Mentionsy

To znaczy, chciałbym zapytać o ten kult kontra rozum, bo z jednej strony rozumiem, że istniały świątynie Asklepiosa czy Askulapa, gdzie uzdrowienie miało nastąpić poprzez inkubację, sen świątyny, z drugiej Hipokrates, jak uczniowie twierdzili, że każda choroba ma przyczynę naturalną.

Hipokrates był filozofem.

ale jednocześnie są na to liczne dowody zachowane w pismach już po Hipokratesie, wskazujące wyraźnie, że był też lekarzem, praktykiem.

Hipokrates zaproponował rzecz następującą, co było w moim przekonaniu przełomowe, że choroba jak i zdrowie pochodzą z natury.

Do czasów Hipokratesa trudno znaleźć jest kogoś, kto by w taki sposób tą rzecz ujął.

Hipokrates można powiedzieć i jego uczniowie, jego następcy zrywają z takim sposobem rozumienia choroby i zdrowia.

Co więcej, Hipokrates powiada, że tak naprawdę to, czy jesteśmy zdrowi, czy jesteśmy chorzy, zależy tak naprawdę od wzajemnej relacji między czterema płynami, czterema cieczami, byśmy powiedzieli.

I to wydaje mi się jest pierwszym, nie jedynym, ale pierwszym bardzo ważnym, co zrobił Hipokrates dla medycyny.

Hipokrates idzie tutaj dalej.

Hipokrates uważa, że są takie dwa skrajne stany, w których nasze życie się cały czas obraca.

Natomiast to, co jest tutaj bardzo ciekawe w tej myśli Hipokratesa, on idzie dalej, tak jak mówię, jego szkoła, ponieważ to, co podkreślam, w corpus Hippocraticum, takie opus magnum szkoły właśnie nazywanej szkołą hipokratejską, powstaje tak naprawdę już w ładnych parę stuleci nawet, tak bym zaryzykował, po śmierci Hipokratesa.

I jeżeli na to dzisiaj popatrzymy, to jest nic innego jak właśnie owa teoria Hipokratesa, tylko że oczywiście już nie ma tych czterech sieczy, bo to jest zbyt dla nas dzisiaj, byśmy powiedzieli, staroświeckie.

Co więcej, Hipokrates powiada, że to wszystko, co się z nami dzieje, jest zależne od natury.

Hipokrates w ogóle twierdził, że co do swojej takiej najgłębszej esencji, ona jest de facto niepoznawalna, ale możemy odczytywać różne znaki, które nam natura daje, podpowiada.

Bardzo ciekawy temat, bo będziemy teraz rozmawiać o rewolucji etycznej, czyli o przysiędze Hipokratesa.

Raczej z przysięgą Hipokratesa to jest tak, że jest to rzecz bardzo uważnie studiowana do dnia dzisiejszego, chociaż sam tekst przysięgi, jeśli popatrzymy, nie jest jakiś ogromny.

No przecież był w użyciu powszechnym, lekarze przysięgali, to stąd ta przysięga Hipokratesa do czasów końca II wojny światowej.

Istnieją też różne badania, które próbują wskazywać, że zalecenia, które pojawiają się, czy nakazy i zakazy, które pojawiają się w przysiędze Hipokratesa, mają nawet wcześniejszą prowincję, że już występowały w kulturach starożytnego Egiptu i w kulturach położonych w Międzyrzeczu, czyli w Mezopotamii.

Ale niewątpliwie ta przysięga Hipokratesa nawet dzikiej jest gdzieś współczalna, mimo że jak mówię, w tej swojej pierwotnej formie już nie obowiązuje.

Hipokrates to ujął w taki bardzo syntetyczny sposób.

Na przykład mamy w przysiędze Hipokratesa taki wyraźny nakaz, że nie będziesz podawał środków poronnych kobiecie.

Mówię o Hipokratesie, tak jak jest wyraźnie napisane w przysiędze.

Tak to widziano u Hipokratesa, ale jak mówię, z pewnymi zawsze wyjątkami.

Hipokrates, jak już zaznaczyłem, żeby wytłumaczyć, jak można spojrzeć na to słowo, ten cytat primum non nocera przede wszystkim nie szkodzić,

Hipokrates zawarł w swoich pismach i jego następcy też szereg takich myśli, nakazów, przykazów.