Mentionsy

Grzegorz Braun to na pewno jest człowiek, który dobrze się wpisuje w ten opis.

Grzegorz Braun to jest w ogóle ciekawa postać, powiedziałbym tak jakby technicznie rzecz biorąc, bo spodziewalibyśmy się po osobie tak sprawnie używającej nowych mediów, prawda, jakiejś wersji YouTube'a wcześniej czy jakiegoś pokazywania się w takich performatywnych akcjach,

Myślę, że tutaj chodzi o Grzegorza Brauna, to on z tego, co widzimy po jego twórczości, nie wiem, czy pan wie, że ma taki film o Marcinie Lutrze.

No, a Grzegorz Braun tak naprawdę mówi o nie rewolucji w sensie postępowej, tylko mówi o jakiejś reakcji.

Sześć lat temu, niecałe sześć lat temu, w ogóle to był październik 2019, popełnił pan taki bardzo sążnisty esej na temat Grzegorza Brauna dla krytyki politycznej, esej biograficzny czy nawet genealogiczny, bo tam się pan cofnął do

Ja myślę, że jeżeli Grzegorz Braun kiedykolwiek obejmie funkcję, nie wiem, wodza Polski, to w pierwszym wagonie bydlęcym za ten tekst pojadę do obozu.

Starałem się bardzo napisać go jak najlepiej i rzeczywiście zdaje mi się, że w aktualnych warunkach nie mamy lepszej biografii politycznej Grzegorza Brauna.

Ja poczułem się, że muszę to napisać trochę dlatego, że tak samo jak Grzegorz Braun pochodzę z Wrocławia.

I niestety zdaje się być Grzegorz Braun aktualnie chyba najbardziej znanym politykiem rodem z Wrocławia.

We Wrocławiu, tam można było eksperymentować i tam te eksperymenty były i Grzegorz Braun dostał się do takich środowisk, które gdzieś tam poszukiwały.

Czyli te wszystkie wątki, które pojawiają się w politycznej twórczości Grzegorza Brauna, one już mają swój początek tam, czyli ta prorosyjskość, ten rewizjonizm.

Tak, ja bym powiedział, że Grzegorz Braun przez jakieś 20 lat, lekko licząc, był zupełnie niereligijnym, niekonserwatywnym członkiem wrocławskiej bohemy artystycznej.

Tam, kiedy Grzegorz Braun próbuje pierwszy krok w polityce, startuje z takiego ultraprawicowego komunitetu Polski Wrocław, to się nazywało, czy jakoś tak, to tam dostaje jakieś, nie wiem, kilkadziesiąt głosów, może sto kilkadziesiąt.

Mamy cały wielki bagaż, który jest na plecach Grzegorza Brauna, który Kim jest takim właśnie bohemiarskim bon vivantem we Wrocławiu, żyjącym bez jakichś tam sakramentów, nie mający żadnych osiągnięć.

I Grzegorz Braun rozumiem, że z tego też wychodzi.

Że gdyby Grzegorz Braun został bardziej doceniony, przyjęty przez elity, nie tylko wrocławskie, ale też ogólnopolskie, to być może byłby innym człowiekiem.

No ja powiem tak, z Grzegorzem Braunem ciężko byłoby zrobić inaczej, ponieważ wydaje mi się naturalnym, że jeżeli jesteś młodym człowiekiem i zaczynasz się od powiedzmy zera, swoje własne nowisko budować, na początku robi się rzeczywiście prace trochę słabe.

Czyli rozumiem, że Grzegorz Braun się w pewnym momencie przytulił do środowisk, pewnie byśmy dzisiaj powiedzieli związanych z PiS-em.

IPN mówi kto jest drajcą, a kto nie jest drajcą, wyciąga te papiery, a Telewizja Polska robi raty do biografii, gdzie Grzegorz Braun właśnie tworzy czy współtworzy część odcinków.

I w efekcie Grzegorz Braun, jeszcze zanim ten smolek wystąpi, już jest powiązany z tym środowiskiem.

I wtedy pamiętam, że Jacek Żakowski wytknął to Grzegorzowi Braunowi, że to jest jakaś taka forma, no nie wiem, hipokryzji, że z jednej strony uderza w komunistycznego dygnitarza, a z drugiej strony posiłkuje się z ludźmi, którzy do końca, do 1990 roku byli członkami PZPR.

No tak, jakby tam słyną na przykład takich wtedy w tym okresie Grzegorz Braun samowolnych lustracji profesora Miodka czy Miecznowa Orskiego naczelnego.

Grzegorz Braun o przodku

W którym momencie, kiedy by pan wskazał ten moment, w którym Grzegorz Braun wchodzi do mainstreamu?

Grzegorz Braun, czy my jeszcze w ogóle mamy prawo mówić o nim jako o anomalii politycznej, o dziwadle politycznym, czy nie?