Mentionsy

W organizacji Świadków Jehowy się uczy, że nie można stawiać granic, że można właśnie sobie wchodzić w życie, można sobie doradzać.

I w moim przypadku ja doświadczyłam w organizacji Świadków Jehowy pewnych rzeczy, innych byłam świadkiem.

Tylko z moją siostrą tak odreagowywałyśmy sobie to odejście z organizacji Świadków Jehowy i tworzyłyśmy memy, które też były zrozumiane tylko przez to nasze środowisko, nie przez ludzi z zewnątrz.

Ale nagle różne osoby zaczęły pisać, że mają podobne doświadczenia, albo inni, że mają w rodzinie Świadków Jehowy i się o nich martwią, albo że ktoś jest właśnie wciągany do organizacji Świadków Jehowy i co mają robić w takiej sytuacji, jak pomóc.

Historii od Świadków Jehowy?

Od byłych Świadków Jehowy, tak.

Poruszam takie tematy, które na przykład znajduję gdzieś w ukrytych publikacjach Świadków Jehowy.

I na przykład jeśli chodzi o zgłaszanie różnych przestępstw u Świadków Jehowy.

Wiadomość, którą dostałam wczoraj, to była od osoby, która była starszym w zborze Świadków Jehowy, czyli takim księdzem.

Zgodnie ze wskazówkami świadków musiał zadzwonić do działu prawnego Świadków Jehowy w Nadarzynie, w ich biurze oddziału, gdzie doszli do wniosku, że nie trzeba z tą sytuacją nic robić.

Nawet miałam taką jedną sytuację, kiedy próbowałam o to podpytać gdzieś świadków, niestety nie dostałam na to żadnej odpowiedzi oczywiście, ale dowiedziałam się od tej osoby dlaczego, bo ten dział prawny rozważa, czy zgodnie z polskim prawem

Bo jeśli by wyszło na jaw, że było jakieś molestowanie wśród Świadków Jehowy, no to wiesz doskonale jakie byłyby nagłówki w mediach na ten temat, nie?

Miałaś 27 lat i zdecydowałaś się, że opuszczasz sektę, jak mówisz, bo tak nazywasz Świadków Jehowy, ale zarazem opuszczasz też, czy zostawiasz swoją rodzinę i wiesz, że decydujesz się na ostracyzm.

Jest taka terminologia u Świadków, czyli ktoś jest oficjalnie Świadkiem, ale nie chodzi na zebrania, nie chodzi do służby.

Spędziłam tam dwa lata i było to w moim kręgu Świadków Jehowy, w którym się obracałam, tak brzydko powiem, było to znane.

Czy był starszym od kiedy ja się urodziłam, czy jeszcze przed moimi urodzinami, więc ten jego przywilej bycia tym księdzem w organizacji Świadków Jehowy był bardzo ważny i to był jakiś taki filar naszej rodziny.

Ja przyznaję się wprost, że ja nie potrafiłam respektować, bo w organizacji Świadków Jehowy się uczy, że nie można stawiać granic, że można właśnie sobie wchodzić w życie, można sobie doradzać.

Tak jak ja wiem, że to nasza społeczność byłych Świadków Jehowy działa tutaj w Polsce, tylko ona gdzieś tam w takich małych kręgach działała.

I zauważać problem, albo zgłaszać się do mnie, mówić, że dzięki mnie zrozumieli, co się dzieje z ich kuzynką, z ich mamą, która została gdzieś tam wciągnięta, z ich babcią, która nagle w wieku już takim bardzo podeszłym przeszła na Świadków Jehowy i na przykład przepisała mieszkanie.

To się nazywa, że używamy tej terminologii, Świadków Jehowy.

Bo do niedawna myślałam sobie, czy traktowałam Świadków Jehowy w kategoriach nieszkodliwych ludzi, których po prostu ja akurat ignoruję ich zapędy, nie jestem tym zainteresowana i tak dalej.

Dla Świadków Jehowy spełnia to taką reprezentacyjną rolę, że są widoczni i oni w ten sposób uważają, że głoszą, w cudzysłowie, na świadectwo.

Czyli wobec tych ludzi, którzy stoją na tych rogach ulic nie ma takich wyśrubowanych oczekiwań, że taki ośmiogodzinny set stania przy jakimś rondzie sprawi, że przyciągniesz dziesięciu nowych świadków do organizacji.

Polacy nie omijają Świadków Jehowy.

Czy przeciągnęłaś na stronę Świadków Jehowy?