Mentionsy

Maria Kiri Skłodowska

Gdy starsza siostra spróbowała w końcu przesylawizować tacie tekst, Maria wyrwała jej elementarz i przeczytała tekst płynnie.

Maria Skłodowska-Curie była jednym z najbłyskotliwszych naukowców w historii nie tylko polskiej, ale i światowej nauki.

Powiemy o sławie, której Maria była niecierpliwą nieprzyjaciółką, a także o kapelusiku na froncie i białych światełkach rozświetlających laboratorium.

Nie od razu Maria była pierwsza.

Wspominała Maria.

Tak dzieciństwo matki rekonstruowała później w swoich wspomnieniach Eva Curie.

Maria miała podobno też wyjątkową pamięć.

Do szkoły Maria poszła z dziewczynkami o rok starszymi i tak była najlepszą uczennicą.

Maria miała 15 lat, gdy formalnie zakończyła przewidzianą dla kobiet w Polsce edukację.

Do Babskiego Uniwersytetu Maria zapisała się wraz z siostrami, Heleną i Bronisławą.

Maria została korepetytorką, a nawet przez pewien czas przyjęła posadę rezydującej guwernantki w rodzinie bogatego adwokata.

Maria, by zarobić na życie i wymarzony wyjazd swój i siostry, postanowiła opuścić Warszawę.

Maria, choć z przekąsem pisała w listach, że musi przejść przez rodzaj gorączki, zwany zakochaniem.

Maria mieszka i pracuje w majątku w Szczukach.

Maria połowę, zgodnie z obietnicą, wysyła broni, która jest już w Paryżu.

Kazimierz i Maria mieli wielkie plany, łącznie ze ślubem.

Pisała Maria.

Maria konkludowała w liście do brata.

Maria ze złamanym sercem, ale nie ze złamaną wolą wraca do Warszawy.

Pisze Maria.

Rzeczy takie jak materac, poduszka, pościel czy ręczniki Maria wysłała statkiem.

Maria była zachwycona Paryżem, choć prawdopodobnie w inny sposób niż większość przyjeżdżających.

Pisała Maria.

By oszczędzić na opalne, Maria przysiadywała do późna w bibliotekach.

O pierwszych uniwersytetach, które pozwoliły kobietom na podjęcie kształcenia i pierwszych studentkach historyk Maria Więckowska z Muzeum Historii Polski.

Maria wybrała zajęcia z matematyki i fizyki.

Maria marzyła co prawda o licencjacie z matematyki, ale nie miała na to funduszy.

Nie dotrzymała Maria słowa danego ojcu.

Maria miała zająć się magnetycznymi właściwościami różnych rodzajów soli.

Dodaje Maria.

Maria oferuje mu wyłącznie przyjaźń.

Pani Curie zamieszkała na piętrze czwartym i do tego w trzech pokojach.

Maria zaczęła prowadzić staranny budżet.

Maria zaszła w ciążę.

Maria miała już niemal 30 lat.

Państwo Curie zatrudnili mamkę, a dodatkowo do Paryża przyjechał teść Marii, dziadek Eugeniusz.

To właśnie wybór tematu pracy sprawił, że małżeństwo Curie obrało kurs na Nobla.

Henri Becquerel oraz Piotr i Maria Curie.

Za to małżeństwo Curie mocno się nimi zainteresowało.

Pisała Maria.

Maria skonstruowała je razem z mężem z drutu, kleju, drewna, blachy czy szkła.

Maria nazwała zjawisko promieniotwórczością.

Maria sprawdza minerały zgromadzone w szkole próbka po próbce.

Myśli początkowo Maria.

Wspominała Maria.

Państwo Curie o tym nie wiedzą.

Maria bardzo schudła, Piotr miał ataki ostrego bólu.

Za to w lipcu 1902 roku Maria mogła ogłosić ogromny sukces.

Maria jest w ciąży, gdy dowiaduje się o śmierci ojca.

Maria rzuca się w wir pracy.

Szwedzka Akademia Nauk przyznaje małżeństwu Curie oraz Becquerelowi Nagrodę Nobla z fizyki za odkrycie zjawiska promieniotwórczości.

Warto przy okazji nadmienić, że małżeństwo Curie nominowano już wcześniej do nagrody dwukrotnie.

Wówczas Maria wymieniana była wraz z mężem.

Na gali jednak małżeństwo Curie nie było.

Maria w liście do brata wiadomość o otrzymaniu Nobla umieściła dopiero w czwartym akapicie.

Ten wielki sukces profesora i Madame Curie sprawia, że w zupełnie nowym świetle postrzegamy Słowo Boże.

Nie ostatni to przejaw seksizmu noblowskiego komitetu, gdy w 1905 roku państwo Curie przyjeżdżają do Sztokholmu na obowiązkowy dla noblistów odczyt, na mównicę zostaje dopuszczony tylko Piotr.

Może nie doceniała go Maria, ale Nobel wywrócił życie małżeństwa do góry nogami.

Dla prasy Maria była współczesnym wcieleniem Kopciuszka, uboga studentka przybywająca do Paryża z nieistniejącego kraju.

Następnie spotkała księcia z bajki w osobie Piotra Curie.

Pisał Piotr, a Maria narzekała na ogromną korespondencję.

Pisze Maria, a Piotr nazywa to w liście idiotycznym życiem.

Prasa zastanawiała się też, czemu tak wybitny naukowiec jak Curie nie ma katedry na Sorbonie.

Objął ją Piotr, a Maria została jego adiunktem.

Maria pogrążyła się w rozpaczy.

W przypadku Piotra Curie była to jego żona.

Pisała w sekretnym pamiętniku Maria.

Ubrana na czarną Maria dała wystąpienie, o którym w Paryżu mówiono jeszcze długo.

Wzorce wychowawcze Maria najwyraźniej bierze jednak ze swojego rodzinnego domu.

od dłuższego czasu Maria nie była już ulubienicą Francuzów, stała się wrogiem, przybłędą z zagranicy i złodziejką mężów.

Maria jest przerażona.

Maria wkroczyła do pomieszczenia w białej pięknej sukni, którą zdobiła czerwona róża przypięta na wysokości talii.

Każdy mówił, że pani Curie umarła dla świata.

Maria pogrążona była w depresji, wobec dzieci była ponoć bardzo sztywna, prawie nie okazywała uczuć.

Ale przede wszystkim miał, jak powtarzała Maria, cudowną inteligencję.

Maria znała go od dawna.

Maria też długo traktowała go jak przyjaciela.

Maria miała 43 lata i znów się zakochała.

Gdy wpadł w jej ręce list kochanków, dopadła Maria na ulicy i zagroziła, że jeśli ta w ciągu kilku dni nie wyjedzie z Paryża, to ją zabije.

Maria cierpiała.

Maria wychodziła właśnie z brukselskiego hotelu, gdy została otoczona przez dziennikarzy.

Maria odmówiła komentarza.

W tym jeden, w którym Maria radziła, jak wyplątać się z małżeństwa.

Maria miała zostać jego dyrektorem.

Maria miała 47 lat, ale nadal nie cierpiała siedzieć bezczynnie.

Wówczas to Maria zrobiła kurs szoferski, jak wówczas nazywano kurs na prawo jazdy i wsiadła do płaskonosego wozu marki Renault z namalowanym czerwonym krzyżem i flagą francuską.

Wkrótce samochód, którym podróżowała, ochrzczono mianem małego Curie.

Maria zaczyna swoistą pielgrzymkę.

Wielu żołnierzom brygada Curie uratowała jednak życie.

Sama Maria prześwietliła ponad tysiąc rannych.

Rok później jej córka Irene wraz z zięciem, Jeanem Frédéric Joliot-Curie, otrzymali Nagrodę Nobla za odkrycie zjawiska sztucznej promieniotwórczości.

Wyprzedziła ją tylko mama, bo Maria zawsze musiała być pierwsza.

Maria, jako pierwsza kobieta obroni doktorat z fizyki, jako pierwsza obejmie samodzielnie katedrę na Sorbonie, wreszcie będzie pierwszą kobietą z nagrodą Nobla.

Czy Marię Curie można nazwać feministką?

I trochę podobnie można powiedzieć o Marie Curie, która całym swoim życiem dała dowód tego, że kobieta i mężczyzna mają równe możliwości, że może osiągnąć najwyższe laury w nauce, doskonale się spełnić we wszystkich życiowych rolach.

Na pewno Maria do końca pozostała sobą.