Mentionsy

Ktoś straci życie i będzie to Teresa Różkowska.

Zerknęłam i przez moje ciało przyszedł dreszcz, bo właśnie mijałam dom, w którym całe życie mieszkała Teresa Rożkowska, prawie całe swoje życie i w którym to domu to życie straciła.

Tę opowieść właściwie moglibyśmy zacząć od tego, kiedy Teresa już jest w Polsce, ale myślę, że trzeba jednak do korzeni Teresy Roszkowskiej pójść dalej, głębiej.

No tak na dobrą sprawę żyła mała Teresa, kiedy wzrastała w tym domu takim właśnie pełnym dobrobytu, pieniędzy, ale też w domu, gdzie nauka i edukacja były bardzo ważne.

Natomiast niestety urodzona w 1904 roku Teresa, kiedy była nastolatką, no to zbliżała się I wojna światowa.

Na szczęście Rożkowskim udało się opuścić ogarnięty wtedy tą rewolucją Kijów i w 1922 roku, czyli wtedy, kiedy Teresa ma 18 lat, przeprowadzili się do odrodzonej Polski, bo już Polska istniała na mapie, odzyskała niepodległość i tam przenieśli się do Warszawy, osiedlili się w Warszawie.

I to właśnie tam Teresa od tego 1927 roku spędzi 65 lat swojego życia, czyli absolutnie praktycznie całą swoją dorosłość.

Teresa będzie jej nieodłączną częścią właśnie Saskiej Kępy, twarzą Saskiej Kępy do lat 90.

Po osiedleniu się w Warszawie Teresa z zapałem rzuciła się w wir edukacji, szczególnie artystycznej, no bo niemal natychmiast po przyjeździe zapisała się do prywatnej szkoły malarstwa i rysunku prowadzonej przez Konrada Krzyżanowskiego.

Niewątpliwie te lata studiów właśnie u Pruszkowskiego Teresa Roszkowska już jako dorosła i dojrzała kobieta będzie wspominała zawsze jako najszczęśliwszy czas w życiu.

Właśnie zdjęcia z tych bali, gdzie jedną z kilkunastu uśmiechniętych, śmiesznie ubranych osób jest właśnie Teresa Rożkowska.

w dwóch czy trzech rzędach stojących, ustawionych i jedyną taką postacią, która jest tam rozmazana na tym zdjęciu, jest właśnie Teresa Roszkowska, która ewidentnie jest nad wszystkimi w ogóle i ewidentnie albo robiła śmieszną minę, albo wykonywała taki gest, rąk jakby latała, jakby machała skrzydłami.

I tam Teresa Roszkowska zagrała bogatą pannę, o której rękę rywalizuje dwóch biednych artystów.

W 30 roku Teresa Roszkowska obroniła dyplom Szkoły Sztuk Pięknych, pieczętując tym samym swój status profesjonalnej malarki.

Jak mówimy Tamara Łympicka, to mamy w głowie obrazy, ale gdy mówimy Teresa Roszkowska, to właściwie nikt do końca nie wie, o kim mówimy.

Teresa Roszkowska jeszcze w swoim życiu będzie robiła bardzo wiele rzeczy.

To żeby dojść na tę Dobrowiecką, trzeba przejść przez ulicę Obrońców, gdzie właśnie mieszkała Teresa Rożkowska.

Teresa Rożkowska od niepamiętnych lat była perłą w koronie swej ślicznej dzielnicy.

I rzeczywiście właśnie pani Teresa wyróżniała się na ulicach Saskiej Kępy swoją urodą i stylem.

I Teresa Roszkowska świadomie ten wizerunek też kreowała, podbijała też te wszystkie dziwne skojarzenia, czasami prowokowała, ubierała się bardzo oryginalnie, często sama też projektowała swoje stroje, nie bała się tej ekstrawagancji, nosiła na przykład futro z małpy.

Pani Teresa była postacią, no naprawdę nie z tego świata, jak z bajki.

Sama Teresa Rożkowska była osobą niezwykle majętną.

Po prostu te pieniądze były wszędzie, więc nawet trudno określić jakąś kwotę, którą pani Teresa mogła mieć w swoim domu.

No i mimo, że Teresa była tak roszkowska, była tak bogata, tak majętna właściwie w tym wszystkim, co miała w swoim domu, bo jeszcze nie zapominajmy o tym, że miała mnóstwo biżuterii i jeszcze swoje obrazy, które są i były cenne.

No i oczywiście pani Teresa nie pozostawiała takich zwierząt w samym sobie, tylko właśnie z panią Małgorzatą, tą weterynarką je.