Mentionsy

I jednocześnie na polu militarnym Syria razem zresztą z Iranem wspierała Hezbollah czy Amal, który jeszcze wcześniej miał większe znaczenie, zwłaszcza podczas wojny libańskiej, który to stanowił rodzaj presji militarnej Syrii na Izrael.

Ruszył im na pomoc i to Hezbollah i siły irańskie, inne milicje mobilizowane przez Iran

I finalnie, kiedy Bashar al-Assad upadł, a razem z nim wpływy Iranu w Syrii, o czym pewnie powiemy, no to w Libanie powstał pewnego rodzaju dylemat.

bezpośrednio na terytorium Libanu i poprzez obalenie Bashara Lassada, czyli nie mógł otrzymywać już w łatwy sposób wsparcia z Iranu.

No i też oczywiście Iranu, ale można powiedzieć, że wpływy Iranu już zostały zneutralizowane.

Po upadku Bashara al-Assada i jednocześnie wyrugowaniu wpływów Iranu, no to właśnie Turcja stała się gwarantem dla nowej władzy, dla Hayatta Khairashami, tymczasowego prezydenta Ahmad Ashshary, ze względu na to, że przez lata konfliktu Syria, tak jak już wspomniałem, została zdestabilizowana.

O tyle Turcja, celem Turcji jest utworzenie Syrii stabilnej, scentralizowanej, no i oczywiście także podległej Turcji, ale na tyle silnej, aby samodzielnie rozwiązywać swoje problemy i aby Turcja nie musiała ponosić takich wydatków jak Iran, który to w ostatnich latach funkcjonowania Bashara al-Assada

Notabene oto były protesty społeczne w Iranie domagające się zawieszenia funkcjonowania.

No i Turcja, nie chcąc podzielić losu Iranu, pragnie jak najszybszego ustabilizowania Syrii.

I tutaj interes turecki polega nie tylko na niedopuszczeniu do jakiejkolwiek formy emancypacji Kurdów w Turcji, ale także w innych państwach, gdzie stanowią oni zwartą mniejszość, a więc w Iranie, Iraku i właśnie także w Syrii.

które wzajęło Mosul i było o krok od zajęcia Bagdadu i dopiero interwencja z Iranu, a dokładniej Korpusu Strażników Rewolucji, brygad Al-Quds pod dowodzą generała Kasema Sulejmaniego zatrzymało pochód państwa islamskiego, a rozłam pomiędzy Bagdadim a

Na koniec jest kwestia oczywiście relacji z Iranem i kwestia tego, czy wiadomo, że strata, upadek reżimu Bashara al-Assada jest tym elementem jednak osłabienia zdecydowanego Iranu.

w regionie, no ale jest pytanie, jak te nowe władze syryjskie się z tym Iranem jednak dogadują, bo tu chyba też w pewien sposób ten pragmatyzm zdaje się zwyciężać, choć jak się śledzi chociażby retorykę irańskich władz, to ona czasami jest bardzo specyficzna, to znaczy oni przez długi czas nazywali, odnosząc się do, nie mówili o Aszarze, tylko o Julanim, podkreślając, że jest to terrorysta,

pośrednią i kluczowe będzie rzeczywiście, kto do tych komitetów zostanie dopuszczony, mówiąc krótko, a możemy się spodziewać, że tu chyba będzie podobnie jak w Iranie, że będą dopuszczeni ludzie odpowiedni.

Właśnie różnica będzie taka, że w Iranie faktycznie ten proces jest dwuetapowy i tam najpierw są starannie wyselekcjonowane

Wybory bezpośrednie, tak jak to rozumiemy, czy to właśnie tak jak z Iranu, czy ze Stanów Zjednoczonych wybory pośrednie, gdzie faktycznie mamy najpierw głosowanie pośrednie, tutaj mówimy o wyborach prezydenckich i wybrani elektorzy jako reprezentanci społeczeństwa podejmują decyzję.

W takim razie, Jacku, czy jeszcze na zakończenie coś o relacjach z Iranem chciałbyś powiedzieć?

Tak, nie będzie niespodzianką, tak jak już powiedziałeś, Iran, jeżeli chodzi o państwa zaangażowane przez lata w konflikt syryjski, to oczywiście biorąc pod uwagę dotychczasowe rezultaty, jest największym przegranym, a o skali tej porażki niech świadczą słowa jeszcze wypowiedziane w...

W 2012-2013 roku irański analityk z prorządowego think tanku Mahdi Taeb określił Syrię jako 35. prowincję Iranu, która jest ważniejsza niż Huzestan.

Huzestan, czyli prowincja irańska bogata w ropę naftową, główne źródło ropy naftowej w Iranie.

jako tutaj przedłużenia wpływów Iranu, że jeżeli Iran stanie przed wyborem bronić Huzestan czy Syrię, trzeba bronić Syrii, bo jeżeli utraci Huzestan, ale zachowa Syrię, będzie zdolny do odzyskania Huzestanu, ale jeżeli straci Syrię, to może nie utrzymać nawet Teheranu.

To, co się stało potem, po obaleniu Bashara al-Assada i wyrugowaniu wpływów Iranu z Syrii i równoległym osłabieniu wpływów w Libanie, gdzie Izrael przeprowadził uderzenia na Hezbollah, na kierownictwo i również uderzenia lądowe, to można powiedzieć, że stało się to preludium

Porażki Iranu w Syrii i Libanie stały się preludium do bezpośredniego zaatakowania terytorium Iranu, co mieliśmy podczas czerwca w wojnie dwunastodniowej, jak się ją określa, kiedy Izrael zadał Iranowi ciosy, zabijając najważniejszych dowódców.

A jeżeli chodzi o obecny pragmatyzm, to oczywiście biorąc pod uwagę dostosowanie do rzeczywistości, to Iran, tak jak mówiłeś, zmienił od pierwszych dni swoją retorykę.

Iran zadeklarował poparcie dla ustanowienia nowej władzy w Damaszku oraz zapowiedział gotowość do utrzymania poprawnych relacji z władzami.

I o ile na chwilę obecną jego pole manewru w Syrii jest ograniczone, no o tyle przyszłe lata pokażą, czy relacje Syrii i Iranu mają jakąkolwiek przyszłość.

Iran poprzez utratę Syrii, także osłabienie wpływów w Libanie, można powiedzieć, że jego główna rdzeniowa strategia

na region bliskowschodni, jaką była tak zwana oś oporu, a więc tworzenie strefy wpływów, mostu lądowego i powietrznego biegnącego z Iranu przez Irak, Syrię i Liban nad Morze Śródziemne, no to ta, można powiedzieć, że ta strategia została zneutralizowana.

Iran trochę tutaj stał się ofiarą własnego sukcesu, ponieważ przez lata był jednym z większych beneficjentów konfliktu syryjskiego.

Był w stanie podejmować działania na rzecz powstrzymywania dążeń wielu państw, takich jak Stany Zjednoczone, Arabia Saudyjska, Turcja, których celem było obalenie Bashara al-Assada, właśnie w celu, aby osłabić wpływy Iranu w regionie.

Iran, utrzymując Bashara al-Assada, zatrzymał ich dążenia, demonstrując siłę, był w stanie umocnić się w Syrii, co doprowadziło do oskrzydlenia Izraela.

Zostało to odczytane jako nierównomierny wzrost i Iran został potraktowany jako zagrożenie przez liczne państwa zaangażowane w konflikt syryjski, które to należy równoważyć i powstrzymywać.

I oprócz wymienionych przeze mnie przeciwników Iranu, bo to nawet Rosja, o której zwykło się mówić, że jest koalicjantem, sojusznikiem Iranu, nawet Rosja rywalizowała w Syrii,

Zobaczymy zatem, jak te relacje wzajemne Iranu i Syrii będą wyglądać i także, jak będzie przebiegać wspomniane przez nas, no powiedzmy, głosowanie, to może też wybory, to jest na pewno za dużo powiedziane, prawda?