Mentionsy

I może zacznijmy w takim razie od sprawy, która wydaje się fundamentalna dla poglądów filozoficznych Witkacego, czyli od tego, co Witkacy określa mianem jedności w wielości, czy doświadczenia jedności w wielości.

No cóż, Witkacy we wstępie do jednego ze swoich najważniejszych tekstów, czyli nowych form w malarstwie wynikających stąd nieporozumień, pisał tak.

Witkacy te dwa czy trzy zdania formułuje w taki sposób, jakby były to z jednej strony prawdy fundamentalne, a z drugiej strony jakieś

Niewątpliwie Witkacy uważał, że byt

I sam Witkacy sobie z tego zdawał sprawę.

O tych wątpliwościach w tej chwili nie będę mówił, natomiast mogę powiedzieć tak, że gdy Witkacy próbował jakoś dowieźć czy przekonać odbiorcę, że istotnie nie możemy bytu pomyśleć inaczej, czy istnienia inaczej niż jako wielości,

Witkacy zwracał się ku monadologii dlatego, że jego zdaniem

Witkacy nam przede wszystkim mówi, że ta filozofia mierząca się z tajemnicą istnienia dąży do czegoś, co określa mianem bezpośrednim, wprost określa mianem prawdy absolutnej i to dąży do niej pomimo faktu, że jej osiągnąć nie może i nie może jej wyczerpać.

Dlaczego Witkacy się ku niej zwraca?

Dlaczego Witkacy próbuje sięgać do prawdy absolutnej?

Jak myślę, z tego powodu Witkacy przede wszystkim opowiada się za dążeniem do

Powiedziałbym nawet, chyba tak to można podsumować, że chociaż Witkacy tak tego nie formułował, że ta aktywność ma nie tylko znaczenie poznawcze, ale ona przez to, że ma znaczenie poznawcze, to ona ma też znaczenie etyczne.

Jeżeli chodzi natomiast o to, o którym Pan wspomniał, o kancie, ba, ja bym powiedział, że Witkacy w tym swoim sposobie filozofowania to jakby przechodzi nad kantem do porządku dziennego.

Zastanówmy się jeszcze nad tym pojęciem filozofii, które prezentuje Witkacy.

Tytuł tego, jakby to pewnie określił Witkacy, główniaka, którego napisał w 1935 roku, jego filozoficznego, czyli pojęcia i twierdzenia implikowane przez pojęcie istnienia.

Jednocześnie jednak Witkacy zdecydowanie odrzuca projekty filozofii takiej jak na przykład filozofii intuicjonistycznej w stylu Bergsona, którą uważa po prostu za jakieś bredzenie, czy pragmatycznej oczywiście, która właśnie czyni z pojęciem prawdy to, że pozbawia nas odniesienia do tej prawdy absolutnej.

Czy można zatem powiedzieć, że Witkacy chce takiej filozofii, która poprzez precyzyjną pracę pojęciową próbuje coś uchwycić z tajemnicy istnienia?

Witkacy jest na pewno rzecznikiem intelektualizmu filozofii.

Takie podejrzenie, że Witkacy gdzieś nieświadomie ku temu kryptoidealizmowi dryfuje może się pojawić, dlatego że on właściwie stara się pomyśleć byt,

Gdzieś, ktoś mógłby powiedzieć, jeszcze takie pojawiały się w polemikach z Witkacym, że właściwie on zakłada tożsamość idei istnienia i samego istnienia.

Witkacy był spekulacją metafizyczną i przez to natychmiast ustawia się w opozycji do wszystkich nurtów, które można by określić jako antyintelektualne z jednej strony i takie minimalistyczne z drugiej.

Ale tu sytuacja jest bardziej skomplikowana, bo z jednej strony Witkacy

Z jednej strony Witkacy otwarcie zupełnie atakował filozofię analityczną, atakował jej prekursorów, na przykład przeprowadził krytykę Wittgensteina, ale z drugiej strony, ponieważ były to wtedy kierunki dominujące, które miały

Gdyby podsumować, to należy oczywiście powiedzieć, że Witkacy był

Bergson według Witkacego produkuje jakoś metafizyczne brednie, czyli właśnie nie ten rodzaj metafizyki, do którego Witkacy by się odwoływał, natomiast oczywiście pragmatyzm właśnie to pojęcie prawdy traci.