Mentionsy

Poznajcie państwo Wiesława P., pseudonim Wicek.

Ale też z niektórymi policjantami Wicek potrafił się ułożyć.

Podczas śledztwa dotyczącego obrotu kradzionymi samochodami wyszło na jaw, że Wicek otrzymał poufne informacje od niejakiego Jana A., wówczas zastępcy komendanta powiatowego policji w Puławach.

Z innych artykułów możemy się jeszcze dowiedzieć, że pan Wicek już we wczesnych latach 90. był na bakier z prawem i zanim przypierdzielił z grubej rury w karateków z Radomia, dwa razy był zatrzymywany za jakieś przestępstwa.

Pomimo problemów z prawem, pan Wicek był np. w sezonie 95-96 prezesem piłkarskiej drużyny LKS Garbarnia, która wraz z nim awansowała do czwartej ligi.

Było tam pełnomocnictwo, z którego wynikało, że Wicek jest reprezentantem Baksika i Gąsiorowskiego, właścicieli Art B. Opowiadał Robert S., pseudonim Suchy, jeden z karateków.

Myślę, że w tym momencie może warto wspomnieć, w jaki sposób pan Wicek poznał się z Kolikowskim.

Wicek był już bliski załamania i wtedy policjant wykazał się pewną bystrością.

Wicek był dozgonnie wdzięczny za pomoc.

Być może gdyby Wicek był zwykłym przedsiębiorcą z Puław lub spod Puław, któremu ukradziono Mrola, Pershing by się nim nie zainteresował.

Ale jak się okazało, Wicek był wieloletnim kolegą Bogusława Baksika, który wcześniej okradł polskie banki na sumę 4,2 biliona starych złotych, które dzisiaj dla porównania to wartość jakichś 2 miliardów, miliardów, nie milionów złotych, biorąc pod uwagę inflację i inne czynniki.

Gdyż pan Wicek nie był takim zwykłym przedsiębiorcą, który czuł o swoje i płacił uczciwe podatki.

Zadzwonił więc Wicek do Pershinga i poprosił o pomoc, a wszystkie źródła mówią, że Pershing zlecenie to przyjął i pomógł Wickowi w uprowadzeniu karateków, a następnie przekonaniu ich drogą fizycznej perswazji, aby skradzione pieniądze oddali.

Jeszcze podczas śledztwa pokrzywdzeni karatecy zeznawali, że bili ich Wicek i Pershing, ale w sądzie zeznania zostały zmienione.

Zaraz po tym jak Wicek został napadnięty i okradziony przez karateków zawiadomił on policję.

Policja wraz z prokuraturą poszukiwała sprawców, a równolegle do tego wicek ze wspomnianym Andrzejem H. poprosili o pomoc Pershinga.

Jedne źródła mówią o tym, że robił to Perszynk osobiście, inne podają, że Wicek, a jeszcze inne, że był to Zbigniew K., zwany Chudym, którego brata poznaliśmy w ostatnim odcinku.

I najprawdopodobniej temat ten mógł zostać w tym miejscu zamknięty i wszyscy żyliby długo i szczęśliwie, gdyby nie to, że przecież Wicek i Andrzej H. zgłosili włamanie na policję.

Na szczęście żal pana Waldemara, że Wicek siedzi w areszcie, podzielał też sąd wojewódzki w Lublinie, bo już 29 maja uchylił wobec Wicka areszt.

Wicek mógł opuścić areszt jedynie za poręczeniem majątkowym w wysokości, mam nadzieję, że państwo siedzicie, 200 milionów złotych.

Jeszcze tego samego dnia Wicek zapłacił i wyszedł z aresztu.

Ale jakie plecy musiał mieć Wicek, oprezuje jeszcze lepiej fragment z artykułu Rzeczpospolitej z 13 września 1996 roku.

Tego samego dnia Wicek w asyście policjantów został odtransportowany z sali sądowej do aresztu w Lublinie, skąd jednak lekarz więzienny odesłał go wraz z policjantami i adwokatem na badania neurologiczne do jednego z lubelskich szpitali.

Tam lekarz orzegł, że Wicek może wprawdzie przebywać w areszcie, lecz wyłącznie pod stałą opieką lekarską, co było niewykonalne.

Wreszcie 5 grudnia 1996 roku Wicek oraz inni sprawcy pastwienia się na karatekach zostali przez Sąd Wojewódzki w Lublinie skazani.