Mentionsy

Choroba Barbary Radziwiłłówny Dla młodego króla Zygmunta Augusta przyczyny śmierci jego żony nie stanowiły zagadki.

Zygmunt August obserwował z bliska rozwój ciężkiej choroby Barbary Radziwiłłówny.

24 listopada 1548 roku, w samym środku sejmowej awantury o potajemne małżeństwo i niedopuszczalną z perspektywy elit koronację w Radziwiłłówny, Zygmunt August pisał do opiekującego się nią brata Mikołaja Rudego.

Inna wiadomość wysłana do Rudego przez ochmistrza Stanisława Maciejowskiego potwierdziła, że nie chodziło ani o nadopiekuńczość Zygmunta Augusta, ani o chwilową chorobę.

Wolał wmówić sobie, że za wszystkim stały machinacje Bony, starej królowej, która z wszystkich sił sprzeciwiała się małżeństwu Zygmunta Augusta z poddanką.

Insynuacje Zygmunta Augusta szybko stały się znane na szczytach władzy.

Na swój sposób Zygmunt August przez kierowanie oskarżeń pod adresem matki okłamywał samego siebie.

Postawienie ostatecznej diagnozy prawdopodobnie nigdy nie będzie możliwe, ale każdą z odpowiedzi proponowanych przez specjalistów można powiązać z Zygmuntem Augustem.

Szczególnej odpowiedzi co do charakteru schorzenia może udzielić tylko ponowna ekshumacja szczątków Zygmunta Augusta.

Informacje o jej delikliwościach zdrowotnych pojawiają się niedługo po jej pobycie w Dubinkach w 1547 roku, gdzie Zygmunt August, wciąż niepewny, czy chce utrzymać małżeństwo w mocy, trzymał świeżo poślubioną arystokratkę niczym w więzieniu.

I w znacznie większym stopniu było to winą Zygmunta Augusta niż jego matki.

Może i Bona wspierała opozycję przeciwko synowskiemu małżeństwu, ale to August jako jedyny mógł wesprzeć Barbarem w chwila, gdy samotność i niepewność stawały się niemożliwe do zniesienia.