Mentionsy

A później to chętnie wymienię Jerzego Ossolińskiego, o którym mam nadzieję jeszcze porozmawiamy, bo to jest to jego sławne poselstwo, wjazd do Rzymu w 1633 roku.

Czyli wyłania nam się tutaj jeden dość istotny wektor, Rzym i ważna postać Jerzy Ossoliński.

Jerzy Ossoliński jedzie w poselstwie, jak wspomniałem, obediencyjnym, czyli ma wyrazić posłuszeństwo nowego króla Władysława IV, papieżowi Urbanowi VIII i robi to w sposób spektakularny.

która jest, wydaje mi się, autorstwa samego Ossolińskiego i jest to pewien majstercztyk, jeśli chodzi o w ogóle działania takie, dzisiaj byśmy powiedzieli, promocyjne.

Jest bardzo ciekawe moim zdaniem sprawozdanie Jerzego Ossolińskiego z tego poselstwa dla króla.

Dodajmy jeszcze, że nawet potem, po kilku latach, co jest też bardzo ciekawe, wychodzą, wydaje mi się też, Ossoliński musiał, tak powiem, maczać tym palce, wychodzą opisy jego mów, jakie wygłosił do papieża i innych wielkich królów i władców Europy.

Czyli ten Ossoliński cały czas nad tym czuwał, coś mu się nie podobało i w następnym, szybciutkim wydaniu zmieniono ten frontespis.

Wracam z tym samym pytaniem do Ossolińskiego.

Czy Ossoliński wiedział, jakie są oczekiwania związane z naszym wizerunkiem?

Budzący wyobraźnię jest ważny obraz Canaletta, który pokazuje wjazd Ossolińskiego, a więc obraz malowany znacznie później po samym wydarzeniu.

naśladuje działania Ossolińskiego.

A jeszcze może dodam, jeśli pan pozwoli, bo specjalnie przyniosłem w związku z Ossolińskim taki fragment korespondencji braci Opalińskich.

Oni są spokrewnieni z kanclerzem Ossolińskim, już kanclerzem.

I najwyraźniej konsultuje się z Ossolińskim.

A Ossoliński miał mu powiedzieć,

Czyli Ossoliński mówi, że w momencie wyruszenia w drogę miał długi ogromne i bardzo relatywnie małe dochody.

Mamy bardzo czytelne potwierdzenie kalkulacji, która okazała się bardzo korzystna dla Ossolińskiego i jak się wydaje również korzystna dla Krzysztofa Opalińskiego.

I tu jest problem, wydaje mi się, taki o jakim mówiłem przy Ossolińskim, czyli poziomu dopasowania się do oczekiwań partnera.

osób, które stały na czele, tak jak Ossoliński jednak się kojarzy z tym poselstwem, to na tym odcinku moskiewskim ja najlepiej pamiętam poselstwo Lwasa Piechy na samym jutkim początku XVII wieku ze względu na osobowość kanclerza litewskiego Lwasa Piecha.