Mentionsy

Jest też w cieniu swojego następcy, ministra Spera, jest w cieniu licznych bonzów nazistowskich, wreszcie jest on w cieniu generałów Wehrmachtu.

I ludzie tacy jak Todt, jak Ley, jak Konstantin Jarl, oni w praktyce realizowali ten totalitarny system od pierwszych dni istnienia władzy Hitlera i Hitler przywiązywał do tego tak samo dużą rolę, tak samo dużą wagę jak do budowy Wehrmachtu.

RAD był tak naprawdę obok Wehrmachtu jednym z najważniejszych elementów niemieckiego państwa w rozumieniu kontroli obywatela i przygotowań do wojny.

Najpierw w wieku 18 lat młody Niemiec szedł do Radu, tam był na przykład 6 miesięcy, a dopiero potem wstępował do Wehrmachtu.

I w momencie, kiedy on wstępował do Wehrmachtu, formalnie apolitycznych sił zbrojnych Rzeszy Niemieckiej, to on już miał za sobą roczną bądź półroczną obróbkę ideologiczną w Radzie.

Po prostu zdejmował brunatny, brązowy mundur ozdobiony w wersji paradnej z fastyką, a ubierał mundur felgrau bądź inny mundur Wehrmachtu.

Temu zresztą służyło też Hitlerjugend, czyli zobaczmy, Niemcy przez Hitlerjugend rad do Wehrmachtu chcieli sobie wyhodować ludzi posłusznych, ideologicznie przygotowanych do wykonywania bezwzględnie, bez mrugnięcia okiem poleceń swoich zwierzchników i przełożonych.

jak żołnierze przerzucali karabiny i paradowali w równych szeregach na zlotach partii pod komendą swoich dowódców, nosili plecaki niczym żołnierze i to była zapowiedź narodzin Wehrmachtu, zanim ten Wehrmacht jeszcze formalnie z tej Reiswery wyewoluował.

Miało być zapewnienie szybkiego przemieszczania się Wehrmachtu po Niemczech?

Przez Rad w latach 30. przeszły 3 miliony młodych mężczyzn, a potem poszli do Wehrmachtu, do rocznej, potem dwuletniej służby wojskowej, w związku z czym ci ludzie znikali ze statystyk bezrobocia.

I im bardziej rozbudowywała się Rzesza w rozumieniu Wehrmachtu, przemysłu zbrojeniowego, tym te autostrady coraz bardziej kolidowały ze wszystkim.

Te umocnienia miały pomnażać potęgę Wehrmachtu na zachodzie,

Arbeitführer Konstantin Jarl był w gruncie rzeczy tak samo ważną postacią dla wysiłku militarnego Rzeszy Niemieckiej jak marszałkowie Wehrmachtu, więc byłoby dobrze, żeby takie postacie jak Fritz Todt czy właśnie Konstantin Jarl nie były przyćmione przez ludzi w mundurach Feldgrau czy w mundurach Luftwaffe w kontekście niemieckiego potencjału wojskowego i niemieckich przygotowań do wojny.