Mentionsy

To stało się jasne, że dotychczasowe sojusze i gwarancje mogą przestać działać.

Tematem, który łączy poczucie bezpieczeństwa i też strategię bezpieczeństwa są sojusze.

W ostatnich miesiącach zmieniła się ta dyskusja, czy też ta emocja, która była dotychczas wokół trwałości sojuszy, wokół czegoś, co nazywamy gwarancjami bezpieczeństwa.

Jaką rolę dzisiaj odgrywają sojusze i jak bardzo one nadal budują nasze poczucie bezpieczeństwa?

Sojusze są naszymi tak zwanymi zewnętrznymi filarami naszego bezpieczeństwa, bo tym głównym, podstawowym filarem oczywiście jest nasz własny potencjał w dziedzinie bezpieczeństwa, zarówno ten militarny, jak i niemilitarny.

Natomiast sojusze są tymi filarami wspierającymi.

Pierwsze to jest Sojusz Północnoatlantycki, drugi to filar zewnętrzny, to jest Unia Europejska i trzeci,

Jeśli spojrzymy na te wszystkie trzy filary, to najważniejszy jest oczywiście ten Sojusz Północnoatlantycki z punktu widzenia bezpieczeństwa.

powiedzmy może dla porządku, że w tym okresie pozimnowojennym, o którym wspominaliśmy poprzednio, Sojusz głównie zajmował się jakimiś tam zewnętrznymi, gdzieś w Afganistanie, tam operacje i tak dalej.

I w pewnym momencie, kiedy Rosja dokonała pierwszy raz agresji na Ukrainę w 2014 roku, Sojusz obudził się i zaczął wracać do korzeni, do swojej podstawowej funkcji.

Doratowanie NATO musi polegać na oczywiście zwiększonym wysiłku Europejczyków, europejskich państw, wkładu w sojusz, ale także zbudowanie takiego systemu w sojuszu, aby Europa mogła w ramach NATO w razie potrzeby samodzielnie podejmować niektóre zadania, jeśli Stany Zjednoczone chciałyby się dystansować od jakiegoś problemu bezpieczeństwa, a z punktu widzenia Europy on byłby ważny.

I moim zdaniem to jest jedno z ważnych wyzwań, które my jako Polska powinniśmy promować, powinniśmy przypominać, powinniśmy w ramach z naszymi sojusznikami, w rozmowach z naszymi sojusznikami próbować budować zdolności operacyjne Europy w ramach NATO.

Ale gdyby NATO miało jednak tracić swoje znaczenie, gdyby ten czarny scenariusz w stosunku do sojuszu zaczął się realizować, że Stany Zjednoczone gdzieś nas zostawiają,

Akurat na kwestie sojuszy patrzę dużo bardziej optymistycznie, być może też niż pan profesor tutaj, bo zauważam, że poza, oczywiście na tym poziomie takich pytań o to, co zrobi Donald Trump, upraszczając, no to możemy się czuć niepewnie.

Więc jeśli chodzi o takie globalne spojrzenie na wiarygodność sojuszniczą pod względem zdolności, to jesteśmy dzisiaj absolutnie w zupełnie innym miejscu.

Sojusz Północnoatlantycki ma plany operacyjne na wypadek zagrożenia i mało tego, to co warto podkreślić, że ten sojusz, jakim jest NATO, ma swoje struktury dowodzenia i ma swoje plany działania.

I tutaj właśnie chciałbym wskazać na kolejną rzecz, która bardzo pozytywną w tym myśleniu o sojuszach się dzieje.

To również jest efekt tych wydarzeń ostatnich lat, które każą mi z optymizmem patrzeć akurat na te kwestie współpracy sojuszniczej.

To, co łączy naszą rozmowę w tych wielu wymiarach i strategii, i systemu, i zakupów, o których też wspomnieliśmy, czyli wielkich inwestycji, nigdy niewystarczających, pieniędzy, które jeśli pójdą na sprojenie, nie pójdą na coś innego, sojuszy, jest wola polityczna.

Miejmy świadomość to, o czym mówiliśmy, o tych sojuszach i również o tych ograniczeniach naszego systemu.