Mentionsy

doprowadzali autorzy, podręczników na różnym poziomie, podstawowym, właśnie drugim, trzecim, którzy zamiast pokazać źródło historyczne, nie wiem, pieczęć, miniaturę średniowieczną, kawałek architektury, kawałek rękopisu, pokazywali sceny z krzyżaków Aleksandra Forda w rozdziale dotyczącym wojen krzyżacko-polskich.

Owszem, film Aleksandra Forda jest znakomitym i myśmy też tak robili, materiałem dla historyka, ale nie źródłem poznania czasów, o których jest ten film, tylko źródłem do powstania, źródłem do...

Są krzyżacy, którzy są lekturą szkolną i oto pojawia się wszechwładny kiedyś Aleksander Ford, który nie tylko był wybitnym reżyserem, założycielem szkoły filmowej w Łodzi, ale był, można powiedzieć, w czasach stalinowskich głównym cenzorem filmu.

Teraz jest w odstawce ten Rzeszford i oto zjawia się taki facet, specjalista fantastyczny od robienia filmów.

o getcie, prawda, zrobił pierwszy raz film o getcie w 49 roku, tak dobry, że cenzura nie chciała w ogóle tego filmu na ekrany w Polsce dopuścić i Ford musiał ten film cztery razy przerabiać, a film i tak miał niesłychanie krótką i ograniczoną dystrybucję, bo obraz getta, który tam pokazano i relacji z tej tak zwanej aryjskiej strony z gettem,

I oto ten Aleksander Ford, wracam do Krzyżaków, dostaje fantastyczne zadanie, dostaje największy budżet w historii tego filmu ówczesnej i robi fantastyczny obraz, który pobił wszelkie możliwe rekordy oglądalności.

Aleksander Herz, Żyd polskiego pochodzenia, związany z PPS-em i z Piłsudskim, to jest bardzo tutaj ważne,

I założył z przyjaciółmi Towarzystwo Sfinks, wytwórnię filmową, która mieściła się początkowo przy Placu Zbawiciela w Warszawie i którą Aleksander Hertz skierował do 1939 roku, do wybuchu wojny.