Mentionsy

Rozpoczęliśmy naszą ostatnią rozmowę od tego, że życie człowieka jest historią miłości, ponieważ Bóg jest miłością.

Że Bóg jest.

Bóg jest i doświadczenie chyba tej wspólnej drogi, nie?

Pan Bóg prowadzi, nie ja.

I też z jednej strony czułam, że Pan Bóg będzie to wykorzystywał, nie?

Pan Bóg nic nie zabiera, prawda?

To jest ogromny dar, który Pan Bóg daje i myślę, że to realizowanie macierzyństwa to jest taka droga, nie?

Nie, no Pan Bóg nie wyłącza nam...

Tak, ale w ogóle Pan Bóg nie wyłącza nam takich pragnień.

Bóg, Ojcu i Zbawienie Świata.

No bo wiemy, że w tym wszystkim jest Bóg i jest sens.

Ale, że to jest życie warte tego, żeby zostawić to wszystko, bo Pan Bóg daje

I pewnie gdybym, Pan Bóg, nie obdarował powołaniem, tak by było.

Że Pan Bóg, nawet jeżeli ja mu coś oddaję,

A tutaj się okazuje, że Pan Bóg mi tak pobłogosławił, że mogę to robić i mogę to czynić.

Także potwierdzam to słowo, że to oddanie wszystkiego nie znaczy, że Pan Bóg zabiera.

Nawet po prostu poprosiłam naszą matkę, dostałam zgodę, żeby zrobić pedagogikę specjalną po to, żeby jak już tam kiedyś mnie Pan Bóg pośleł, w co bardzo wierzę, móc służyć tym ludziom najlepiej,

A teraz wiem, że zdecydowanie Pan Bóg miał lepszy pomysł na to całe moje życie.

Myślę sobie, że jakimś takim krótką puentą, którą mógłbym podsumować nasze spotkanie, to jest stwierdzenie, że Bóg wie.

Bóg wie po prostu.

Ja nie wiem, ale Bóg wie.