Mentionsy

Bogumiła fatalnie wybrała męża, Marian B., który od młodości pił oraz znęcał się nad swoją matką.

Mocno zakrapiane biesiady, które tylko podkręcały agresję Mariana, zyskały na sile, kiedy najbliższy sąsiad, 17-letni Mariusz B., też stał się smakoszem tanich trunków.

Nawet Mariusz, który przecież dopiero miał wkroczyć w dorosłość, zdążył sobie wyrobić fatalną opinię, nie tylko przez zachowanie u znajomych.

Koledzy ze szkolnej ławy potwierdzili, że w poniedziałek około 18 widzieli go w jarzębiu, jak prowadził swojego ukochanego górala, krocząc obok starszego kolegi, Mariusza B. Podobnie jak nauczyciele, byli jednak pewni, że Krzyś nigdy by nie poszedł na wagary, ani tym bardziej nie ulotnił się bez słowa z rodzinnego domu.

Śledczy odwiedzili też Mariusza, który jako kluczowy świadek został poproszony o relację z poprzedniego dnia i zaprowadzenie służb do miejsca, w jakim pożegnał się z Krzysiem.

Mariusz również zachowywał się wbrew oczekiwaniom.

Podejrzewany o związek ze sprawą Mariusz B. relacjonował.

Policjanci z Kielc zapytali mnie, czy nie chcę, aby Krzyś miał godny pogrzeb.

Według wersji podanej przez Mariusza, pijany Marian udusił Krzysia w domu w obecności żony, a potem wszyscy troje zakopali ciało.

Wiele jednak wskazywało na to, że Mariusz mówił prawdę, ponieważ w trakcie przeszukania posesji państwa B w roboczej bluzie rolnika znaleziono sznur do wiązania worków z ziemniakami.

Co prawda Mariusz przyznał się do pomocy w ukryciu ciała oraz tuszowaniu zbrodni.

Zgodnie z przewidywaniami, zmuszenie Mariusza do zwierzeń na miejscu, w którym rozegrała się tragedia, podziałała na niego dość trzeźwiąco.

Mariusz B. spokojnym, beznamiętnym głosem opowiadał.

Marian B. ciągnął chłopca po podłodze.

Ponieważ Krzyś znowu dał oznaki życia, Marian B. przywiązał go do drąga, żeby jakimś cudem nie zdołał uciec.

Jeszcze tej samej nocy Gajowy trafił na górski rower w lesie i przemieścił go do rowu obok drogi, dzięki czemu uczniowie go znaleźli i odwieźli na podwórko B. Nie można już było w razie pytań utrzymywać, że dwunastolatek odjechał daleko, więc Marian stawił się w szkole w Kapałowie.

Dowodami są zeznania świadków, wyniki oględzin miejsca przestępstwa i miejsca znalezienia zwłok oraz wyjaśnienia złożone przez Mariusza.

Prokuratura zarzucała Marianowi B., że mając w znacznym stopniu ograniczoną poczytalność, uderzył, a następnie udusił sznurkiem dwunastoletniego Krzysia D.

Jako pierwszy stanął przed nim wówczas 18-letni Mariusz, który powtórzył wcześniej złożone wyjaśnienia.

Teraz żałuję, że mu nie pomogłem, ale wówczas bałem się B. Wiem, że B twierdzi, że to ja zabiłem.

Małżonkowie zgodnie twierdzili, że Mariusz zazdrościł Krzysiowi roweru, jego schludnych ubrań, zegarka i pieniędzy.

Dziwnym zbiegiem okoliczności, dopiero wtedy oskarżony przypomniał sobie o wizycie Sławomira B, czyli brata Mariusza i postanowił opowiedzieć o nich bliskim.

Z uwagi na stan upojenia tylko Marian B. miał znacznie ograniczoną zdolność do rozpoznania znaczenia swojego czynu i pokierowania swoim postępowaniem.

Dla Bogumiły B. wniosła o 4 lata za kratami.

Najłagodniej potraktowała Mariusza B., który współpracował z organami ścigania i jako jedyny okazał jakąkolwiek skruchę, zasługując tym samym na jedynie dwa lata pozbawienia wolności.

Oskarżony Marian B. nie przyznał się do winy.

Zbrodni dopuścił się Mariusz B., człowiek o osobowości psychopatycznej i oskarżył o nią Mariana B. Miał przecież interes, by przerzucić winę na cudze barki.

Uniewinnienia domagał się również w stosunku do Bogumiły B. Z kolei obrońca chłopaka zwracał uwagę na to, że z racji ogromnej różnicy wieku był on pod dużym wpływem sąsiadów, z którymi łączyła go psychologiczna zależność.

Nie udało się Mariuszowi B. nas spalić.

Tylko Mariusz podtrzymywał smutną wersję o udziale w zabójstwie.

Zasadniczy dowód w tej sprawie to wyjaśnienia współoskarżonego Mariusza B., którym sąd dał wiarę, gdyż były one bardzo szczegółowe.

Mariusz B. pomógł w ukryciu zwłok chłopca, bo jak mówił, chciał w Marianie B. mieć człowieka całkowicie podległego.

Mariusz B. nie miał powodów do fałszywych pomówień małżeństwa B. Możemy tylko domniemywać, że motywem była ogólna niechęć Mariana B. do krewniaka.

Z akt sprawy wynika, że Marian B. cały świat dzielił na jego rzeczy i nie jego rzeczy.

Jedyną okolicznością łagodzącą dla Mariana B. był fakt, iż czynu dopuścił się w stanie ograniczonej poczytalności.

Na łagodny wymiar kary dla Mariusza B. wpłynął fakt, że przyczynił się on do ujawnienia zbrodni i szczegółowo opisał zdarzenia.