Mentionsy

W nocy z 17 na 18 października 1991 roku w miejscowości Sobota, niedaleko Lwówka Śląskiego, doszło do brutalnego zabójstwa 32-letniego Stanisława F. Co się stało?

Nieznany sprawca wdarł się do mieszkania na pierwszym piętrze, odurzył i skrępował żonę ofiary EWF.

Stanisław F. miał ogromnego pecha, że trafił na dwoje ludzi.

Stanisławowi F. zadano 9 uderzeń w głowę i 7 ran ciętych w klatkę piersiową i brzuch.

Jakub Orłowski, adwokat, obrońca Ewy F. Która w mojej ocenie nie została dana nam, aby ją udowodnić z wielu względów.

Nikt z rodziny i znajomych nie przypuszczał, że Stanisław może paść ofiarą tak bestialskiej zbrodni.

Do czasu, gdy Stanisław F. zaczął wyjeżdżać do Niemiec.

Za każdym razem, kiedy Stanisław wracał z pracy sezonowej w Niemczech, mógł liczyć na swoją stałą posadę kierowcy w pobliskich zakładach przemysłu drzewnego.

Była już spakowana, chciała wrócić do swojej matki, ale na to nie zgadzała się matka Ewy i poprosiła szwagierkę Stanisława, aby ta przekonała Ewę, żeby tego nie robiła.

Ewa F. poznała Waldemara B. Waldemar B. świadczył swoje usługi transportowe w magazynie zbożowym, który graniczył z posesją, na której mieszkała Ewa i Stanisław.

Stanisław domyślał się, że zagrożeniem dla ich związku, dla ich małżeństwa jest Waldemar B. Sądził, że to Waldemar B jest zakochany w jego żonie, natomiast bez wzajemności.

Niecały rok przed zabójstwem Stanisława dochodzi do różnego rodzaju dziwnych zdarzeń.

Ten budynek, w którym mieszkał Stanisław, zewnętrznie wyglądał jak zwykły budynek mieszkalny, gdzie i na parterze, i na piętrze są pomieszczenia mieszkalne.

Natomiast w istocie tak naprawdę Stanisław z żoną mieszkali, mieli pomieszczenia mieszkalne tylko na piętrze.

w zadzwonieniu domofonem do mieszkania, gdy Stanisław otworzył okno, wyjrzał przez to okno, ten oddał do niego strzał z broni palnej.

Jednak od tego momentu Stanisław zaczyna poważnie obawiać się o swoje życie.

Stanisław F. otrzymał kartkę z Niemiec z pogróżkami, że jeżeli czegoś nie odda, to zostanie pozbawiony życia.

Stanisław zaczyna mieć dziwne problemy ze zdrowiem.

Stanisław jechał, wrócił na posesję samochodem, nie trafił w bramę garażową, zarysował samochód, następnie wypadł niejako z tego samochodu i był w stanie, który świadek opisał jako skrajne upojenie alkoholowe, natomiast absolutnie nie było czuć od niego woni alkoholu.

Nieudane zamachy na życie Stanisława bardzo źle wpływały na jego psychikę.

Ostatnia próba zamachu na życie Stanisława miała miejsce na kilka dni przed zabójstwem.

Stanisław miał udać się w delegację z dyrektorem Tartaku, w którym pracował do miejscowości Jaworzno.

W krytycznej nocy z 17 na 18 października 1991 roku Stanisław położył się spać.

Następnie wszedł do pokoju, gdzie spał Stanisław F. i zadał mu co najmniej dziewięć uderzeń narzędziem tempo krawędzistym w głowę, a także przy użyciu noża lub innego zbliżonego wyglądem przedmiotu zadał mu kilka ran kutych.

Ewa F. przedstawiła wersję tego zdarzenia.

Większość śladów wskazywała na porachunki z czasów, kiedy Stanisław pracował w Niemczech.

Jak się wtedy okazało, Ewa dwa lata po śmierci Stanisława zamieszkała z Waldemarem.

Na żadnym etapie tego postępowania nie przyznali się do winy, wręcz zaprzeczali do samego końca swojemu romansowi w czasie, gdy Stanisław F. jeszcze żył.

Z zebranych dowodów w akcie oskarżenia znalazły się zarówno wydarzenia dotyczące usiłowania zabójstwa Stanisława, wyniki ekshumacji, które potwierdziły w jego krwi obecność środka nasennego oraz wyniki badań na obecność DNA sprawców.