Mentionsy

Mam nadzieję, że uda nam się bardzo precyzyjnie nakreślić, czym są dzisiaj relacje na linii Pekin-Moskwa.

No i też może właśnie poprzez ukazanie tej zmienności w dynamice relacji na linii Pekin-Moskwa od wspomnianego przejścia 2012 roku, no właśnie, do dnia dzisiejszego, do końcówki marca roku 2026.

To jest moment, kiedy w Pekinie odbywa się zimowa olimpiada, igrzyska olimpijskie i tuż przed rozpoczęciem wojny na Ukrainie.

Podczas spotkania Xi Jinpinga i Władimira Putina w Pekinie ogłoszono partnerstwo określone jako przyjaźń bez granic.

Za Xi Jinpinga Pekin i Moskwa stworzyły układ, w którym każda ze stron daje drugiej coś innego i z innego powodu.

No i wreszcie jako państwo współtworzące z Pekinem, często o tym zapominamy, określoną narrację, narrację o świecie bardziej

Pekin patrzy na Rosję inaczej niż często zakłada to zachodnia debata.

Z kolei dla Pekinu Rosja jest tym partnerem wyspecjalizowanym, dostawcą surowców, zapleczem strategicznym, no i przede wszystkim użytecznym aktorem w polityce globalnej.

Sankcje niejako wypychają Rosję w stronę Chin, a Pekin szybko zagospodarowuje tą przestrzeń, zarówno jako dostawca towarów, no i jako dostawca energii.

Pekin potrafi zamieniać

Zatem Pekin nie potrzebuje Rosji jako klienta, tylko jako użytecznego, samodzielnego partnera, który

W kontekście i Pekinu, i Moskwy.

Pekin oczywiście także chce ograniczyć dominację Stanów Zjednoczonych czy szerzej Zachodu.

Dlatego Pekin raczej mówi o reformie systemu, a nie jego zburzeniu.

Pekin i Moskwa bardzo konsekwentnie promują określone pojęcia, właśnie takie jak świat z wieloma punktami odniesienia, suwerenność państwowa, nieingerencja w sprawy wewnętrzne drugiej strony, niepodzielne bezpieczeństwo.

Przede wszystkim oczywiście musimy pamiętać, że nawet w tych formatach Pekin i Moskwa mają różne priorytety, bo Rosja traktuje je w dużej mierze jako narzędzie geopolityczne,

Też można się zastanawiać, czy aby ten konflikt nie obnażył pewnych ograniczeń w ramach tegoż sojuszu, pokazując, że Pekin wspiera Moskwę głównie wtedy, kiedy to służy jego własnym interesom.

Ten sposób argumentacji pozwala Pekinowi jednocześnie podkreślać znaczenie suwerenności państw i krytykować rozszerzenie NATO, ale także zachodni model architektury bezpieczeństwa.

Pekin próbuje w ten sposób połączyć dwa sprzeczne ze sobą postulaty.

Dla Pekiny jest to kluczowa kwestia.

I z tego Pekin wyciąga dość, powiedziałbym, takie praktyczne wnioski, jak działa presja finansowa, jak skutecznie mogą być sankcje technologiczne, zwłaszcza na przykład w obszarze półprzewodników oraz tego, jak państwo, w tym przypadku takie jak Rosja, próbuje je omijać, reorganizując handel czy korzystając na przykład z pośredników.

Zatem z tego punktu widzenia wojna w Ukrainie jest w Pekinie traktowana jako praktyczny test odporności dużego państwa na presję gospodarczą Zachodu.

Dodałbym do tego jeszcze jeden aspekt, który często pojawia się w chińskich analizach strategicznych, bo w Pekinie wojna w Ukrainie jest bardzo uważnie analizowana właśnie w kontekście Tajwanu.

Zatem można powiedzieć, że w praktyce Pekin prowadzi wobec tego, co dzieje się na Ukrainie, politykę wielowarstwową.

Raczej odpuszczamy, czy raczej apetyty narastają gwałtownie w tym momencie w Pekinie i możemy spodziewać się kolejnej odsłony walki między wschodem a zachodem?