Mentionsy

Wybory parlamentarne na Cyprze przyniosły głębokie przetasowania na scenie politycznej i choć tradycyjne potęgi utrzymały stan posiadania, można powiedzieć, że to potężny wzrost poparcia dla ugrupowań skrajnych, może i prorosyjskich, antykorupcyjnych.

Cypr jest jedynym krajem Unii Europejskiej, w którym jest pełen system prezydencki.

Jednoizbowy Parlament Cypryjski nie spowoduje automatycznie dymisji rządu.

Tak, Izba Reprezentantów powinna liczyć 80 posłów od 1963 roku, czyli od momentu kiedy zaczął się bojkot instytucji cypryjskich przez społeczność turecką, 24 miejsca spośród tych 80 są nieobsadzone, czyli w praktyce

Jeszcze jest jedno ciekawe rozwiązanie, bo oprócz tych 56 posłów cypryjczycy wybierają trzech

To są reprezentanci społeczności maronickiej, ormiańskiej oraz cypryjskich łacinników, czyli rzymskich katolików.

Nie przekroczyła progu wyborczego, który wynosi 3,6% na Cyprze, więc jest stosunkowo niski.

Te cztery partie ja wymieniłem w pierwszej kolejności, ponieważ one tworzą tak zwany klasyczny kwartet, czyli system partyjny opierający się właśnie na tych czterech ugrupowaniach, który istnieje w sumie od momentu uzyskania niepodległości przez Cypr,

To jest faktycznie cypryjska gałąź zdelegalizowanego w Grecji faszystowskiego świtu.

Czyli ugrupowanie takiego skrajnie nacjonalistycznego, opowiadającego się za ideą Enosis, czyli połączeniem Cypru i Grecji.

I po raz pierwszy do parlamentu dostały się z jednej strony taka centrowa partia Obywatele dla Cypru.

To jest partia, która się koncentruje na walce z korupcją, taka partia reformistyczna, którą kieruje były audytor generalny, czyli szef cypryjskiego NIK-u, tak byśmy mogli to nazwać.

I trzecim ugrupowaniem to jest Demokracja Bezpośrednia Cypru prorosyjskiego, niezależnego posła do Parlamentu Europejskiego, Fidjasa Panayotu.

Więc te dwie partie, czyli demokracja bezpośrednia Cypru i obywatele dla Cypru zdobyły po czterech posłów.

I one są też opozycyjne wobec rządu prezydenta, przy czym między nimi też tutaj nie będzie porozumienia, bo ta reformistyczna partia Obywatele dla Cypru jednoznacznie odżegnuje się od jakiejkolwiek współpracy z tym neofaszystowskim Narodowym Frontem Ludowym.

Zarzucały partiom kwartetu, że to właśnie one są, nie tylko one odpowiadają za problemy Cypru, tylko są wręcz źródłem tych wszystkich problemów.

Bo w stosunku do zarobków one na Cyprze są dosyć wysokie.

Między innymi Cypr ma jedną z najwyższych cen prądu w całej Unii Europejskiej.

Ogromna kwestia korupcji, nepotyzmu, klientelizmu, która dotyka, z którą turyści, którzy jadą na Cypr to się zazwyczaj nie spotykają, bo policja nie wymusza łapówek, ale na najwyższych szczeblach władzy jest to zjawisko cały czas istniejącej.

Najbardziej symptomatyczną kwestią korupcyjną na Cyprze to jest skandal tzw. złotych paszportów, bo Cypr miał program sprzedaży własnego obywatelstwa

Ludziom, którzy mieli na Cyprze inwestować i tak naprawdę nie było weryfikowane, kto się ubiega o to obywatelstwo, więc korzystali z tego rosyjscy oligarchowie, chińscy różni przestępcy gospodarczy.

To było bardzo ostro krytykowane przez Komisję Europejską, ale politycy cypryjscy tutaj bardzo zręcznie lawirowali wobec oskarżeń dochodzeń Komisji Europejskiej.

Cypr jest najbardziej wysuniętym na wschód państwem Unii Europejskiej, leżącym na skrzyżowaniu między Bliskim Wschodem a Północną Afryką.

Ale bardzo wielu migrantów próbuje się dostać do Unii, zaczynając tę podróż właśnie od dostania się na Cypr.

I może to nie są jakieś gigantyczne liczby, jeżeli porównamy to między innymi z Włochami czy z samą Grecją, ale zważywszy na to, że Cypr jest bardzo małym państwem, to problem

W przeliczeniu na głowę mieszkańca, czyli tak w ujęciu liczby migrantów na liczbę mieszkańców, to Cypr jest jednym z najbardziej dotkniętych państw w Unii, więc prezydent tutaj z jednej strony zabiega o bardziej restrykcyjną politykę migracyjną i ochronę granic,

Odzyskania kontroli nad północnym Cyprem.

Właśnie zastanawiam się, jak wyniki wyborów wpłyną na politykę zagraniczną Cypru, bo mimo silnego mandatu dla ugrupowań prorosyjskich eurosceptycznych, główne wektory polityki zagranicznej Cypru wydaje się, że będą stabilne.

Tutaj jak może się zmienić polityka zagraniczna Cypru?

I też może się pojawiać kwestia usztywnienia stanowiska wobec Turcji i północnego Cypru, który tak naprawdę jest tureckim protektoratem, nie jest w żaden sposób samodzielnym.

No to nawet widzieliśmy jak wyglądały, bardzo chłodno, a w gruncie rzeczy nie było, stosunków między prezydencją cypryjską, która trwała właśnie w tym momencie w Radzie Unii Europejskiej, a z drugiej strony władzami tureckimi.

W kontekście trwającej wojny na Bliskim Wschodzie, przede wszystkim amerykańsko-izraelskiej wojny z Iranem, no to też należy się spodziewać, że Cypr będzie wzmacniać swoją politykę bezpieczeństwa, przede wszystkim w sojuszu z Grecją, we współpracy z Francją, we współpracy z Izraelem.

I tutaj do tego będzie Cypr skłaniać kwestia ataków dronowych dokonanych przez libańskich Hezbollah na bazy brytyjskie, które znajdują się na Cyprze, ale nie są częścią terytorium Republiki Cypryjskiej.

Nie było na szczęście żadnych strat, no ale wywołało to zaniepokojenie po stronie społeczeństwa cypryjskiego.