Mentionsy

Dziś nie będziemy mówić o Bliskim Wschodzie, ale skupimy się przede wszystkim na spotkaniu Donalda Trumpa z Xi Jinpingiem.

Stosunki były wyjątkowo napięte i na początku prezydentury Trumpa podnoszenie CEU, Dzień Wyzwolenia, kolejne cła, później można powiedzieć w momencie szczytowej eskalacji te cła wyniosły około 145%.

Prezydent Wenezueli, Maduro, do Stanów Zjednoczonych po pojmaniu, co niektórzy podkreślali, że to taki trochę symboliczny przytyczek w nos Pekinu, takie pokazanie właśnie, szczególny rodzaj symboliki, m.in. czang z otoczenia Trumpa, tak napisał w mediach społecznościowych.

My tutaj oczywiście oczekiwaliśmy, jak powiedziałeś, tej podróży prezydenta Donalda Trumpa, ale mam wrażenie, że jeszcze bardziej oczekiwała jego cała amerykańska klasa polityczna, ponieważ jest wobec polityki zagranicznej obecnej administracji bardzo dużo znaków zapytania,

I to była dwójka, która przewodziła po nadpartyjnej grupie kongresmenów i faktycznie, jak później widzimy tę listę, to to były osoby z całego spektrum różnych frakcji obu tych partii, którzy prosili Donalda Trumpa o to, żeby nie podpisywał oraz nie ogłaszał żadnego porozumienia biznesowego, handlowego z Chinami, ponieważ z perspektywy właśnie reprezentantów Izby Reprezentantów, masło maślane, Państwo wiedzą o co chodzi,

I to jest problem z polityką Donalda Trumpa wobec Chin, która też miała miejsce podczas jego pierwszej kadencji, bardziej w roku 2018, w roku 2019, kiedy z jednej strony to była administracja ze silnym aspektem jastrzębnego, tak go nazwijmy,

I problem jest taki, już kończę i już ci oddaję głos, a problem jest taki, że ze strony kongresmenów jest coraz mniejsza otwartość na to otwarcie, powiedzmy, chińskie na tą współpracę i może nie sama wizyta była bardzo kontrowersyjna, ale mam wrażenie, że to, co się stało tuż po wizycie, czyli te wypowiedzi Donalda Trumpa, czy to do mediów Air Force One, czy to ten dłuższy wywiad Fox News, to jest on był i był bardzo kontrowersyjny, bo on

podpisaną przez Xi Jinpinga i Donalda Trumpa, no Chiny nie wywiązały się.

Niektórzy stwierdzili, że właściwie służył on jedynie jakimś wyimaginowanym wyobrażeniem Donalda Trumpa.

Orville Schell, wiceprezes Centrum Stosunków Amerykańsko-Chińskich w Asia Society w Nowym Jorku, powiedział, że właściwie nie było w ogóle treści w tym szczycie, a za to było sporo aspiracji, był pełen aspiracji i powiedział wprost, mamy Trumpa, który głośno marzy.

Tak, jest w bardzo trudnej sytuacji Marco Rubio i potrafi często genialnie z tego wybrnąć dyplomatycznie, potrafi się naprawdę zgrabnie wypowiadać i w gruncie rzeczy nie sprzeniewierza się swoim ideałom z przeszłości, ale też, można powiedzieć, jest zgodny z stanowiskiem Donalda Trumpa.

Jest to naprawdę zgrabny, można powiedzieć, w sensie politycznym, bardzo zgrabnie prowadząca polityka, osoba w administracji Trumpa.

Oczywiście są bardzo zaniepokojeni senatorowie dotyczący niektórych wypowiedzi Donalda Trumpa.

Wielu osób się spodziewało, że być może dojdzie do jakichś przynajmniej werbalnych stwierdzeń Trumpa, które można powiedzieć, że wprawiłyby w osłupienie klasę polityczną na Tajwanie i klasę polityczną w Ameryce.

Wielu się spodziewało być może nie jawnych przełomów i deklaracji, ale może jakiś wpadek Donalda Trumpa, może tego, że w pewien sposób powtórzy pewną linię Xi Jinpinga.

Więc z tego się właśnie obawiali, że ten wektor irański jest dosyć nieprzewidywalny i że nie wiadomo z czym partia chińska komunistyczna w kontekście Iranu do Donalda Trumpa przejdzie.

Dużo ciekawych stwierdzeń z ust Marku Rubio, ale jak wspomnieliśmy wcześniej, bardzo zgrabnie przedstawionych tak, aby nie zadrzeć czasem z oficjalną linią prezydenta Donalda Trumpa.

jest raczej wrogo nastawiony do perspektywy pojednania z Pekinem i to był ciężko wypracowany konsensus zainicjowany w pewien sposób przez Donalda Trumpa pod koniec pierwszej kadencji kontynuowany przez całą kadencję Joe Bidena jedna z takich rzeczy wyjątkowych

Później, na początku tej kadencji Donalda Trumpa, została zmieniona ta decyzja.

Jak wspomniałem, padło tylko kilka jakichś suchych komentarzy ze strony na przykład Scotta Besenta czy Donalda Trumpa.

Cały szereg biznesmenów został zabrany oczywiście przez Donalda Trumpa.

prowadzi na ten moment interesy Trump Organization, czyli głównej firmy Donalda Trumpa.

Są m.in. takie zdjęcia, gdzie stoi po prawej stronie Xi Jinpinga Donald Trump, po lewej Eric Trump, tuż obok Donalda Trumpa Laura Trump, także myślę, że znajdą się w pamiętniku rodziny Trumpów w wyjątkowych okolicznościach.

Rzecznik Chińskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, zapytany podczas briefingu w trakcie szczytu, czy Xi uważa Trumpa za przyjaciela, odpowiedział standardową formułką.

I Chiny zadbały oczywiście o ten wizerunek, żeby przedstawić Donalda Trumpa i to spotkanie jako wyjątkowe.

Naprawdę godnie ugościć Donalda Trumpa i Donald Trump był z tego powodu bardzo zadowolony.

Właśnie już w kontekście wstępnej rozmowy związanej ze szczytem, który zaraz miał się odbyć i Scott Besant dołączył do Donalda Trumpa i do innych przedstawicieli strony amerykańskiej w Pekinie właśnie.

I ponoć Ulysses Grant był straszliwie niezadowolony z tego, jak ta jego podróż pod względem kulinarnym wyglądała i dlatego znowu Donald Trump jest, to co my widzieliśmy w przypadku Donalda Trumpa, to jest zupełnie inny, można powiedzieć, biegun niż to, co przeżywał Ulysses Grant.

To jest co oni reprezentowali, to jest z czym oni do kraju wrócili, w przeciwieństwie do Donalda Trumpa czy jego współpracowników, więc o tym też musimy pamiętać, że zawsze tego typu duże delegacje wywołują szereg napięcia w polityce, w szczególności o tym, o czym mówiliśmy, czyli o tym, że kongres idzie ku ograniczeniu współpracy gospodarczej, a nie rozszerzaniu współpracy gospodarczej.

Brad Ratner to jest reżyser, można powiedzieć, bardzo kontrowersyjnej przeszłości, ale on został wyznaczony do wyreżyserowania nowej części, ulubionej ponoć z cyklu filmowego Donalda Trumpa, czyli Rush Hour, godziny szczytu, to bodajże część czwarta miałaby być.

Zaraz w kolejnej jeszcze części programu chciałbym przyjść do tego, jak się zmieniła polityka Donalda Trumpa między pierwszą i drugą administracją odnośnie Tajwanu, odnośnie Chin.

O tym też jeszcze zaraz powiemy słówko, bo to się wiąże bezpośrednio z wywiadem Donalda Trumpa, który udzielił Fox News, ale w kwestii Tajwanu, wielu powie na szczęście, właściwie nic się oficjalnie nie zmieniło.

To jest, kiedy padły sformułowania, aż sobie zapisałem ze strony kampanii Donalda Trumpa 247 punktów, że

Ale ta krytyka wobec tego państwa, tego rządu jest stała w retoryce Donalda Trumpa.

Stąd, nawet jeżeli ty mówisz o tym, że ta polityka Donalda Trumpa, ona się wpisuje w szerszy trend, być może tak jest, ale ten negatywny odium, jaki się pojawił, ono wynika z tego szerszego braku zaufania.

Dziś nie będziemy szczegółowo omawiać tych spraw, bo wątków jest jeszcze sporo do poruszenia w kontekście samej wizyty i polityki Donalda Trumpa wobec Chin.

która mimo, że osiąga jakieś sukcesy, jeżeli chodzi o walkę z uzależnieniem fentanylowym, to nadal ten problem nielegalnego procedowania przez granicę został słusznie przez prezydenta Donalda Trumpa zaadresowany.

My z John Wallem od początku naszego programu, ale osobno też prawdopodobnie tak zakładam, że osobno o tym mówiliśmy, to jest administracja Donalda Trumpa szła z strategią priorytetów.

polityków amerykańskich krytykuje Donalda Trumpa, co najmniej od miesięcy, jeżeli chodzi o tą odwilż, taką po tej całej zawierusze związanej z kontrolą eksportu minerałów ziem rzadkich wprowadzoną przez Chiny.

Ale przelacy politycy amerykańscy krytykują Donalda Trumpa i administrację Trumpa, że nie rozumie, nie przyjmuje do wiadomości prawdziwego egzystencjalnego zagrożenia ze strony Pekinu.

Raja Krishnamurti napisał tekst, w którym można powiedzieć wypunktował pewne błędy Donalda Trumpa.

Raja Krishnamurti też podkreślał tę przyjazną postawę Donalda Trumpa co do Xi Jinpinga, że podkreśla, że rządzi żelazną ręką, twardo, ale skutecznie, że jest bardzo sprawnym liderem itd., itd., wielki przyjaciel Donalda Trumpa, wielki biznesmen itd.

Dawanie takiego okresu, nawet ten zestaw spotkań najbliższych, bo o tym nie wspomnieliśmy Państwu, że to spotkanie Donalda Trumpa z Xi Jinpingiem otwiera serię spotkań, przynajmniej w teorii nawet czterech w tym roku.

bowiem panowie mają się spotkać m.in. na szczycie APEC prawdopodobnie, to się może zmienić oczywiście może wystąpić jakiś mały czy większy kryzys i wszystko się zmieni natomiast szczyt APEC w Shenzhen w Chinach następnie spotkanie jesienią w Stanach Zjednoczonych Xi Jinping ma odwiedzić Donalda Trumpa i w grudniu na sam koniec roku jeszcze w Stanach Zjednoczonych Xi Jinping ma gościć na szczycie G20 w Miami gdzie my również mamy uczestniczyć w tym szczycie

Analitycy i politycy, obserwatorzy, którzy krytykują Trumpa za zbyt godowe podejście, podkreślają, że to też może być korzystne dla Pekinu, bo każde takie kolejne spotkanie, zwróćcie uwagę Państwo, że ostatnie tygodnie i nawet miesiące to była taka właśnie spokojna postawa Donalda Trumpa, wyciszenie tych jastrzębnych nastrojów, nawet niektóre media donosiły, że...

Więc taka inicjatywa, szczególnie na Środkowym Zachodzie, mobilizacyjna dla rolników, ona może być z tyłu głowy Donalda Trumpa, chociaż w takim razie mnie bardzo zaskakuje, że nie było w tej delegacji reprezentantów Departamentu Rolnictwa, bo to przecież oni powinni się tą kwestią ewentualnej umowy rolnej zajmować, a tutaj...

Rafał, ale myślisz, że kolejny raz byłoby to po prostu Mar-a-Lago w domu Donalda Trumpa, jak w 2017?

to chyba musiałoby być naprawdę Mar-a-Lago, ponieważ trzeba było, ponieważ skala krytyki polityki Xi Jinpinga jest na tyle duża, że trudno znaleźć, czyli kiedy my tutaj widzieliśmy, kiedy Donalda Trumpa witały szeregi chińskich przedstawicieli z różnych sektorów, polityków, to naprawdę było szerokie banki, no to w Stanach Zjednoczonych, no to oprócz przedstawicieli Białego Domu, którzy muszą się zgadzać z linią Białego Domu, oprócz prywatnego biznesu, tam nie ma wielu sojuszników, więc naprawdę byłoby ciekaw, jakby to miało w Waszyngtonie wyglądać, w gabinecie owalnym.

Coraz większy jest nacisk na Donalda Trumpa.

Powiedział, faktem jest, że administracja została w dużej mierze zaskoczona, gdy Pekin zareagował na cła wprowadzone w Dzień Wyzwolenia, grając agresywną kartą minerałów krytycznych, powiedział były urzędnik administracji Trumpa.

To chciałem powiedzieć, że administracja Trumpa kładzie obecnie coraz większy nacisk na utrzymanie stabilnych stosunków z Chinami, jednocześnie skupiając się na dywersyfikacji własnych łańcuchów dostaw, powiedział Jacob Hallberg, podsekretarz stanu USA do spraw wzrostu gospodarczego, energii oraz środowiska.

Halbrecht nadzoruje inicjatywę administracji Trumpa o nazwie Pax Silica.

Od początku drugiej kadencji Trumpa było w stylu kompletnego leseferyzmu.

Natomiast zmierzam do tego, że to jest tak gorący biznes, że pojawił się gdzieś taki pomysł, zasugerowany przez Trumpa i już...

A ten trzeci temat, który boję się, że troszeczkę się wymknie spod kontroli, to jeszcze właśnie pewne różnice między pierwszą a drugą administracją Trumpa, bo wynotowałem sobie z bardzo ciekawego artykułu z Foreign Policy, artykuł napisał Rishi Iyegar, stały współpracownik z Foreign Policy,

Największa różnica między strategią wobec Chin w erze Trumpa 1.0 a Trumpa 2.0 nie ogranicza się wyłącznie do Chin i wiąże się ze zmianami w sposobie sprawowania władzy przez Trumpa.

W drugiej kadencji prezydenta Trumpa osoby wypowiadające się na temat Chin poza samym Trumpem mają znacznie mniej swobody działania.

I mówimy o tym bardzo często, że właśnie te cztery lata, kiedy sprawował rządy Joe Biden, wielu przedstawicieli MAGA, na przykład Bannon, mówi, że to był bardzo owocny okres i być może dobrze się stało, ponieważ byliśmy w stanie wokół Trumpa zbudować właśnie tą całą bazę szeroko rozumianych lojalistów.

I odnośnie pierwszej kadencji, nie dość, że te wpływy Donalda Trumpa, możliwości samemu kreowania polityki były znacznie ograniczone ze względu na szeroki udział starego estażu bliszmentu amerykańskiego, to jeszcze dochodzi kwestia taka, że...

Też bardzo ciekawy cytat z racji tego, że powiedziała to Lisa Tobin, która obecnie pracuje w sektorze prywatnym, ale w pierwszej kadencji Trumpa była w dyrektoriacie w tej sekcji wysoko postawionym urzędnikiem do spraw Chin w Radzie Bezpieczeństwa Narodowego.

Jednym z głównych czynników, zdaniem pani Tobin, która wówczas była bardzo blisko Donalda Trumpa, to właśnie osobista złość Donalda Trumpa o to, że Chiny nie powstrzymały tego w zarodku, że to się tak rozlało na świat i że to sprawiło, że pozbawiło szansy Donalda Trumpa na reelekcję.

Znaczy, zgadzam się z tą taką tezą naczelną, że był duży żal Donalda Trumpa wobec zupełnego braku komunikacji po wybuchu choroby.

I był wtedy ogromny żal ze strony Donalda Trumpa tego, że cała ta polityka musiała wyglądać w taki sposób bardzo chaotyczny.

Było w tamtej stawce kilka silniejszych nazwisk, ale to już jest ponownie inną historię, już alternatywną historię w tym momencie, ale kiedy czyta się wspomnienia o współpracowniku Donalda Trumpa, od właśnie wspomnianego Boltona nawet po Pompeo, nawet po urzędników niższego szczebla,

Jeżeli nie za Donalda Trumpa, to po Donaldzie Trumpie.

Warto powiedzieć, że Steven Miller, jeden z najbliższych współpracowników Donalda Trumpa, jego osobisty doradca, wiceszef personelu Białego Domu i szef Rady Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Warto zwracać, ono oczywiście niekiedy powie zbyt dużo, jest kontrowersyjny, można znaleźć całe mnóstwo, szereg wypowiedzi kontrowersyjnych, tam CNN i tak dalej, niekiedy są takie miesiące, że co moment jest w CNN i mówi coś kontrowersyjnego, Steven Miller, natomiast jest to osoba, która od 2016 roku jest bardzo blisko Donalda Trumpa, współpracują blisko i tak jak mówię, ma całą rzeszę współpracowników dotyczących m.in. kwestii emigracji, ale nie tylko.

To jest prawa ręka Donalda Trumpa.