Mentionsy

i wykładowca Uniwersytetu Civitas oraz prof. Jan Kozłowski, filolog klasyczny, wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego.

I znowu Jan, znowu dialog, bo ten, który pouczał Izraela, ten, który mówił o plemieniu żmijowym do faryzeuszów i saduceuszów, teraz ma wątpliwości co do samego Mesjasza.

Ja o tym zacząłem, szanowni państwo, tydzień temu mówić, wprowadzając państwa do Jana Chściciela i do Izajasza, właśnie do tego fragmentu Ewangelii, bo on idealnie pokazuje właśnie to, że prorok jest po prostu człowiekiem.

No więc właśnie, więc szanowni Państwo, to jest historia zbawienia, najważniejsza informacja i teraz po to się narodził Jan, on odczytał swoje powołanie, mówię o Janie Chrzcicielu, głównym bohaterze dzisiejszej Ewangelii, ale także Adwentu, który nas ma przygotować na przyjście Jezusa.

I tutaj chciałbym odkryć trochę inną rzeczywistość, która w tym roku do mnie przyszła, że Jan jest patronem także takich, którzy pytają.

Ale to jest dynamika, ale no Jan Chrzciciel powstaje, więc rozumiemy, to też jest jakaś dynamika tego spotkania z Bogiem.

No i właśnie Jan jest taką postacią.

To jest adwentowe uczenie się od Jana modlitwy.

Bo Jan nie udaje, że wie.

Tak, ale też myślę, że to jest jednak jego wołanie serca, że on chce usłyszeć jako Jan Jan.

Czyli mamy Jana, który jest w więzieniu, mamy proroków, którzy są w więzieniu, mamy Pawła, który jest w więzieniu, który pisze najważniejsze listy z więzienia.

To znaczy, że chrześcijanin ma być znakiem sprzeciwu dla świata.

Więc ten głos, ja bym jednak też w tym głosie Jana widział, że to jest też jego chęć na to, żeby się dowiedzieć, żeby mieć tą pewność.

Bo on wie też, że to jest koniec jego życia, że Herod się nie odwinie, że śmierć jest nieunikniona Jana.

Jezus mówi i o Janie, i o sobie językiem proroków.

Mowa Jezus mówi o Janie Chrzcicielu.

A Jan zaczyna, otwiera Nowy Testament.

Takim przykładem właśnie głos wołającego na pustyni, prawda, Jan, bo to się, bo on jest głosem wołającego na pustyni, bo się objawi chwała pańska, i objawi się chwała pańska w kontekście, w Jezusie Chrystusie.

Angelos, dlatego też Jan jest przedstawiany, prawda, ze skrzydłami w ikonografii jako anioł.

I jemu wychodzi, że to nieprawda, że u Jana dopiero jest identyfikacja Jezu.

Gdy oni odchodzili, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie.

Zaprawdę powiadam wam, między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chściciela, lecz najmniejszy w Królestwie Niebieskim większy jest niż on.

Jeśli państwo wejdą do grekokatolików, do wschodnich chrześcijan, do naszych braci prawosławnych, to na Boże Narodzenie w cerkwiach zobaczycie ikonę narodzenia, ikonę, w której Jezus rodzi się z całunem.

I na koniec pomówmy jeszcze o tej niesamowitej hierarchii, która jest na ziemi i nie na ziemi, bo Jezus taką laurkę daje Janowi Chrzcicielowi.

Mówi, między narodzonymi z niewiasty nie powstał większy od Jana Chrzciciela, ale najmniejszy w Królestwie Niebieskim większy jest niż on.

No właśnie, to jest w ogóle bardzo ciekawe, bo znowu, jeśli mówimy o Janie Chścicielu, to warto powiedzieć, że on przede wszystkim przychodzi w duchu proroka Eliasza i jest Eliaszem, ale posługuje się Izajaszem.

Ten Izajasz już Państwu wielokrotnie o tym mówiliśmy, ale proszę pamiętać, że Jan Chściciel wpisuje się w figurę Eliasza.

Więc Jan Chrzciciel przychodzi w duchu proroka Eliasza, więc musi Jezus nawiązać do tego, że skoro w duchu Eliasza i on jest Eliaszem, a przecież my na kartach Starego Testamentu odnajdujemy miejsca, gdzie wiemy doskonale, że najważniejszym prorokiem

I zstępuje w duchu Jana Chściciela.

I chrześcijanin to jest ktoś taki, który najbliższym mówi, będzie dobrze, możesz tu, możesz tu, ja ci pomogę, Bóg nam pomoże.

A więc chrześcijanin jest takim, no właśnie, odwrotnością tego zgorszenia.

że Jan Chrzciciel, tym bardziej, że on jest przecież zwiastunem, zapowiada przyjście Jezusa, Jan Chrzciciel, Mesjasza, ale Gabriel też zapowiada Jezusa i ten jest Angelos i ten jest Angelos i ten jest zrodzony z i właśnie mnie się skojarzyło z Gabrielem.

I to jest bajka o tym, jak o ludziach, którzy nie rozpoznają znaku czasu, a potem jest, że nie rozpoznają, bo Jezus przyszedł, Jan Chrzciciel przyszedł, prawda?

że on jest, bo ten wiatr, anemos, to już u ojców kościoła, zdaje się, to było u Jana Chryzostoma, u któregoś, że on jest symbolem Ducha Świętego, że on nie jest ściną na wieczór, on jest jak ten dąb, ale tu pozytywnie, który przyjął na siebie podmuch wiatru.

Znalazłem to, nie pamiętam, chyba Jan Chryzostom.

Można powiedzieć, że Maryja jako pierwszą chrześcijankę, bo ona była pierwszą chrześcijanką, pierwszą osobą, która powiedziała Bogu tak w historii,

Gośćmi państwa, gośćmi Radia Plus byli prof. Jan Kozłowski, filolog klasyczny, wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego i nauczyciel greki oraz łaciny biblijnej online na Uniwersytecie Otwartym UW oraz prof. Piotr Kosiak, na co dzień wykładający na Uniwersytecie Civitas, teolog, biblista i członek Stowarzyszenia Biblistów Polskich.