Mentionsy

Trafiają do laboratorium, gdzie eksperymentator wita ich, wręcza im po 4,5 dolara, mówiąc, że to jest gratyfikacja za przyjście na...

Eksperymentator tłumaczy, że jak to często bywa w sytuacjach uczenia się, jest uczeń i nauczyciel, tutaj też tak będzie, wylosujemy rolę.

Eksperymentator wyjaśnia, że uczeń będzie musiał się nauczyć pewnych skojarzeń.

Eksperymentator wraz z osobą badaną przychodzą do tego pokoju, zakładają mu elektrody na dłonie, przymocowują ręce do oparcia fotela, wracają i rozpoczyna się faza testowa.

Wtedy, kiedy uczeń popełnia pierwszy błąd i na przykład zamiast niebieski fotel wybiera odpowiedź zielony, eksperymentator mówi do osoby badanej, proszę wcisnąć pierwszy przycisk generatora prądu elektrycznego, bo badamy wpływ kary na uczenie się.

Człowiek się wprawdzie waha, patrzy na eksperymentatora, ale eksperymentator mówi, proszę kontynuować, eksperyment wymaga, żeby kontynuować.

To jest współpracownik eksperymentatora, który tylko udaje, że otrzymuje uderzenia prądu.

Co więcej, okazuje się, że wtedy, kiedy ludzie zaczynają jakąś interakcję z eksperymentatorem, patrzą na niego, pytają, czy kontynuować, eksperymentator musi im mówić, proszę kontynuować, jest bezwzględnie konieczne, żeby

kontynuować, to im częściej eksperymentator musi ich zachęcać, musi coś mówić, tym bardziej prawdopodobne, że oni odmówią w pewnym momencie całkowite.

jest koncepcja Haslama i Reichera, którzy mówią, że tak naprawdę mamy do czynienia z ludźmi, którzy identyfikują się z wartościami nauki, z eksperymentatorem.

I tak naprawdę są to ludzie, którzy konsekwentnie podążają za poleceniami eksperymentatora, z takim poczuciem misji, że jednak przyczyniają się do rozwoju nauki.

Druga opcja negatywna polega na tym, że skrzywdzimy eksperymentatora, jeśli przerwiemy swój udział w eksperymencie.

Eksperymentator zaplanował czas na naszą aktywność.

Eksperymentator jest sympatyczny.

Eksperymentator nam zapłacił.

Odmowa będzie z robieniem jakiejś krzywdy eksperymentatora.

Nie chcąc skrzywdzić eksperymentatora, musimy skrzywdzić ucznia siedzącego za ścianą.

Nie chcąc skrzywdzić ucznia, musimy skrzywdzić eksperymentatora.

Eksperymentator jest w tym samym pomieszczeniu.

Osoba badana za jedną ścianą będzie miała ucznia, a za drugą ścianą eksperymentatora, który będzie wydawał polecenia.

Człowiek będzie miał kontakt i z eksperymentatorem bezpośredni, i z uczniem.

Uczeń jest z nauczycielem i nauczyciel wciskając przyciski widzi cierpienia ucznia, a eksperymentator jest za ścianą i tylko wydaje polecenia.

dwie rzekome osoby badane, a więc prawdziwa osoba badana i ktoś, kto jest współpracownikiem eksperymentatora, mają wypełnić pewien kwestionariusz postaw dotyczących tego, co Polaków dzieli, tego, co jest ważne i kontrowersyjne.

Ludzie wypełniają ten kwestionariusz, a eksperymentator wrzuca karty odpowiedzi do skanera, po czym łapie się za głowę i mówi, no niesamowite, 98,6% zgodności odpowiedzi.

Identyfikacja z eksperymentatorem jako osobą, która identyfikuje naukę, też się nie zmienia.

A chciałem jeszcze zapytać, jak to wyglądało, no bo pan był eksperymentatorem, tak?

Potem prosiliśmy aktorów o to, wrocławskich, żeby odgrywali rolę albo eksperymentatora, albo ucznia.

chcemy zmienić nieco procedurę wynikającą z tego, że człowiek, który chce zrezygnować z dalszego wciskania przycisku generatora prądu elektrycznego, musi wejść w kontakt werbalny z eksperymentatorem.

Wtedy eksperymentator mówi mu, no ale może należy kontynuować, proszę kontynuować i tak dalej.

Robiliśmy też takie eksperymenty, w których zmienialiśmy płeć na przykład eksperymentatora.

Na całym świecie zawsze było tak, że eksperymentatorem był mężczyzna.