Mentionsy

Ja myślę, że sytuację można bardzo uprościć i tak naprawdę analizować tylko dwóch głównych aktorów na scenie, czyli Stany Zjednoczone z jednej strony, no a z drugiej strony Chiny.

Czyli z jednej strony mamy Stany Zjednoczone, a z drugiej strony mamy Chiny, kraj, który początkowo jest, na początku jest tylko uczniem Zachodu, a potem jego podwykonawcą.

Niestety wydaje się, że to Chiny dzisiaj mają więcej kart.

Chiny mają więcej talii kart, a jak wspomniałeś, same te karty produkują.

To znaczy rzeczywiście dzisiaj Chiny stały się takim centrum produkcyjnym, centrum świata.

to Chiny są, nie wiem czy jeszcze, jakimś źródłem taniej siły roboczej, rzeczywiście zwiększają zasoby dolarów, inwestują swoje strategiczne projekty, nie tylko kopiują, ale tworzą własne alternatywne rozwiązania technologiczne.

Chiny, może nie popadną w ten system, ten moment oblężonej twierdzy.

Chiny grają na pewną samowystarczalność.

I tak naprawdę patrząc na Chiny, myślę, że należy mówić o dwóch takich epokach.

Chin, które były biednym krajem po tej epoce Mao Tse Tunga, po tym głębokim komunizmie i to był ten pierwszy etap tak naprawdę, który nie był jeszcze etapem rywalizacji ze światem zachodu, to był tak naprawdę etap otwarcia się na świat, otwarcia się, otwarcia swojej gospodarki i próba gonienia świata zachodu, tak, bez rywalizacji.

Chiny mają swoje ambicje, wtedy ogłaszają ten China Dream, czyli to chińskie marzenie z tą datą wyznaczoną na 2050 rok.

I ta data ma być pewnym symbolicznym momentem, kiedy Chiny staną się globalną potenią.

No i rok 2015 Chiny ogłaszają ten słynny program Made in China 2025, gdzie chyba wtedy prezydentem był jeszcze Obama, gdzie myślę administracja amerykańska nie ma już wątpliwości, że Chiny oficjalnie przyznają się, że chcą być rywalem systemowym, również gospodarczym, czyli chcą wyłamać się z tego układu

No tak, pozycji globalnego mocarstwa w Chiny właściwie już tym mocarstwem są.

Ja też, Chiny są takie, jest taka chińska niejednoznaczność, to znaczy Chiny często plasują się jako, jakim pasuje oczywiście jako państwo rozwijające się, w innym czasie mówią o siebie jako o mocarstwie, chcą taryfy ulgowe w niektórych momentach, a w innych chcą decydować się o tym, jak wygląda ten ład międzynarodowy.

Chyba kilka dni temu Chiny oficjalnie potwierdziły, że nie są już zainteresowane, aby u Światowej Organizacji Handlu mieć status państwa rozwijającego się, tak jakby same się rzekło.

Moim zdaniem to już nie jest ten okres, kiedy Chiny rzeczywiście były takie bardzo pokorne i teraz wchodzą już na pełnej prędkości i rywalizują o bycie mocarstwem światowym.

Przy czym pamiętajmy, że Chiny robią to w sposób strategiczny.

W przeciwieństwie do Zachodu Chiny są państwem, czy cywilizacją, bo bardzo często o Chinach

Ale czy myślisz, że Chiny pójdą krok naprzód i właśnie zaproponują jakąś alternatywną wizję dla chociażby dolara?

Oczywiście Chiny promują taki model wielobiegunowy, bo podważają ten model

Ale często jest tak, że spotykam się też z zdaniem, że właściwie Chiny nie chcą zastąpić Stanów Zjednoczonych na byciu numeru jeden.

Chiny mówią, podważamy hegemonię jednego państwa, czyli podważamy ten model globalnego porządku opartego tylko i wyłącznie na jednym hegemonie.

Oczywiście Chiny ten dialog prowadzą bardziej ze swoimi państwami partnerami, czyli naturalnie jest to tak zwane globalne południe.

No tutaj bym się trochę sprzeczał, bo wracając znowu do tej długoterminowej strategii, które Chiny zakomunikowały, jak Xi Jinping doszedł do władzy, ten China Dream, on jest rozpisany na kilka etapów.

Pierwsza data to jest 2035, czyli wtedy Chiny powiedziały, że chcemy być...

To nie można powiedzieć, że tylko Chiny lubią, jak jest porządek i stabilnie.