Mentionsy

To się zbiegło z kolei z początkiem prezydentury Donalda Trumpa, która też zrobiła bardzo duże wrażenie na elitach polityczno-technologicznych w krajach członkowskich.

Niewątpliwie wygrana Donalda Trumpa, a jeszcze bardziej początek jego kadencji, było taką istotną cezurą w myśleniu o suwerenności technologicznej.

I jeżeli miałbym ulokować najpierw w tym krótkim okresie początek tego zainteresowania, właśnie, tak jak mówię, on się wiąże z Donaldem Trumpem, ale nie wydarzyłby się, gdyby nie pewne procesy, które działy się wcześniej.

Czyli jeszcze przed wygraną Donalda Trumpa.

Kiedy jeszcze, pamiętamy to też z naszych podcastów, no nie byliśmy tacy wcale pewni, czy ten Donald Trump wygra.

Więc te dążenia do tego, żeby jednak Europa się bardziej uniezależniała od Stanów Zjednoczonych, się zaczęły jeszcze przed wygraną Donalda Trumpa, przed tym momentem, w którym poczuliśmy w Europie, że relacje transatlantyckie kruszeją i zyskały na znaczeniu dopiero, kiedy to się zmaterializowało.

Mam wrażenie, że właśnie na początku roku i w tym momencie wzmożonej debaty wraz z przyjściem do władzy Donalda Trumpa, to właśnie trochę było takie poczucie, że ta suwerenność technologiczna ma być właśnie wykluczająca i ma być bardziej taka suwerenistyczna, a że z każdym kolejnym miesiącem coraz bardziej to jest historia właśnie, tak jak mówisz, z jednej strony o budowaniu swojej podmiotowości,

Na zasadzie analogii z green washingiem, z pink washingiem, coraz częściej mówi się o sovereignty washingu, gdzie firmy, które tak nie do końca chyba chcą grać na tych samych zasadach co europejskie firmy, które jednak przyparte do muru może zwróciłyby się do Trumpa o pomoc, żeby na przykład