Mentionsy

Jak państwo doskonale wiecie, trwa cały czas izraelsko-amerykański atak na Iran.

W poprzednim odcinku mówiliśmy o tym, jak świat reaguje na to, co się dzieje na Bliskim Wschodzie, a w tym odcinku skupimy się na samym Iranie.

Najpierw chciałem zadać pewnie problematyczne pytanie, to znaczy kto teraz w ogóle rządzi w Iranie po śmierci najwyższego przywódcy?

W Iranie jest blokada internetowa, siłą rzeczy nie ma tam niezależnych mediów.

I mamy do czynienia z sytuacją wojenną, która powoduje, że komunikaty, które przychodzą, bardzo oszczędne komunikaty, które przychodzą z Iranu są częścią wojny informacyjnej, która w siłą rzeczy się toczy.

Formalnie, jeżeli chodzi o sytuację polityczną w tej chwili, po zabiciu Alego Hameneiego, przywódcy Iranu, Rachbara taki tytuł tam nosił, ukonstytuowała się rada tymczasowa, która ma pełnić funkcję Rachbara do czasu wyłonienia nowego przywódcy.

Wiadomo, że likwidowani są konsekwentnie wpływowi polityce Iranu i nie wiemy, czy przypadkiem nie są to osoby ze zgromadzenia, ewentualnie potencjalni kandydaci na te przywództwa.

Nawet tak sobie rozmawialiśmy, że wybór teraz i przyjęcie stanowiska wysokiego w Iranie jest aktem pewnego rodzaju poświęcenia, no bo może to oznaczać szybką śmierć.

Instytucja, która posiada własne siły zbrojne, której wpływy w państwie zawsze były duże, która jest najbardziej zdeterminowana, która była niejako twarzą tej polityki Iranu w ostatnich dekadach.

Też już domyślam się odpowiedzi, ale zapytam o to, to znaczy chcę zapytać o nastroje w samym Iranie.

Mówię, że domyślam się odpowiedzi, no bo pewnie wiemy niewiele, bo Iran jest bardzo zamkniętym informacyjnie krajem.

Oczywiście w Iranie są zwolennicy obecnych władz, są ludzie o poglądach, które to państwo prezentuje.

W Iranie dochodziło do manifestacji lojalności, czy takiego wsparcia dla polityki państwa.

To jest grupa, to jest narodowość, to jest mniejszość w ramach Iranu, która

Protesty, z którymi mieliśmy do czynienia w Iranie w ostatnich latach.

Które aktywnie zwalczają struktury bezpieczeństwa, de facto struktury państwa Islamskiej Republiki Iranu na terenie Kurdystanu.

Więc tutaj jakby ci Kurdowie są przykładem najbardziej zaawansowanego, zaawansowanej próby zwalczania islamskiej republiki Iranu.

On ma miejsce w Byludżystanie, czyli w prowincji, która jest pograniczem Iranu, Afganistanu i Pakistanu.

Można byłoby mnożyć, no bo tych problemów ośrodków, takich mniejszości etnicznych, czy odrębności regionalnych w Iranie jest bardzo dużo, więc zakładam, że to mógłby być jeszcze jakiś taki czynnik, którym się on może ujawnić, gdzie się będą mobilizowały takie tendencje ośrodkowe, czyż antyreżimowe.

No właśnie, premier Netanyahu, premier Izraela w swoim przemówieniu niedługo po ataku wręcz wymieniał te grupy etniczne, które są, mieszkają w ramach, w ramach Islamskiej Republiki Iranu.

Niewątpliwie z tego przemówienia Netanyahu wypływała pewna nadzieja, że Iran się rozleci właśnie po tym kluczu etnicznym.

Planem takim strategicznym w Izrael jest kompletna neutralizacja Iranu.

Nie tylko likwidacja programu nuklearnego, czyli hipotetycznego zagrożenia, które Iran mógłby stwarzać.

Zatem najbardziej wygodnym, najbardziej atrakcyjnym dla Izraela wariantem byłby Iran słaby, Iran podzielony i Iran targany wewnętrznymi

ambicje następcy tronu do tego, żeby wrócić do Iranu, ale jednocześnie popierał bardzo Kurdów i mniejszości, licząc na to, że dojdzie do dezintegracji państwa na tle etnicznym.