Mentionsy

Oczywiście pierwszym nadwornym malarzem nowożytnym, który powinien przyjść nam do głowy, kiedy myślimy o nowej roli pejzażu w malarstwie szesnastowiecznym, to Pieter Bruegel starszy, tudzież Pieter Brechel starszy.

I oczywiście jest to piękny, atmosferyczny pejzaż, w którym przestrzeń otwiera się chyba najszerzej z tych wszystkich obrazów, które Bruegel nam zostawił właśnie w tym cyklu.

I w tym też przedstawieniu Bruegel zdaje się, że najbardziej wykorzystał swoje doświadczenia z wyprawy przez Alpy, ponieważ on odbył podróż do Włoch.

Te drzewa, które pokazuje Bruegel są już drzewami bezlistnymi.

Ale tutaj też nie mamy pewności, bo to zależy, czy te farby, na które dziś patrzymy, mają ten odcień, który nałożył Bruegel.

Tworząc to przedstawienie, w którym Bruegel ukazuje ludzi przy pracy, zajętych czynnościami i pracami, które są związane z konkretnym okresem czasu, z konkretną porą roku, artysta idzie zgodnie z tradycją, którą znamy z miniaturstwa, z dekoracji manuskryptów, kiedy artyści przedstawiali właśnie pory roku, na przykład w godzinkach,

To jest ta tradycja właśnie, do której odwołuje się później Pieter Bruegel starszy, czyli ukazywania miesięcy, pół roku razem z zadaniami, które stoją przed człowiekiem, który uprawia rolę, który musi stosować się do czasu.