Mentionsy

Pawła I Pustelnika i błogosławionego Eusebiusza, bo o nim mowa.

Natomiast jeśli chodzi o te nazewnictwo błogosławionego Eusebiusza, czy organizator, czy założyciel, każda z nich kryje pewną swoją treść, tak sobie myślę.

właśnie nie Paweł, choć czasami się zdarza, że ktoś myli nas i myśli o tym Pawle Apostole, ale nas, Paulinów, założył właśnie błogosławiony Eusebiusz.

To taka ciekawa rzecz, natomiast tak sobie często, a szczególnie w styczniu wracam, myślą do Pawła, do Eusebiusza i myślę, że w ogóle kapitalną, Eusebiusz zrobił kapitalną rzecz, która wpisuje się bardzo mocno

I coś podobnego chyba można zobaczyć, czy dostrzec właśnie w Eusebiuszu, że Eusebiusz zgromadził tych pierwszych pustelników, mnichów rozproszonych po lasach.

Więc sam Eusebiusz usuwa się w cień, on tylko właśnie gromadzi braci, naje im pewien rytm, pewną myśl, jak mają funkcjonować, że choć rozproszeni, że choć pustelnicy rozproszeni, to jednak we wspólnocie jest ta siła, ich siła,

No i Eusebiusz nie chce być tym, który jakby pokazuje, jak macie to robić.

którą błogosławiony Eusebiusz przyjął i chciał, żeby według tej reguły też bracia funkcjonowali.

Eusebiusza, który stara się właśnie, jak zresztą możemy o tym przeczytać właśnie w żywotach braci napisanych przez ojca Dżędzieszego, no to wraz z Tomaszem Zakwiną nawet, który też tam właśnie mu podobność w tym bardzo mocno pomagał u papieża.

Ale myślę sobie, że w tym natchnieniu, o którym mówisz, przy nadaniu reguły, takiej trochę bardziej czynnej, zdawałoby się sprzecznej do życia pustelniczego, może, trudno powiedzieć, bo znowu Eusebiusz, tak jak Paweł, po sobie nic nie zostawił.

Może to jest właśnie też klucz do tego, żeby zrozumieć ten wybór Eusebiusza, że w tym, co mogłoby się zdawać jest bezczynnością i nic nierobieniem, jest ogromna duchowa aktywność.

Bo znowu do mnie to wraca, że i Paweł na tej pustyni i Eusebiusz, kiedy miał pragnienie żyć jak ci pustelnicy rozsiani po lasach, to nie jest, u nich nie ma chęci jakby ucieczki od samego świata.

No, ale myślę sobie też, że ten Eusebiusz jest postacią, o której warto mówić, ponieważ to, co powiedziałeś, ta ewangelizacja, czy to duszpasterzowanie,

czy duszpasterstwo, które on prowadził, no pięknie jeszcze dokłada do tego, co mu powiedziałeś i pięknie definiuje też litania do błogosławionego Eusebiusza, której właśnie też jest takie wezwanie mówiące o miłośniku Najświętszego Sakramentu, modlitwy Najświętszego Sakramentu.

chciałby właśnie być tym, który daje dobry przykład, no to Eusebiusz chyba może być takim patronem, nie?

Słyszałem też taką teorię, jak byliśmy, pamiętam, kiedyś w seminarium na Pięgrzymce właśnie tam, w tych terenach, kiedy był rok Eusebiusza, pamiętasz?

Który się pamiętam, rok Eusebiusza, nie pamiętam z waszego wyjazdu.

Ale ten rok Eusebiusza był 2020 rok, tak?

No i tam słyszałem taką teorię, tam kiedy zwiedzaliśmy te miejsca, ruiny tego pierwszego klasztoru i tak dalej, że ci pustelnicy, których tam gromadził Eusebiusz, oczywiście to jest teoria, proszę pamiętać, to wcale niekoniecznie musieli być jacyś wierzący ludzie, to może byli jacyś tam neopoganie, którzy gdzieś tam poszukiwali jakichś różnych dziwnych sposobów życia w lesie.

I Eusebiusz też był takim ich ewangelizatorem, zabrał ich i w ten sposób też nawracał ich

Więc ja nie chcę powiedzieć, że tak było, bo to nie jest żaden fakt historyczny, ale też piękna jakaś taka teoria historyczna rzucająca światło na postać Eusebiusza, na to, że on rzeczywiście był też zaangażowany, podobnie jak Paweł,

Ale to, co powiedziałeś o tym, że wspólnota jest miejscem ewangelizowania, to myślę, że historia Eusebiusza i jego wizji cudownej o zebranych płomekach, jeden ogień,

Więc myślę, że tutaj Eusebiusz i może być patronem tych wszystkich, którzy też troszczą się o powołanie i jakoś też łączą się w tej modlitwie Kościoła w intencji powołania.

Nazwijmy to takim może trzecim zakonem troszkę, ale wspólnota błogosławionego Eusebiusza, która

I nawet sposób funkcjonowania tej wspólnoty modlitewnej też pokazuje tę wizję Eusebiusza.

A wracając do naszego życia, myślisz, jak Eusebiusz mógłby dzisiaj pomóc tym, którzy rozeznają swoje powołanie?

Przede wszystkim to, że Eusebiusz

Eusebiusz miał też jakąś relację bliską z Panem Bogiem, przez modlitwę, przez słowo, przez sakramenty, które sprawował, więc odbiera to, co widzi, jako też konkretny głos Pana Boga, który mu coś pokazuje i w taki, a nie inny sposób odczytuje.

To, w czym może być Eusebiusz inspirujący, to też to, że Eusebiusz nie bał się ryzykować.

Eusebiusz zostawia wszystko i podejmuje taki ryzykowny krok, to jest często krok, który jest związany właśnie z podjęciem, z decyzją o wyborze drogi.

Podejrzewam, że wielu też się pukało w głowę, wielu współczesnych Eusebiuszowi i się dziwiło jego decyzją i była to decyzja dla wielu niezrozumiała, ale widzimy z perspektywy dzisiaj, że przyniosła błogosławione owoce.

Eusebiusz zaryzykował i jemu się to w jakiś sposób opłacało.

Więc chociażby w takim kontekście Eusebiusz może być patronem, czy postacią, która inspiruje dzisiaj młodego człowieka, choć odległość jest siedmiu wieków, to jest duża rozpiętość, ale po to też my czytamy Żywota Świętych.

Ja bym chciał wskazać jeszcze jeden taki bardzo ciekawy aspekt życia historii błogosławionego Eusebiusza, który również może być taką inspiracją dla młodych ludzi rozeznających powołanie, ale nie tylko dla wszystkich, którzy już jakoś swoje powołanie, czy to zakonne, czy kapłańskie, czy małżeńskie, rodzinne realizują.

Mianowicie myślę, że Eusebiusz jest takim człowiekiem, który

Jest to ryzyko, nie mówię, że tak jest, ale jest to pewne ryzyko, że tak można do pewnych rzeczy podchodzić, dlatego Eusebiusz, myślę, że jego postawa może być takim lekarstwem na to.

I tak jest właśnie w Pawle i w Eusebiuszu.

I tak sobie myślę, jakie to jest coś niesamowite, że dzięki temu, co zrobił Paweł i dzięki temu, co zrobił Eusebiusz, to my dzisiaj tutaj siedzimy.

Paweł i Eusebiusz.

Także Eusebiusz, no to już mówiliśmy ostatnio, że styczeń jest takim refleksyjnym w naszym zakonie miesiącem, ale to dobrze, że tak jest.

Gdziekolwiek, cokolwiek was Wam Bóg tutaj do czego was zaprasza, do czego was prowadzi, no to niech wasze powołanie będzie takim właśnie powołaniem Eusebiusza, który nie bał się zaryzykować, nie bał się pójść na całość w swoim życiu nawet, no ryzykując wiele.