Mentionsy

No i na koniec chcielibyśmy Państwu jeszcze opowiedzieć coś na drugą nóżkę, coś o tym co u demokratów, a konkretnie u jednego demokraty, mianowicie u Zorana Mamdaniego, burmistrza Nowego Jorku, bo właśnie minęło 100 dni burmistrza.

Z burmistrzami do tej pory chyba aż tak nie było takiego hype'u na stodnina, ale Zoran Mamdani swoje stodni świętował.

Ale przede wszystkim dlatego, że no, i tutaj szokująca informacja, Zoran Mamdani spełnia przynajmniej niektóre ze swoich obietnic.

I jak państwo opowiadaliśmy w tym odcinku o Mamdanim, tym zajmuje się Rada Wytycznych Czynszu.

Mamdani już tam powołał swoich członków, którzy mają poprzeć jego postulat.

Tutaj relacja między Mamdanim a gubernatorką Katie Hochul jest lepsza, to znaczy są uśmiechy, są wspólne zdjęcia i tak dalej.

Mamdani jest postępowcem, tylko bardziej postępowym niż De Blasio.

Do 1 lipca Mamdani i Rada Miasta, z którą też ma relacje takie sobie, muszą dogadać się w sprawie budżetu miasta.

Szefowa Rady Miasta, Julie Manning, nie jest zwolenniczką Mamdaniego i właściwie jej się nie podoba wszystko, co on proponuje.

Więc Mamdani zaproponował z kolei podwyższenie podatku od nieruchomości.

No i 15 kwietnia, kiedy Tax Day jest w Stanach Zjednoczonych, burmistrz Mamdani poparł tę propozycję takim specjalnym klipem, że kiedy ubiegałem się o burmistrzostwo, obiecywałem, że opodatkujemy bogatych, a dzisiaj podatkujemy, nakładamy podatki na bogatych, takich właśnie, którzy korzystają z Nowego Jorku, ale się do niego nie dokładają i tutaj tak naprawdę nie mieszkają.

No i tu jest akurat zgoda między Hochul a Mamdanim, że taki podatek jest dobrym pomysłem.

No i Mamdani mówi, no dobra, to my jako miasto mamy deficyt, tu mamy wyłożyć 2 miliardy na to, żeby pomóc nakryć to dachem i na tym wy zbudujecie wieżowce dla najbogatszych ludzi.

Źle się żyje i jeśli Mamdani nie odejdzie od tej lewicowej agendy, to będzie tylko gorzej, a to poparcie dla niego, którym się tak zachwycasz, 51, to jest w ogóle... Śmiech na sali.

No i Mamdani nawet się do tego powiedzenia odnosił i jakoś próbował tłumaczyć, że ta proza, którą on rządzi, także się będzie rymować, proszę ciebie.

A kierunek, który obrał Mamdani, to jest, proszę ja ciebie, pothole politics.

I to jest wszystko, moim zdaniem, kwestia komunikacji, to znaczy, a w tym Mamdani, wszyscy się zgadzają, nawet jego krytycy w New York Timesie czy Wall Street Journal, zgadzają się, że Mamdani jest wyjątkowo utalentowany, jeśli chodzi o komunikację z wyborcami.

Wciąż udają, że nie ma Zorana Mamdaniego, bo się go trochę boją.

Myślę, że boją się też pewnie kontrastu między tym, jak wypowiada się sposobu komunikacji Mamdaniego i sposobu komunikacji Schumera.

Czyli dokładnie tak, jak robi to Barack Obama, który z Mamdaniem występuje.

No tym bardziej, że jednym z zarzutów wobec Mamdaniego jest właśnie to.