Mentionsy

Mówiąc wprost, wielu z nas uważa, że Zachód był w II wojnie światowej wobec Polaków wiarołomny.

A kończyliśmy II wojnę światową jako państwo w radzieckiej strefie wpływów nadal duże, ale z nowymi granicami przesunięte na zachód i w warunkach utraty przez rząd emigracyjny poparcia mocarstw zachodnich.

Zachód nigdy nie gwarantował nam dobrych

W obronie tych mniejszości etnicznych zawieraliśmy przecież z Zachodem odpowiednie traktaty i porozumienia w okresie międzywojennym, bo Zachód chciał podkreślić, że duże grupy etnicznie obce inne niż Polacy

Innymi słowy, my w Polsce mieliśmy przekonanie, że Polska to jest ważny aliant Zachodu, że my jesteśmy częścią kultury zachodniej itd., że jesteśmy przed murzem, przed rusyfikacją itd., itd., ale Zachód nigdy, a właściwie od wieku XIX w sposób stały nas tak nie postrzegał.

Tu cytat – oni mają takie charakterystyczne polskie podejrzenia wobec Rosji, których Zachód nie rozumiał, ale przede wszystkim których nie akceptował.

Zachód miał do wyboru albo Polskę, albo Rosję.

No ale Zachód w 1939 roku wybrał Polskę, a nie Związek Radziecki.

A jednocześnie Zachód uważał go za umiarkowanego, za człowieka, który może dogadać się ze Stalinem.

Silny, nowy kraj, nie z całymi Prusami Wschodnimi, bez Lwowa, bez Wilna oczywiście, przesunięty na zachód.