de facto te wyniki testów Galupa pokazują, nie jest tak naprawdę ani wykształceniem, bo to nie jest jakiś kurs, który robisz, że masz certyfikat, że umiesz

I też nie jest to tak naprawdę, nie obrazuje to, wiesz, przebiegu dotychczasowego zatrudnienia, więc wiesz, tak stricte, prawnie, no nie wiem, nie powinno się chyba tego dołączać raczej.

Bez takiego stricte zdefiniowania, że jestem dobrym liderem albo dobrze pracuję zespołowo albo jestem komunikatowny, to widać.

Porozmawianie o tym i pokazanie jakiś właśnie takich bardziej przykładów ze swojego doświadczenia zawodowego, w których pokazujesz swoje mocne strony jakimś konkretnym przykładem.

I to jest takim wiesz, który jest mierzalny, dobrze opisany, pokazuje twoją jakby sytuacja abstrakcyjna.

Po to, żeby zobaczyć, jak ta osoba się zachowuje w jakiś tam konkretnych sytuacjach.

I to też nie jest tak, że te konkretne sytuacje są dobre albo złe odpowiedzi, bo czasami masz rolę taką, w której potrzebujesz kogoś, kto jest świetny w robieniu czegoś.

I tak samo zresztą te z tego loopu, one coś tam pokazują, ale wszystko to, czego one nie pokazują, de facto jest od razu... Znaczy wiesz, jak nie jesteś mocny w tych rzeczach jakiś tam, to znaczy, że pewnie jesteś w nich słaby, bo tam ci wyszło.

Odhaczasz po prostu punkty, które są wspólne i na tej podstawie decydujesz o ewentualnym dalszym procesowaniu, tudzież nie.

W danym CV co pracodawca napisał, że poszukuje, a czy ty te skillset posiadasz tak naprawdę czy nie, to jest dla mnie kwestią tego, żeby ten proces rekrutacyjny od strony pracodawcy był potem prawidłowo sprawdzony, zrobiony, żeby te rzeczy, na których pracodawcy zależy, pewne umiejętności, których oni poszukują dla danej roli, żeby to rzeczywiście w toku tego procesu rekrutacyjnego sprawdzić i tego się nie sprawdzi,

Zresztą bardzo często tak jest, że CV jest pięknie przygotowane, a później się okazuje w trakcie rozmów, że mamy bardzo ograniczone możliwości rozmowy, bo gdzieś tam pewne rzeczy były, że tak powiem, nad wyraz dopisane.