Mentionsy

Dlaczego Kriegsmarine w ogóle działała w czasie II wojny światowej na Morzu Śródziemnym?

Dotyczyło to wszystkich rodzajów sił zbrojnych, w tym Kriegsmarine.

Kriegsmarine rzuci do walki na Morzu Śródziemnym przeszło 60 U-Botów, przede wszystkim okręty typu 7 w różnych odmianach.

ERBOTY, bądź, co dominowało, zdobywali okręty w portach Morza Śródziemnego, a potem wcielali je do Kriegsmarine.

Słowem, gdyby babcia miała wąsy, to Kriegsmarine mogłaby nawet podnosić banderę na Morzu Śródziemnym na pancernikach, krążownikach ciężkich, krążownikach lekkich, a nawet lotniskowcach, które w różnym stadiu remontów, budowy bądź przebudowy Niemcy akurat zdobyli na obszarze południowej Francji bądź we Włoszech.

Innymi słowy, kiedy mówimy o Kriegsmarine na Morzu Śródziemnym, musimy sobie wyobrazić flotę, chociaż nie jednorazowo, nie na jeden raz, ale ponad 60 botów, kilkudziesięciu torpedowców, kilku niszczycieli, kilkudziesięciu sznelbotów, dużej ilości różnego rodzaju okrętów i okręcików zwalczania okrętów podwodnych, trałowców, minowców, promów szturmowych.

A zatem jeszcze na przełomie lata i jesieni 1944 roku trzeba było się potykać z Kriegsmarine na Morzu Egejskim.

Bo i szerzej U-Bot to jest właśnie ta broń Kriegsmarine, którą Reder, Deniz i Hitler wojowali z mocarstwami zachodnimi.

Tą historię użycia Kriegsmarine można podzielić na dwa okresy.

Otóż kiedy w czerwcu 1940 roku Włochy przystąpiły do wojny po stronie Niemiec, były do tego konfliktu kompletnie nieprzygotowane, a i Kriegsmarine nie mogła w żaden sposób pomóc swojemu sojusznikowi.

Niemniej na obszar Morza Śródziemnego trzeba było wysłać jakieś dowództwo chociaż, ponieważ na początku 1941 roku Kriegsmarine została poinformowana o planowanym ataku na Grecję.

To wymagało od dowództw Kriegsmarine wydzielenia sztabów.

To jest początek aktywnego działania Kriegsmarine.

Chcąc nie chcąc, wspólna niemiecko-włoska okupacja Grecji wymuszała na Kriegsmarine w tym właśnie czasie budowanie pierwszych struktur w oparciu o to, co udało się zdobyć na miejscu oraz pierwsze struktury,

Niemcy widzieli, że aby zapewnić sukces kampanii afrykańskiej, potrzebne jest zagonienie Royal Navy w Kozi Ruk, izolacja Malty, także przy użyciu Kriegsmarine.

I można powiedzieć, że jesienią 1941 roku Kriegsmarine z wielkim przytupem zamanifestowała się na Morzu Śródziemnym.

Oznacza to, że Kriegsmarine na obszarze musi operować tym, co ma.

Ten rok 1941, rok 1942 wydaje się być dla Kriegsmarine na Morzu Śródziemnym niezwykle efektywny.

Teraz niemiecka Kriegsmarine musi zmierzyć się z całą potęgą,

Maksymalnie Kriegsmarine miała okrętów na Morzu Śródziemnym podwodnych 20 par, ale nie wszystkie jednocześnie w gotowości bojowej.

Kriegsmarine dużą ilością u botów skutecznie działała w roku 1941, ale w roku 1942 nie była w stanie powstrzymać ani inwazji na Afrykę Północną, ani co oczywiste potem inwazji na Sycylię i na same Włochy.

No dobrze, ale jak mówiłeś, Kriegsmarine na Morzu Śródziemnym to nie tylko U-Boty.

Do dla dowództwa Kriegsmarine.

We wrześniu 1943 roku, z racji przejścia Włoch do obozu aliantów, Kriegsmarine musiała wzmocnić swój potencjał na obszarze, dlatego że wypadnięcie Włoch oznaczało wypadnięcie włoskiej marynarki wojennej, włoskich baz w Grecji, w Jugosławii, w południowej Francji, na Korsyce, na Sardynii, no i oczywiście w samych Włoszech.

miękkiego podbrzusza Europy, jak czasem nazywano południową flankę Festung Europa, musiała obsadzić siłami bezpieczeństwa Kriegsmarine.