Mentionsy

do niego strzelali, on strzelał, kolegę mu wysadzili, on kogoś katował, że mu tam oko wypadło, jak uderzył kogoś kijem bejsbolowym i on mówi, że te rzeczy mu się na przykład przypominają.

Hirewise pomoże Ci zrekrutować kompetentnych pracowników, po których nie będziesz sprawdzał, poprawiał i ciągle się zastanawiał, co znowu nawywijali.

Jest i to jest też taki fajny pamiętnik, bo mam wrażenie, że jakbyś budował ten zawód takiego, nie wiem, czy to dobrze nazwę, psychologa kryminalnego, bo to była całkowita nowość w tamtych, znaczy może nie całkowita, ale nowość i to domyślam się, że też nie było zbyt dużo takich, no właśnie, studiów, edukacji, że ta wiedza raczej była z zagranicy i to wy przecieraliście szlaki.

Ja byłem na takim module specjalizacyjnym, który trwał, teraz mi wybacz, na pewno dwa semestry, a może nawet trzy, bo to było dłużej, dłużej na pewno niż rok.

No i mieliśmy w ramach takiej ciekawostki, oprócz tam właśnie też zajęć, że nam sprowadzali...

Na uczelnie policjantów, negocjatorów policyjnych, psychologów policyjnych, którzy na zasadzie nieraz spotkania kilkugodzinnego pedali o swojej pracy.

Mieliśmy z takim policjantem, który był szefem biura międzynarodowej współpracy policji, czyli ci co z Interpolem współpracowali, bo jeszcze wtedy chyba ten Europol to jakoś tam, no to było na pewno przed wejściem Polski, więc Europol do Polski jeszcze nie dotarł.

Ale tak, nawet ta część, bo też musiałem oczywiście zaliczyć te wszystkie zajęcia, więc ta kwestia tych uzależnień.

Znaczy myślę, że to znowu szukanie jakby takiej jednej ścieżki wytłumaczenia tego, to pójdziemy w maliny.

Tak, i to myślę, że to jest cały czas motywacja do pracy, że ja się cały czas nie wypaliłem w pracy z ludźmi, bo mnie cały czas ludzie ciekawią, a im bardziej różniącego się ode mnie spotkam, tym bardziej jestem w pewien sposób zafascynowany nim poznawczo, co takiego się stało, że on zrobił coś, czego ja bym na przykład nie zrobił nigdy, albo nie jestem w stanie przynajmniej w pierwszym kontakcie zrozumieć, więc się otwieram na niego, żeby dowiedzieć się,

I to jest też bardzo ważny element, bo to jest taka prawdziwsza, głębsza socjalizacja.

Ale też dużo gangsterów miało ciężkie dzieciństwo z przemocą, z nadużyciami różnymi, gdzie się też przez modelowanie naoglądali tego, że nie wiem, właśnie ojciec był złodziejem, czy paserem, czy coś się takiego działo w ich najbliższym otoczeniu.

No to myślę, że tak jak każdy z nas, ja to lepszą lubię zadawać pytania czy studentom, czy na jakichś wykładach, żeby ludzie zrobili przez moment taką analizę samych siebie i taką później analogię do tych zachowań przestępczych.

Pytam się studentów, co państwa motywuje, że przyszliście, w ogóle wybraliście studia jako dalszą drogę swoją życiową?

Już 10 tysięcy osób czyta moje analizy, więc nie pozwól, żeby cokolwiek Cię ominęło.

Tutaj można przytoczyć właśnie historię jakichś znanych sportowców, którzy na początku też z tym swoją aktywnością fizyczną zapotrzebowali na stymulację.

Wielu, wielu pięściarzy, no słynnego Muhammad Ali też się pojawia, był łobuziakiem i spotkał go właśnie policjant, który prowadził dla trudnej młodzieży czarnoskórych w Stanach właśnie zajęcia bokserskie i jakby go ukierunkował.

I później gdzieś żeśmy się dogadali i się okazało, że ja się tym interesuję od strony teoretycznej.

to co tutaj robić, co analizować.

Do niego strzelali, on strzelał, kolegę mu wysadzili, on kogoś katował, że mu tam oko wypadło, jak uderzył kogoś kijem bejsbolowym.

W psychologii klinicznej, analizując jego styl życia, był ewidentnie dysocjalny.

Ale też my często mylimy jakby psychopaty z dysocjalem i jak z kolegą Łukaszem Wrońskim, który też pracuje w szpitalu psychiatrycznym i zajmuje się właśnie profilowaniem tą psychologią kryminalną, już dawno żeśmy się w naszym czarnym humorze śmiali, że dysocjal to jest styl życia.

kortyzole, adrenaliny, te wszystkie rzeczy działają i później skutki też te psychologiczne są takie dość podobne.

A to jest też jakby naturalne chyba u ludzi, że jak ktoś łamie te zasady i też byśmy wchodzi w jakieś tam kwestie też moralności, czy jakieś tam naruszenia wartości, albo tak naprawdę realizacji wartości innymi normami,

ci powstańcy też strzelali do drugich ludzi.

To, że oni byli tam okupantami, hitlerowcami i tak dalej, łatwiej nam to właśnie zrozumieć, ale tu też następuje właśnie pewien też mechanizm psychologiczny, który też bywa wykorzystywany jako mechanizm obrony, czyli racjonalizacja.

Ale wracając do twojego pytania, sprawcy często to racjonalizują, muszą sobie poradzić z tym, co się stało.

czyli zaprzeczanie, wyparcie, właśnie racjonalizacja, projekcja.

Można zracjonalizować i projektować jednocześnie, czyli na przykład obwinić ofiarę.

To jest jeden z bardziej racjonalnych argumentów, który się tam pojawia i to się zaznaczy nie jest racjonalizacją tych emocji, bo jednak kara śmierci jest ewidentnie zemstą społeczną.

Myślę, że na pewno łatwiej niż gdyby się spotkali od razu z oceną.

Nieraz są już po takich doświadczeniach, że siłą rzeczy zostali ocenieni, złapał ich policjant, społeczność lokalna już ich jakoś tam odrzuciła, teraz szykują się do procesu sądowego, ktoś ich będzie oceniał.

ale właśnie ich subiektywny punkt widzenia, polegający na tych właśnie mechanizmach, jak racjonalizacja i projekcja, daje im możliwość patrzenia na siebie jako na osobę niewinną.

I często to, co słyszałem od takich osób, to to, że oni mówili, że oni sami nie wyobrażali sobie, że oni kiedykolwiek do czegoś takiego się dopuszczą, że oni będą właśnie tym człowiekiem, z których sami się nawet śmiali w niektórych sytuacjach.

Nie, ja jakby analizuję ich mechanizm psychologiczny i to jest tak trochę jak z mechaniką, że jak wiesz, że jak te tryby działają, jak się coś popsuło, można też powiedzieć, no tutaj się kółko łamało, tu nie było smarowania, tutaj za duże tempo było narzucone na jakieś tam zębatkę, no musiało się połamać.

Dzisiaj nawet też miałem zajęcia ze studentami, żeśmy rozmawiali o takich właśnie zdarzeniach, gdzie jest

Niektórzy się rozstawali po przyjacielsku, niektórzy w bardziej napiętych emocjach, ale niestety jak czytamy...

To się zdarza i zastanawialiśmy się właśnie ze studentami, jaka powinna być tego prewencja.

No tutaj rozmawialiśmy o konkretnym przypadku z tym tiktokerem.

Została sama na sam z nim, on też być może nie był trzeźwy, doszło właśnie do tego wydarzenia, więc to są jakieś takie bieżące rzeczy, ale gdybyśmy tak się stanawiali nad prewencją bardziej systemową, bo to też można powiedzieć opieka społeczna, policja, jakieś inne służby, bo to się zgłasza często, nie wiem, jakąś przemoc, najbliższe otoczenie, no to też trzeba byłoby to usprawnić.

Tak samo jak współpracowaliśmy z negocjatorami policyjnymi czy komandosami policyjnymi.

dużo psychologów zaliczyło, ale też nie wszyscy, bo nie był to przynajmniej za moich czasów obowiązek.

wiesz, może dostosowany przez, ja też nie jestem psychologiem od młodzieży, dostosowany do stadium rozwojowego, tak jak masz zajęcia jakieś tam, nie wiem, z rozwiązywania konfliktów, różne rzeczy też na, czy ogólnie edukację dla dzieci, żeby już analizować swoje emocje, chociaż

No i pamiętaj o tym, że tak jak rozmawialiśmy o profesorze Dolińskim, to on mówił, że

Ale to są sytuacje, wiesz, wujek ze szwagrem popili przy stole i się pokłócili i się pozabijali?

Najpierw prewencja tego, a później jak się to zdarzyło, to wyjaśnienie, czyli analiza tego zdarzenia.

No oczywiście możemy wchodzić w jakieś analizy freudowskie, że go tam kiedyś matka upuściła albo tam raz na niego nakrzyczeli, albo coś się stało i tak dalej, i tak dalej.

No ale znowu będą te przypadki, gdzie rodzice zachowali się podobnie i ktoś się nie zabił.

Nieraz też trzeba korzystać ze specjalisty i w trakcie policji tam też opisuje, że akurat nam firma nie dawała za bardzo możliwości w sensie takiej systemowej opieki, czy już nie mówiąc o superwizji dla psychologów policyjnych.

No na pewno jakiś idealistyczny pogląd na życie i na rzeczywistość może w tej pracy.

No ale myślę, że tak jak powiedziałeś, że jak tobie praca zabrała jakiś taki obraz idealizacji życia, tak lepiej się z nim zderzyć w książce i wiedzieć, jak wygląda rzeczywistość, niż...

Też pytałeś, jak sobie z tym radzę, też tutaj poważne tematy poruszaliśmy i tak też jest jakby zamiar twój w tych rozmowach z gośćmi, których zapraszasz.