Mentionsy

O polskiej armii wciąż wiemy niewiele.

Dziennikarz działu Kraj, a dziś jako autor tekstu o polskiej armii.

Do rozmowy o twoim tekście i do tego, że go publikujemy w nowym numerze, bo święto Wojska Polskiego, o którym już powiedziałam, jest oczywistą kalendarzową, coroczną sprawą, ale teraz doszła nam też dodatkowa, która wydarza się co pięć lat, czyli to, że wojsko ma nowego zwierzchnika po zaprzysiężeniu prezydenta.

Starał się z tej okazji podkreślić swoje znaczenie, swoją siłę i to w jaki sposób postrzega Wojsko Polskie.

Z tego co wiem, z rozmów, które odbyłem z wojskowymi, wyniosłem takie poczucie, że słowa pana prezydenta o tym, że żołnierze to bohaterowie, którzy już w tej chwili są niejako predystynowani do tego, żeby oddać życie za ojczyznę, nie zostały odebrane do końca chyba tak, jak pan prezydent chciał.

Jeśli intencją pana prezydenta było jedynie podkreślenie oddania i patriotyzmu żołnierzy, to chyba nie do końca trafił prezydent w nastroje Wojska Polskiego, ponieważ w części one są umiejscowione zgoła.

Oczywiście, z prostej przyczyny biorąc chociażby pod uwagę fakt, że my się w tej chwili zrzucamy w potężnych ilościach na Wojsko Polskie.

To jest taka pozabudżetowa jednostka zasilana pieniędzmi, głównie z długu emitowanego przez państwo polskie.

Poparcie dla modernizacji sił zbrojnych w tej chwili jest można powiedzieć masowe, bo ono sięga trzech czwartych polskiego społeczeństwa.

To jest też ciekawa sprawa, ponieważ państwo polskie z jednej strony zwiększa wydatki na uzbrojenie i na wojsko, a z drugiej strony...

sumy z kilku lat różnych kontraktów na różne cele, które zostały zapisane, ale tak się szczęśliwie albo nieszczęśliwie do tej pory składało, że Wojsko Polskie kupowało głównie ciężki sprzęt, kupowało głównie te rzeczy, które na liście priorytetów dla armii świeciły się najbardziej na czerwono.

Tak, aczkolwiek też warto podkreślić i też to starałem się oddać w tekście, że mundur w Polsce jest mundur wojskowy.

której ufalibyśmy w tak dużym stopniu, jak ufamy Wojsku Polskiemu.

Wojsko się zżyło ze społeczeństwem, wojsko się uczy żyć ze społeczeństwem, w społeczeństwie, co też widać w zmianie samego regulaminu wojskowego w stosunku do munduru.

I te zmiany zachodzą bardzo powoli, bo wojsko również jest instytucją dość konserwatywną w swoim zachowaniu i raczej stara się unikać rewolucji, to jest raczej ewolucja.

Trzeba pamiętać o tym, że w szeregach Wojska Polskiego mamy już, jeśli dobrze pamiętam, blisko 10% kobiet.

To już nie jest tak, że Wojsk Polskie składa się wyłącznie w linii z mężczyzn, a panie siedzą w kadrach i wypełniają tabelki.

Dopiero teraz Wojsko Polskie zaczyna powoli to dostrzegać, zaczyna to rozumieć.

Myślę też o tym pretekście Święta Wojska Polskiego, które przez wiele lat było jakimś takim dodatkiem, po prostu długim weekendem mniej istotnym.

Jak myślisz, jak powinno zadziałać państwo, żeby to wojsko z jednej strony budować jego szacunek obywateli do wojska, to zaufanie, o którym mówiłeś, ale też jakoś je oswajać i przybliżać do codzienności?

To się już trochę dzieje, a trochę też zaczyna zmierzać w niewłaściwym kierunku, bo wojsko absolutnie zrozumiało, że ono nie może funkcjonować obok społeczeństwa, musi funkcjonować w społeczeństwie.

która wymaga, żeby wojsko było blisko społeczeństwa, żeby się nie skrywało za murami i różnymi tajnymi procedurami.

I również powoli, niestety, możemy być świadkami zmiany w tej części, która dotyczyła Wojsku Polskiego.

Wojsku Polskiemu do tej pory udawało się bardzo

Uczestniczyli też w tych nieszczęsnych piknikach wojskowych, które miały promować obronność, ale tak naprawdę były albo preludium do kampanii wyborczej, albo wręcz stanowiły element kampanii wyborczej.

To było bardzo źle przez wojsko przyjmowane.

No to trochę tutaj mamy obawy i pytania, czy w przyszłości Wojsko Polskie nie będzie musiało się opowiedzieć po którejś ze stron sporu politycznego i pytanie, czy nie będzie się chciało wypowiedzieć.

Jeśli wojsko z jakichś powodów poznaje, że obywatel X pełniący funkcję Y ma być mianowany na stanowisko Z, które to stanowisko w armii tego kraju jest tak zwanym stanowiskiem generalskim,

Została przez wojsko wysłana na takie tzw.

Mówiąc krótko, Wojsko Polskie nie wysyła nikogo na ten kurs, jeśli nie oczekuje, że ta osoba w przyszłości pojawi się na orbicie nominacji generalskich.

Wyznacza oczywiście spośród zaopiniowanych przez wojsko osób, wyznacza kandydatów.

Wtedy mielibyśmy do czynienia de facto z neogenerałami i z gigantycznym konfliktem w zarządzie, w dowództwie Wojska Polskiego, bo żołnierze wszystkich szczebli musieliby sobie na co dzień zadawać pytanie, czy ten generał jest prawilnym generałem, czy też generałem nieprawilnym, a jeśli tak, to znaczy, czy ja mu podlegam, czy mam słuchać jego rozkazów.

I przed tym świętem Wojska Polskiego, oprócz tego braku upolitycznienia, czego byś jeszcze naszemu wojsku, naszej armii życzył?

Wojsko...

To się nazywa Wojskowe Biuro Badań Socjologicznych, czyli taki trochę guz wojskowy, który prowadzi całe mnóstwo różnego rodzaju badań na potrzeby armii.

Większość z nich jest utajniona, ponieważ to są informacje dla wojskowych decydentów o tym, co się po prostu w wojsku dzieje, co żołnierze myślą, co im po głowach chodzi i tak dalej.

I okazuje się, że mniej więcej w połowie jednostek wojsko jeszcze nie zobaczyło ani centymetra nowego sprzętu.

Ja bym życzył całej polskiej armii, żeby jak najszybciej ta modernizacja się płynnie po niej rozeszła i żeby wszyscy odczuli, że te pieniądze, które sami również płacą jako politycy, są efektywnie i sensownie wydawane.

Więcej o polskiej armii i o tym, czego życzymy jej przed świętem Wojska Polskiego w artykule Marka Rabija w najnowszym numerze Tygodnika Powszechnego.