Mentionsy

Dorothea Puente.

Bert był jednym z ulubionych podopiecznych Dorothei Puente.

Dorothea dalej pobierała jego świadczenia i w końcu policja zapukała do drzwi tej spokojnej rezydencji.

Puente, słodka, uprzejma i gościnna, zaoferowała policji kawę, pokazała pokoje podopiecznych, wyjaśniła, że Bert musiał gdzieś wyjechać.

Puente zgodziła się bez problemu.

Dom przy F Street prasa ochrzciła domem śmierci, a Dorothea w tamtym momencie była już 600 km dalej i piła drinka w barze, jakby nic się nie stało.

Dorothea Helen Gray i jej sztuka kłamstwa Dorothea Puente urodziła się w 1929 roku jako Dorothea Helen Gray, jedna z szóstki rodzeństwa.

Tam właśnie Dorothea zdobyła pierwszą życiową lekcję.

Mała Dorothea ze swoimi szeroko otwartymi oczami i słodkim dziecięcym głosem potrafiła wiarygodnie opowiadać rzeczy, których nikt nie weryfikował.

Bo zanim zaczęła zakopywać ludzi w ogrodzie, zanim uczyniła z ich czeków źródło swojego bogactwa, zanim została gospodynią domu śmierci, Dorothea była tylko dziewczynką, której życie nauczyło jednego, że najłatwiej przetrwać, udając kogoś, kim się nie jest.

Dorothea miała 16 lat, gdy mężczyźnie, który wpadł jej w oko, oznajmiła.

Dorothea urodziła dwoje dzieci.

Dorothea Montawlo.

Ale to Dorothea była jego reżyserem.

Dorothea Puente, bo przyjęła nazwisko po kolejnych relacjach.

Dorothea publikowała ogłoszenia matrymonialne, pisząc do starszych samotnych mężczyzn.

To właśnie tam, za zasłonami w kwiatki i zapachem domowej kuchni, Dorothea Puente zaczęła pisać najbardziej przerażający rozdział swojej historii.

Dorothea Puente była niczym święta patronka ubogich.

Puentem mówiła im, że są bezpieczni, że tu mają rodzinę i że tu mogą zacząć od nowa.

Bo Puente była mistrzynią kreacji.

Zanim policja zaczęła wykopywać ciała na F Street, zanim system socjalny zorientował się, że ktoś doi go jak krowę, zanim Sacramento poznało imię Dorothea Puente, już były ofiary.

Dorothea tłumaczyła, stres kochanie, weź jeszcze jedną tabletkę, to cię uspokoi.

A Dorothea?

Z braku dowodów Dorothea nie została oskarżona o to morderstwo.

Jeśli istnieje piekło dla urzędników socjalnych, to Dorothea Puente była jego architektem.

Dorothea była jedyną osobą, która miała do niej klucze.

Puente nie tylko odbierała pocztę.

Puente używała szeregu środków uspokajających.

Każdy, kto wchodził do jej pensjonatu, stawał się częścią systemu, w którym Dorothea Puente była szefem, księgową i grabarzem.

W całej historii Dorothei Puente jest jeden człowiek, którego nie powstrzymały ani pozory dobrej reputacji, ani jej urok.

I to właśnie ta jedna osoba, nie detektyw, nie policjant, tylko Judy, pracownik opieki społecznej, rozłożyła Puente na części pierwsze.

Alvaro Montoya Baird trafił do pensjonatu Puente w 1988 roku.

Puente przedstawiła się Judy jako opiekuńcza, chętna do pomocy osoba, która zrobi dla Bertha wszystko.

Dorothea twierdziła, że wyjechał.

Dorothea zgodziła się natychmiast, bez wahania.

Gdy zaczęli rozstawiać sprzęt, Puente zapytała, czy może pójść na spacer.

Apuente w tym czasie jadła już lunch w Los Angeles czytając gazetę.

a podwórko Doroty i Puente stało się centrum makabrycznych ekshumacji.

Dorothea na gigancie.

Puente ruszyła na południe.

Dorothea Puente, kobieta, którą całe Sacramento szukało za zamordowanie siedmiu osób, zasiadła przy barze w Los Angeles i zaczęła flirtować z samotnym staruszkiem.

Trwa pościg za Dorotheą Puente, mówił prezenter.

Dorothea zamarła, ale nie spanikowała nawet wtedy.

Puente została zatrzymana 9 listopada 1998 roku w motelu w Los Angeles kilka godzin po emisji materiałów telewizji.

Puentes została przewieziona z powrotem do Sacramento, w kajdankach, z twarzą niewzruszoną, z uśmiechem, którego policja nigdy nie zapomni.

Zanim proces Dorotii Puente w ogóle się rozpoczął, było jasne, że nie będzie to kolejna zwykła sprawa kryminalna.

Puente stanęła przed sądem w 1992 roku.

Dorotia Puentes zabijała dla pieniędzy.

Obrońcy Puente mieli bardzo trudne, wręcz niemożliwe do wykonania zadanie.

Według obrony Puente była aniołem opiekuńczym.

Puente siedziała w ciszy, skupiona, nieruchoma, czasem uśmiechnięta, jak ktoś, kto wierzy, że cały świat wokół myli się, a ona ma rację.

Puentes została skazana za trzy morderstwa.

Puente nie zareagowała.

Kiedy zamknęły się za nią stalowe drzwi więzienia, Dorothea Puente przestała być kochającą gospodynią i dobrą duszą z F Street.

Puente pisała listy.

Puente tworzyła wokół siebie swego rodzaju orbitę, ale to nie była empatia.

Puente spojrzała na niego z tym swoim starannie wypracowanym, ciepłym uśmiechem i odpowiedziała.

Dorothea Puentes zmarła w marcu 2011 roku w więziennym szpitalu, mając 82 lata.

Po aresztowaniu Puente i zakończeniu śledztwa, dom został wystawiony na sprzedaż.

Każdego roku setki osób przechodzą obok domu Puente.