Mentionsy

to również wina poety Holana.

Ta swoista ściana płaczu pod specjalnym nadzorem, bo Holan mieszkał w tej samej willi, co Jan Werich.

Holan na dole, a Werich na górze.

No więc domorośli poeci wiedzieli o tym, że wielki poeta Holan

Poeci zostawiali wielkiemu, genialnemu Holanowi, ale Wladimir Holan nie mógł absolutnie tego przeczytać, bo Wladimir Holan właściwie to nie wychodził z domu.

No więc ruszył przez most Karola, a po niecałych 300 metrach Holan się rozmyślił, zaczął zawracać i mówi do siebie, daleko jeszcze?

w ogóle iść jeszcze o krok dalej i zapukać do słynnego domu, do byłej garbarni na kampie i odwiedzić samego Holana.

W czasie tej rozmowy podobno Holand podniósł palec do góry, wbił go w sufit i powiedział bydło.

Najbardziej przeszkadzały Holanowi spadające ze stołu obgryzione kości, które tłukły o podłogę.

A tymczasem, a tymczasem Wladimir Holan na dole, w tym samym domku przeżywał istne męki.

Dla wielu Holand to jest największy poeta.

No ale wtedy Holan to jest taki mag, alchemik słowa, jak się o nim mówi, jak się go nazywało i nazywa do dzisiaj.

Więc Holan miał zostać zapomniany, a Werich wręcz przeciwnie.

I dla zakazanego poety Holana wiadomo, aktor był sługusem absolutnym reżimu.

Tutaj w tym przypadku zadajmy to pytanie w kierunku Holana.

Mieszkanie Woskowca po jego wyjeździe do Stanów, w tym już ostatecznym, zajął Wladimir Holan.

Mówią, że Werich naprawdę chciał Holanowi pomóc.

Pomóc w tych jego najgorszych czasach, kiedy wielki poeta był odrzucony, zakazany i przymierał głodem, ale Holan tą pomoc odrzucał.

Werich palił cygara, dużo cygar, a Holan w tym samym momencie zbierał niedopałki papierosów po rabatach, które się znajdowały przed willą.

Werich urządzał sobie uczty, tak jak mówiłem, a Holan wychodził zawiany przed dom, gdzieś upojony tym tanim winem.

wychodził przed popiersie ojca odrodzenia narodowego, który tam stoi zresztą do dziś, chociaż trochę jest tak ukryte w tej zieleni, popiersie Józefa Dobrowskiego, klękał tam Holan i modlił się o drobne lub zbawienie narodu czeskiego.

Tak jak Werich z Woskowcem jako to duo sceniczne byli nierozłączni do czasu, tak Werich z Holanem pozostali nierozłączni do samego końca.

Bo Holan zmarł 31 marca, a Werich podążył za nim 31 października 1980 roku.

No a Holan, tak jak nie lubił wychodzić z domu, no to on tej...

absolutnie kontrolę gdzieś zaświatów nad tym kawałkiem muru, gdzie wcześniej tylko Jan Werich mógł czytać różnorakie wyznania miłości i uznania, a poeci pisali o guziczkach, licząc na to, że Holan w końcu wyjdzie z domu.

a więc już były minister kultury i były członek partii komunistycznej, Mirosław Galuszka, ten sam Mirosław Galuszka, który już bardzo zbolałemu Wladimirowi Holanowi wręczył w końcu w 1968 roku odznaczenie tytułu w zasadzie artysty narodowego.

No to było w końcu dla samego Holana jakieś tam uznanie.

A propos taniego wina Holana i a propos wina trochę droższego Morawskiego.

To piękne, oni nigdy nie zdołają nas rozdzielić, a wystarczyłoby, żeby Michael po prostu zaśpiewał jesteś moim Holanem, jesteś moim Werichem, jesteś moim Szebelą.

Holanarium, czyli salę poświęconą Holanowi.

nawet z sekcją, gdzie na tablicy można troszeczkę odtworzyć ten klimat pisania wierszy dla Holana.

przez które wyglądał Wladimir Holan, pisząc swój dialog z Hamletem.