Mentionsy

Sprawa Karla Denke od samego początku budziła ogromne zainteresowanie i równie duże emocje.

Karl Denke, starszy i zdecydowanie lepiej zbudowany, przyciskał go do ziemi, nie przestając atakować.

Bez względu na specyfikację użytego narzędzia, czy też jego brak, furia Denke była niezaprzeczalna.

Mieszkańcy nie kryli swojego zdumienia szaleństwem bijącym z oczu Denke, mężczyzny, którego do tej pory uważano za wyjątkowo spokojnego.

To, co się działo z nim teraz, było wprost nie do uwierzenia, jak relacjonowano później w prasie zachowanie Denke.

Denke siedział na łóżku, a wygląd jego wzbudzał rzeczywisty postrach.

W zamian za to Denke zaoferował mu 20 fenningów.

Gdy te dziwaczne słowa miałem napisać, musiałem się mimowoli zaśmiać i odwróciłem się ku Denkemu.

Wtedy też po raz pierwszy zwrócono uwagę na zachowanie tego lokatora, Karla Denkego.

Karl Denke, poproszony o zrekonstruowanie wydarzeń, początkowo nie potrafił logicznie wytłumaczyć, co się stało.

W końcu był żebrakiem i włóczęgą, a Karl Denke może i nieco zdziwaczałym, aczkolwiek szanowanym wieloletnim obywatelem miasta.

Dopiero obecność siekiery w mieszkaniu oraz przeprowadzone badanie lekarskie, które potwierdziło obrażenia na głowie Olivera, sprawiły, że policja zdecydowała się doprowadzić Denkego do urzędu śledczego.

W noc po aresztowaniu w więziennej celi Karl Denke odebrał sobie życie.

Ale wkrótce już nikt nie miał litości dla Denkego.

Po śmierci Denkego należało sporządzić spis inwentarza, zabezpieczyć majątek i przekazać go rodzinie.

W drewutni, a według części relacji także w stajni lub szopie należącej do Denkego, stał wielki drewniany kubeł wypełniony zapeklowanym mięsem.

Na podłodze izby w mieszkaniu Denkego oraz na pościeli odnaleziono liczne ślady krwi.

W szafach wisiały płaszcze, kurtki i inne części garderoby, które najwyraźniej nie należały do samego Denkego.

Z tego samego materiału robione były również szelki koloru żółtawo-brunatnego, podobne do tych, które Denke miał nosić na co dzień.

Część źródeł sugeruje, że do tego przerażającego odkrycia przyczynił się siostrzenie samego Denkego.

A osobą odpowiedzialną za tę makabrę był na pozór szary obywatel Karl Denke.

Denke urodził się 12 sierpnia 1870 roku jako drugi syn stosunkowo zamożnego rolnika z Dolnego Śląska.

Karl Denke był kawalerem.

Zwracano uwagę, że Denke stale przyjmował pod swój dach obcych mężczyzn, najczęściej wędrownych czeladników i żebraków.

Wtedy jeszcze zakładano, że Denker poluje na bezpańskie psy i koty.