Mentionsy
Nowe otwarcie w Azji Centralnej. Globalna rola regionu | Przewodnik po Azji Centralnej cz. I
W ostatnich latach dużo dzieje się w Azji Centralnej. Pod wpływem rosyjskiej agresji na Ukrainę region zmienia swoją politykę międzynarodową. OSW opublikowało raport „Azja Centralna - nowe otwarcie. Szanse i wyzwania dla Europy i Polski” (https://www.osw.waw.pl/pl/publikacje/raport-osw/2026-05-19/azja-centralna-nowe-otwarcie). Ta seria podcastów ma przybliżyć region polskiej publiczności. W tym odcinku skupiamy się na globalnej roli, jaką mają Kazachstan, Uzbekistan, Kirgistan, Tadżykistan i Turkmenistan. O tym opowiadają Justyna Gotkowska, Wojciech Górecki i Krzysztof Strachota.
Rozdziały (12)
Podcast zaczyna się z powitaniem i przedstawieniem tematu: Azja Centralna i jej rola na globalnej szachownicy.
Krzysztof Strachota opisuje zmiany po rozpadzie Związku Sowieckiego, wskazując na powstanie formatu C5+ jako region polityczny.
Krzysztof Strachota i Wojciech Górecki omawiają wpływ wojny na Ukrainę na Azję Centralną, podkreślając szanse i zagrożenia.
Krzysztof Strachota analizuje rolę Azji Centralnej w stabilizacji sytuacji w Afganistanie, podkreślając nową rolę regionu.
Krzysztof Strachota omawia aktywność państw Azji Centralnej, w tym roli Uzbekistanu i Kazachstana w regionie.
Krzysztof Strachota omawia rolę Azji Centralnej w transportowych i surowcowych aspektach, podkreślając potrzebę współpracy.
Justyna Gotkowska omawia perspektywy zachodniej współpracy z Azją Centralną, podkreślając jej potencjał i rola w globalnej polityce.
Krzysztof Strachota i Wojciech Górecki omawiają dywersyfikację relacji Azji Centralnej, podkreślając jej korzyści dla wszystkich stron.
Diskurs o roli Unii Europejski i zachodnich krajów w Azji Centralnej, skupiający się na geostrategicznych i gospodarczych aspektach.
Analiza zagrożeń dla Azji Centralnej, zwłaszcza związanego z Rosją, i rozmowa o strategiach bezpieczeństwa i dywersyfikacji relacji.
Rozważania nad rolem Polski w Azji Centralnej, w tym relacje dyplomatyczne, gospodarcze i społeczne, oraz potencjał współpracy.
Podsumowanie tematów i zaproszenie do kolejnych odcinków podcastu.
Szukaj w treści odcinka
Ja bym może jeszcze jedną rzecz dorzucił, mianowicie taką, że po rozpadzie Związku Sowieckiego Azja Centralna nie uformowała przez dwie pierwsze dekady przynajmniej regionu w sensie politycznym, to region w sensie geograficznym, natomiast mówiąc kolokwialnie każdy sobie rzepkę skrobał.
Ale na pewno tak z mojej perspektywy, jak patrzyliśmy na Azję Centralną tak mniej więcej 15 lat temu, to ten region był postrzegany tak z perspektywy zachodniej przez pryzmat operacji w Afganistanie i wykorzystywania baz w państwach Azji Centralnej na poczet koalicji państw natowskich biorących udział w
Natomiast tego regionu się nie da ominąć, bardzo go trudno ominąć, bo leży właśnie między z jednej strony Rosją, z drugiej Chinami, z trzecim tak zwanym globalnym południem, z czwartej gdzieś tam przez Morze Kaspijskie.
Natomiast to jest taka sytuacja podwójnie wygrana i dla nich i dla nas,
No dla nas to te korzyści, o których tu już mówiliśmy, natomiast dla nich, że poszerzamy im pole manewru, że powiedzmy podnosimy ich wartość i mogą przez to w swoich relacjach z Chinami, w swoich relacjach z Rosją więcej po prostu wytargować, mają wyższą pozycję przetargową, raz, że występują jako
Docenia natomiast to, że wzmacniają się instytucje, pewien porządek prawny, kultura prawna, pewne standardy są stopniowo realizowane.
Natomiast dokładnie mechanizmy były te same, czyli eksploatacja po prostu kolonii, narzucanie swoich wzorców kulturowych, wytwarzanie się tzw. elit kompradorskich, czyli zorientowanych na współpracę z metropolią lokalnych elit wykształconych w kulturze kolonisty i pomagający zarządzać tymi koloniami.
Natomiast bardzo długo sobie nie zdawano sprawy i szerzej świat sobie nie zdawał sprawy, że to jest taki model właśnie czysto kolonialny, ale również państwa, były kolonie sobie nie zdawały z tego sprawy, dlatego że to wszystko było przykryte taką propagandową otoczką właśnie sloganów o przyjaźni narodów, o internacjonalizmie.
Natomiast ten program stypendialny, tutaj bym jeszcze o Kazachstanie wspomniał, Bałaszak, czyli przyszłość
Natomiast budowa odporności państwa, budowa odporności instytucji, walka z dezinformacją, wzmacnianie instytucji związanych z bezpieczeństwem państwa, chociaż niekoniecznie wojska, tylko np. służb granicznych, które pilnują granice z Afganistanem.
To prawda, ja bym podkreśliła to, co mówił Krzysztof, to znaczy Unia Europejska, państwa natowskie, samo NATO tak naprawdę nie przejawiają dużej aktywności, jeżeli w ogóle, jeżeli chodzi o wzmacnianie bezpieczeństwa twardego w państwach Azji Centralnej, czyli
Myślę, że NATO też w tej chwili nie rozwija żadnych programów skierowanych bezpośrednio do państw Azji Centralnej.
Natomiast w Turkmenistanie, który ma wizy i system wizowy cały czas utrzymywany, toczą się rozmowy o wprowadzeniu elektronicznej wizy dla turystów.
Ostatnie odcinki
-
Świat po szczycie NATO. Co ustalono? Czym jest ...
09.07.2026 13:39
-
Rosja ma problemy. Co z tym zrobi? Czy pójdzie ...
07.07.2026 19:50
-
AfD w marszu po władzę? Partia po ważnym zjeździe
06.07.2026 18:49
-
Jak wygląda życie niedaleko frontu? Rozmowa z t...
03.07.2026 13:47
-
Czy Unii Europejskiej grozi wojna handlowa z Ch...
02.07.2026 15:35
-
Co się dzieje w Albanii? Czy Edi Rama zrezygnuje?
25.06.2026 14:45
-
W Czechach wrócił temat wysiedleń Niemców po II...
24.06.2026 17:05
-
USA chcą swojego Wysokiego Przedstawiciela w Bo...
23.06.2026 15:15
-
Czy Grupa Wyszehradzka ma sens?
22.06.2026 10:15
-
Jak Niemcy postrzegają Polskę? 35 lat polsko-ni...
17.06.2026 09:40