Mentionsy

Nie inaczej działo się w przedwojennej Warszawie, której mieszkańcy śledzili tragiczną historię Tadeusza Błędowskiego i jego młodej żony.

Michalina P. poznała Tadeusza Błędowskiego, kiedy miała kilkanaście lat.

Wydawało się, że po uczuciu ze strony Błędowskiego nie było już śladu.

Jedyną przerwę w dyskusji miało stanowić wyjście Tadeusza za potrzebą.

kolega po fachu Tadeusza, który prowadził działalność przy ulicy Piusa 11.

O tak straszną zbrodnię Tadeusza podejrzewała również matka Michaliny, która pomstowała, że zięć chce się pozbyć żony, by bez przeszkód znów stanąć przed ołtarzem z kochanką z Półtuska.

Chociaż śledczy wzięli Błędowskiego w krzyżowy ogień pytań, mężczyzna stanowczo zaprzeczał, że podstępem nakłonił Michalinę do zjedzenia praliny.

Jakże dziwnie uderza kontrastem ta troska błędowskiego przy grozie zdarzenia, o którym mówi przed sądem.

Na niekorzyść Tadeusza zeznawało również szereg innych osób.

Przywołana Janina stanowczo zaprotestowała, że była kochanką Tadeusza.

W trakcie listopadowego pobytu Tadeusza nie zauważyła żadnej zmiany w jego zachowaniu czy wyglądzie, które sugerowałyby, że zrobił coś strasznego.

Adwokat Błędowskiego poprosił za to o uniewinnienie od zarzutów.

Obrońca Błędowskiego przygotował się jeszcze sumienniej i sprowadził nowych świadków, którzy mieli podeprzeć jego hipotezę.

Nie tylko w kontekście skazanego świadka niezwykle krótki proces Tadeusza Błędowskiego może budzić wątpliwości.