Mentionsy

Trzy niemieckie armie, III Armia Pancerna, IV Armia Ogólnowojskowa i IX Armia Ogólnowojskowa ulegają na Białorusi rozbiciu w przypadku IV Armii całkowitej zagładzie.

Trzeciej Armii Pancernej Niemieckiej, niech nas ta nazwa nie zmyli, to też jest Armia Ogólnowojskowa, opiera się o korpusy ogólnowojskowe z dominującą rolą dywizji piechoty, a więc resztki tej Trzeciej Armii Pancernej są odrzucane na zachód.

Armia Czerwona uderzająca z obszaru Białorusi dociera już do Bałtyku, dochodzi w rejony na południe od Rygi, zdobywa nie tylko Mińsk, ale i Wyspę.

Kiedy u nas wybucha w Warszawie powstanie, kiedy radziecka II Armia Pancerna swymi zagonami dojeżdża do Radzymina, do Wołomina, to jest 30 lipca 1944 roku, dokładnie w tym samym czasie w państwach nadbałtyckich radziecki III Korpus Wołomin

W tym samym dokładnie czasie Armia Czerwona podchodzi już pod Kowno, zdobyła wcześniej Wilno, zdobyła Grodno, w końcu opanowuje Kowno, forsuje Niemen i dojeżdżają radzieckie czołgi na pogranicze Prus Schodnich.

A więc Armia Czerwona pierwszy raz od 1941 roku staje u granic Rzeszy.

Armia niemiecka nie wystawiła tam linearnego frontu.

Są oczywiście pojedyncze jednostki, są dywizje ochrony, pewne siły bezpieczeństwa, ale tak naprawdę Armia Czerwona wychodząc nad Bałtyk pod koniec lipca 1944 roku, gdyby ona była potężna tak jak w momencie rozpoczęcia Bagrationa, to by w kilka dni dojechała do Bałtyku na całym wybrzeżu łotewsko-litewskim od Kłajpedy po Rygę.

Armia Czerwona wyczerpała swój potencjał ofensywny pięcioma tygodniami ciężkich walk.

Trzecia armia pancerna niemiecka ma już trzy dywizje pancerne i ma ekwiwalent ponad ośmiu dywizji piechoty.

Oni muszą wprowadzić tam własne wojska, a z drugiej strony Armia Czerwona będzie dążyła do tego, aby odtworzyć jak najszybciej swój potencjał, a zatem przysłać nowych żołnierzy, nowe czołgi, paliwo, amunicję i...

Dlatego, że Armia Czerwona do operacji zaczepnych latem 1944 roku wykorzystuje absolutnie wszystkie dostępne sobie siły.

Armia rezerwowa zaczyna generować z siebie gigantyczną liczbę nowych jednostek.

Niemiecka Armia Rezerwowa, Ersatzher, powstają jak grzyby po deszczu w dziesiątkach liczone różnego rodzaju brygady, dywizje, pułki.

I nagle Armia Czerwona równocześnie dochodzi do Warszawy, równocześnie dochodzi do Bałtyku na zachód od Rygi, równocześnie pod Sandomierzem, pod Baranowem forsuje Wisłę na kierunku śląsko-krakowskim.

Armia niemiecka na tym etapie wojny nie ma zdolności do tak głębokich kontrofensyw.

Armia Czerwona doszła na Litwę armiami ogólnowojskowymi, a więc dywizjami strzelców, brygadami przeciwpancernymi, korpusami szybkimi, artylerią ciężką, czasami bez amunicji albo zbyt małą ilością amunicji, ale doszła armią, a Niemcy chcą walczyć z nimi tylko na razie z przymusu, alarmowo manewrującymi dywizjami pancernymi.

Jak pod Warszawą druga armia pancerna bez wsparcia piechoty, to można ich bić.

Będą się Rosjanie chwalić tym, czego dokonał ich XIX Korpus Pancerny, XXIX Korpus Pancerny, V Armia Pancerna, III Gwardyjski Korpus Pancerny, a nade wszystko III Zmechanizowany Korpus Gwardii.

Tam przybywa z Mławy 101 Brygada Pancerna, różnego rodzaju właśnie to, co Armia Rezerwowa Wehrmachtu, Wojsk Lądowych Wehrmachtu wypluła siebie w lipcu 1944 roku.

W ogóle Armia Czerwona na linii Niemna przystąpiła do działań zaczepnych, które wiązały część niemieckich wojsk, ograniczając bądź spowalniając wchodzenie nowych oddziałów do walki na pograniczu Litwy i Łotwy.

Dlatego, że Armia Czerwona w czerwcu i lipcu 1944 roku przetoczyła się przez Białoruś i zajęła połowę Litwy.

Armia Czerwona prowadziła dalsze działania zaczepne, ale przez cały sierpień i przez cały wrzesień 1944 roku w gruncie rzeczy odtwarzała swój potencjał także przez przesuwanie na ten kierunek nowych sił z innych frontów.